ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – Ζωή στο Μοναστήρι | Mount Athos Documentary

 

ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΕΚΑ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, (2016). (Α΄)

 

 

ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΕΚΑ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, (2016).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 25^η Αυγούστου 2026

    Όπως είναι γνωστό, πριν από δέκα χρόνια πραγματοποιήθηκε στο Κολυμπάρι της Κρήτης η ψευδοσύνοδος της Κρήτης, (16 έως 27 Ιουνίου 2016). Η πραγματοποίησή της υπήρξε ένα κατ’ εξοχήν τραγικό και συγκλονιστικό εκκλησιαστικό γεγονός με ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια Ορθοδοξία. Ένα γεγονός, που σήμανε τον θρίαμβο της παναιρέσεως του Οικουμενισμού και γέμισε με απερίγραπτη θλίψη την θριαμβεύουσα και τη στρατευομένη Εκκλησία του Χριστού. Ένα γεγονός, που προκάλεσε το πλέον οδυνηρό πλήγμα στο σώμα της Εκκλησίας, διότι επέφερε σχίσμα πανορθοδόξων διαστάσεων, πάνω στο οποίο, στη συνέχεια, μετά από δύο χρόνια, προσετέθη νέο σχίσμα που ήταν συνέχεια και συνέπεια του προηγουμένου. Πρόκειται για το σχίσμα εξ’ αιτίας της αποδόσεως αντικανονικής Αυτοκεφαλίας σε ομάδα καθηρημένων, αχειροτονήτων, ή και αυτοχειροτονήτων, δήθεν κληρικών της Ουκρανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

    Με την ευκαιρία, λοιπόν, αυτής της θλιβερής επετείου θεωρήσαμε αναγκαίο να προχωρήσουμε σε σειρά δημοσιεύσεων με θέμα την ψευδοσύνοδο, με περισσότερες λεπτομέρειες αυτή τη φορά, που θα αποτελέσουν τρόπον τινά μια απάντηση στις Ημερίδες και στα Συνέδρια που θα διοργανώσουν, είτε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είτε, πολύ πιθανόν και η Εκκλησία της Ελλάδος. Σκοπός των δημοσιεύσεων είναι η ενημέρωση γύρω από αυτήν ακόμη και των πλέον απλοϊκών μελών της Εκκλησίας, που δεν διαθέτουν θεολογικές γνώσεις, έτσι ώστε να είναι εις θέσιν να αντικρούουν τα επιχειρήματα των οικουμενιστών και να στηρίζουν τους αμφιταλαντευόμενους και ολιγόπιστους εν Χριστώ αδελφούς. Τις δημοσιεύσεις αναπτύσσουμε επί τη βάσει παλαιότερης εργασίας μας με τίτλο: «Η ‘Σύνοδος’ της Κρήτης, (2016)», με υπότιτλο: «Προπαρασκευή, Συγκρότηση, Αποφάσεις, Συνέπειες».

***

Μέρος πρώτον 

    Σε δύο προηγούμενες ομιλίες μας αναφερθήκαμε στο στάδιο της προετοιμασίας και στην όλη προπαρασκευαστική διαδικασία για την πραγματοποίηση της  ψευδοσυνόδου. Ερχόμαστε τώρα να αναφερθούμε στο επόμενο στάδιο, αυτό της συγκροτήσεώς της. Τις πρώτες προσπάθειες συγκροτήσεως της ψευδοσυνόδου συναντούμε στις δύο Σύναξεις των Προκαθημένων, τον Μάρτιο του 2014 και τον Ιανουάριο του 2016 στην Κωνσταντινούπολη. Ειδικότερα η Σύναξη των Προκαθημένων του Ιανουαρίου του 2016 ανέλαβε να συντάξει και τον «Κανονισμό»

Λειτουργίας της και να συγκροτήσει την Πανορθόδοξη Γραμματεία της. Ο Κανονισμός μας πληροφορεί για τη δομή λειτουργίας της, δηλαδή με ποιο τρόπο λειτούργησε αυτή η ψευδοσύνοδος. Ένα σύντομο κριτικό σχολιασμό του «Κανονισμού» παραθέτουμε παρακάτω.

    Μεγάλο ενδιαφέρον έχει στη φάση αυτή της συγκροτήσεως ένα πολύ σημαντικό γεγονός, η μη συμμετοχή δηλαδή στην ψευδοσύνοδο τεσσάρων Τοπικών Εκκλησιών. Κατά θεία πρόνοια ολίγες ημέρες προ της συγκλήσεώς της οι Τοπικές Εκκλησίες της Αντιόχειας, της Ρωσίας, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, απεφάσισαν τελικά να μη συμμετάσχουν. Με πολύ συνοπτικό τρόπο παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα από τα συνοδικά ανακοινωθέντα των τεσσάρων αυτών Εκκλησιών, στα οποία οι εν λόγω Εκκλησίες αιτιολογούν τους λόγους, για τους οποίους δεν θα συμετάσχουν στην ψευδοσύνοδο.   

    Η Εκκλησία της Αντιόχειας στο Συνοδικό Ανακοινωθέν της 6ης Ιουνίου 2016 γράφει μεταξύ άλλων: «Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αντιοχείας ομοφώνως αποφάσισε να μη συμμετάσχει το Πατριαρχείο Αντιοχείας στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο μέχρι να διαλυθούν όλοι οι λόγοι που εμποδίζουν τη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία κατά τη διάρκεια της Συνόδου, όταν βρεθεί μια οριστική λύση σχετικά με την εισπήδηση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στα όρια του Πατριαρχείου Αντιοχείας, η οποία οδήγησε σε διακοπή κοινωνίας με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων». Κατά παρόμοιο τρόπο και η Εκκλησία της Βουλγαρίας με συνοδική απόφασή της την 1η Ιουνίου 2016 ζήτησε την αναβολή της συνόδου της Κρήτης, προκειμένου να μελετηθούν καλύτερα τα προσυνοδικά κείμενα και να γίνουν οι απαιτούμενες διορθώσεις. Σε περίπτωση μη αναβολής της Συνόδου αποφάσισε να μην συμμετάσχει σ’ αυτήν.

    Στις 10 Ιουνίου 2016 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Γεωργίας με Συνοδικό Ανακοινωθέν της εδήλωσε ότι «Σήμερον ευρισκόμεθα ενώπιον του γεγονότος ότι η ομόνοια δεν έχει εισέτι επιτευχθή, ενώ ο στόχος της συγκλήσεως της Συνόδου ήτο και είναι η προβολή της ομοψυχίας των Ορθοδόξων. Όθεν η Εκκλησία της Γεωργίας, ως και άλλαι Εκκλησίαι, ζητούμεν να αναβληθή η Σύνοδος, έως ότου επιτευχθή πλήρης ομόνοια. Ως εκ τούτου η Ιερά Σύνοδος απεφάνθη: Η Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Γεωργίας να μη συμμετάσχη εις την προγραμματισθείσαν εις τας 17-26 Ιουνίου ε.ε. εις την Κρήτην Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον».

    Τέλος η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας αφού έλαβε υπ’ όψη της την άρνηση συμμετοχής των τριών, ως άνω, Εκκλησιών όπως και το γεγονός ότι δεν πληρούται ο απαραίτητος όρος της ομοφωνίας που προβλέπεται από τον «Κανονισμό» λειτουργίας της, αποφάσισε με σχετικό ανακοινωθέν της να υποστηρίξει τις προτάσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών Αντιοχείας, Γεωργίας, και Βουλγαρίας περί αναβολής της Πανορθοδόξου Συνόδου και ότι σε περίπτωση κατά την οποία συγκληθεί η ψευδοσύνοδος παρά την αντίθετη γνώμη των τριών Εκκλησιών μετά λύπης ανακοινώνει την αδυναμία της συμμετοχής της.

    Η Εκκλησία της Σερβίας βρέθηκε σε δίλημμα, σε έναν μεγάλο προβληματισμό, αν δηλαδή τελικά θα πρέπει να συμμετάσχει, ή όχι στην ψευδοσύνοδο. Ο Μητροπολίτης Μπάτσκας κ. Ειρηναίος, της Εκκλησίας της Σερβίας, έγραψε  σε δημοσίευμά του μεταξύ άλλων: «Ας μη απατώμεθα, ή κρυπτώμεθα: το προβληματικό τούτο κείμενον, [«Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον»], είναι η πρώτη και κυρία αιτία της αρνήσεως των τεσσάρων Ορθοδόξων Πατριαρχείων να συμμετάσχουν εις την Σύνοδον, ενώ η Εκκλησία της Σερβίας αμφιταλαντεύετο μέχρι τελευταίας στιγμής όσον αφορά εις την συμμετοχήν της, προσήλθε δε τελικώς διά δύο λόγους: εξ’ αγάπης προς την μαρτυρικήν μητέρα της Εκκλησίαν, την Εκκλησίαν της Κωνσταντινουπόλεως και επ’ ελπίδι ότι τα ασθενούντα και ελλείποντα της προπαρασκευαστικής περιόδου θα θεραπευθούν και θα αναπληρωθούν κατά τας εργασίας της Συνόδου».

    Από τα παρά πάνω γίνεται φανερό ότι η απουσία των τεσσάρων Τοπικών Εκκλησιών οφειλόταν πρώτον μεν στην μη εξασφάλιση της ομοφωνίας όλων ανεξαιρέτως των τοπικών Εκκλησιών, που ετέθη ως απαραίτητος όρος για τη σύγκλησή της τόσο στη Σύναξη των Προκαθημένων του Ιανουαρίου του 2016, όσο και στον «Κανονισμό» Λειτουργίας της. Και εν συνεχεία στην επισήμανση πολλών αντιπατερικών και αντορθοδόξων θέσεων των προσυνοδικών κειμένων, που είχαν ψηφισθεί στις Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις. Όπως δε ήταν επόμενο, τήρησαν απορριπτική στάση απέναντι στις αποφάσεις της. Ωστόσο η μη συμμετοχή των εν λόγω τεσσάρων Τοπικών Εκκλησιών, που εκπροσωπούν τα 2/3 περίπου της παγκοσμίου Ορθοδοξίας από πλευράς πληθυσμού, έφερε και ένα θετικό και παρήγορο αποτέλεσμα. Το γεγονός δηλαδή ότι ακριβώς αυτή η μη συμμετοχή αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο και καίριο πλήγμα κατά του πανορθοδόξου κύρους της ψευδοσυνόδου και την απαρχή, (καθώς ελπίζουμε), μιάς μελλοντικής αναθεωρήσεως των κακοδόξων αποφάσεών της.

Παρέμβαση του αγίου Όρους.

    Εν τω μεταξύ το άγιον Όρος αποφασίζει με παρέμβασή του να δώσει τη δική του μαρτυρία για την μέλλουσα να συγκληθεί ψευδοσύνοδο. Οι αγιορείτες Πατέρες συγκάλεσαν στις 25 Μαΐου 2016 έκτακτη Διπλή Σύναξη των Ηγουμένων και Αντιπροσώπων των 20 Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, στην οποία απεφάσισαν να στείλουν εκτενή επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Στην επιστολή αυτή εκφράζουν τους προβληματισμούς και τις αντιρρήσεις των για τα προσυνοδικά κείμενα που πρόκειται να συζητηθούν. Στην επιστολή τονίζεται ότι ο όρος «Εκκλησία» δεν μπορεί να αποδίδεται στους ετερόδοξους. Επίσης εκφράζεται η αντίθεση του Αγίου Όρους για τις συμπροσευχές και τις λειτουργικές πράξεις με τους ετερόδοξους. Τονίζεται επίσης ότι ο «έσχατος κριτής» για θέματα πίστεως είναι η συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, που μπορεί να εκφράζουν ακόμα και μεμονωμένα πρόσωπα και όχι μόνο οι Σύνοδοι, όπως γράφεται στο 6ο προσυνοδικό κείμενο. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ανέτρεψε μόνος του τις αποφάσεις της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας. Είναι ακόμη αναγκαία η αναγνώριση ως Οικουμενικών των Συνόδων επί Μεγάλου Φωτίου και αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που έδωσαν απάντηση σε όλες τις κακοδοξίες του Παπισμού, (φιλιόκβε, παπικό πρωτείο κλπ.). Μόνο σοβαρές αλλαγές στα κείμενα της Πανορθόδοξης μπορούν να αναπαύσουν όλους τους Ορθοδόξους. Διαφορετικά, μπορεί η Σύνοδος να γίνει αφορμή για νέα σχίσματα.

Κριτικοί σχολιασμοί  επί του «Κανονισμού» λειτουργίας της ψευδοσυνόδου.

    Στην μεγάλη Θεολογική - Επιστημονική Ημερίδα, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας Πειραιώς συναντούμε διεξοδική μελέτη και κριτική αξιολόγηση των επί μέρους άρθρων του «Κανονισμού». Μια απλή αντιπαραβολή του με τον τρόπο συγκροτήσεως και λειτουργίας προγενεστέρων Ορθοδόξων Συνόδων, Οικουμενικών και Τοπικών, είναι αρκετή για να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι ο «Κανονισμός» αυτός αφίσταται ουσιωδώς από πολλές απόψεις από την Συνοδική και Κανονική μας Παράδοση. Πιο συγκεκριμένα:

    1.Υπάρχει μεγάλο έλλειμμα Συνοδικότητος. Η μη συμμετοχή όλων των επισκόπων στην μέλλουσα να συγκληθεί Σύνοδο, αλλά  μόνον εικοσιτεσσάρων από κάθε Τοπική Αυτοκέφαλη Εκκλησία, είναι ξένη προς την Κανονική και Συνοδική μας Παράδοση. Επίσης ο μη χαρακτηρισμός της ως Οικουμενικής, με τον απαράδεκτο ισχυρισμό, ότι δεν μπορούν να συμμετάσχουν σ’ αυτήν οι «χριστιανοί της Δύσεως» έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους αγίους Πατέρες, οι οποίοι συγκροτούσαν τις Άγιες Συνόδους ερήμην των αιρετικών. Αλλά ούτε και Πανορθόδοξος μπορεί να αποκληθεί, διότι προφανώς αποκλείεται η συμμετοχή όλων των Ορθοδόξων Επισκόπων.

    2. Αμάρτυρο στην Εκκλησιαστική και Κανονική μας Παράδοση, και γι’ αυτό απαράδεκτο, είναι το σχήμα: μία ψήφος-μία Εκκλησία, με απαραίτητη την ομοφωνία όλων των Τοπικών Εκκλησιών. Ο κάθε επίσκοπος δικαιούται να έχει ιδική του ψήφο και στις αποφάσεις των μη δογματικών θεμάτων να ισχύσει η αρχή: «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω».

    3. Εξ’ ίσου αμάρτυρο επίσης είναι το να προαποφασίζονται τα θέματα και ο τρόπος οργανώσεως της Συνόδου χωρίς το κυρίαρχο σώμα των κατά τόπους Ιεραρχιών των Τοπικών Εκκλησιών να έχει εκφράσει συνοδικώς την επί  των θεμάτων αυτών τοποθέτησή των.

    4. Η ιστορία των Οικουμενικών Συνόδων, μας βεβαιώνει ότι αυτές συνεκαλούντο κάθε φορά που κάποια αίρεση απειλούσε την αγιοπνευματική εμπειρία της εκκλησιαστικής αλήθειας και την έκφρασή της από το εκκλησιαστικό σώμα. Αντίθετα, η μέλλουσα να συνέλθει Σύνοδος συγκαλείται όχι για να οριοθετήσει την πίστη έναντι της αιρέσεως, αλλά για να παράσχει θεσμική αναγνώριση και νομιμοποίηση της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Η παρουσία και ο ρόλος της αμερικανικής κυβερνήσεως στη συγκρότηση της ψευδοσυνόδου.

    Πριν  να κλείσουμε την ενότητα αυτή θεωρούμε αναγκαίο να προσθέσουμε ότι η ψευδοσύνοδος βρισκόταν υπό τον απόλυτο αμερικανικό έλεγχο με την παρουσία αμερικανών πρακτόρων, που βρίσκονταν σε διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα, με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, τύπου C.I.A., και βέβαια με την παρουσία της κ. Ελισάβετ Προδρόμου, η οποία υπό την ιδιότητά της ως σύμβουλος στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Π.Α., το υπουργείο Άμυνας και άλλους διεθνείς οργανισμούς, υπήρξε η κυρία εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβερνήσεως στην ψευδοσύνοδο. Σύμφωνα με την ειδησεογραφία: «Η τοπική κοινωνία είναι διχασμένη. Άλλοι είναι ενήμεροι για τα όσα γίνονται στην περιοχή τους και άλλοι, έχουν πλήρη άγνοια. Πολλοί δηλώνουν ενοχλημένοι από τα αυστηρά αστυνομικά μέτρα, που θυμίζουν Σικάγο, καθώς και τις υπέρογκες δαπάνες, οι οποίες είναι εμφανές ότι έχουν γίνει από τους Ελληνοαμερικάνους. Το γενικό διοργανωτικό πρόσταγμα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου δεν το έχουν ούτε Έλληνες, ούτε Κωνσταντινοπολίτες, αλλά Αμερικανοί και Ελληνοαμερικανοί....».

(Συνεχίζεται).

https://aktines.blogspot.com/2026/08/2016.html

Ιερά Μονή Παντοκράτορος - Η Ζωή στην Αθωνική Πολιτεία | Mount Athos Documentary

 

Όταν όλη η οικογένεια είδε το Θαβώριο Φως της Μεταμορφώσεως...

 

 |Κι όμως.

Υπάρχουν ακόμα και τέτοιες ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ!

Πάντα θα υπάρχουν...

Γι΄αυτό, μην απελπίζεσαι...|        

-  Κάποια κυρία, τη στιγμή που έπαιρνε το αντίδωρο από το χέρι μου, μου είπε:

-Πάτερ θέλω να σας δω στο τέλος, θα σας περιμένω.

Πράγματι στο τέλος την συνήντησα.

Η κυρία λοιπόν αυτή, είχε πολύτεκνη οικογένεια... Ο μικρότερός της γιός, ο Γιωργάκης, που ήτο τότε ετών δώδεκα, προσεβλήθηκε από καλπάζουσα λευχαιμία.

Ξέχασα να σας πω ότι κατήγοντο από μια κωμόπολη που ευρίσκετο στα σύνορα μεταξύ Αρκαδίας και Μεσσηνίας.

Μόλις αρρώστησε το παιδί οι γιατροί από την Καλαμάτα, συνέστησαν αμέσως να έλθει στο αντικαρκινικό νοσοκομείο του Μεταξά.

Ήταν τότε το έτος 1970.

Έτσι το έφεραν στο νοσοκομείο. Ύστερα από λίγες μέρες είπαν οι γιατροί στους γονείς ότι το παιδί σε δυο τρείς μέρες θα πεθάνει. Είχε ήδη πέσει σε κώμα.

Αμέσως εκείνη η ευλογημένη μάνα, σε συνεννόηση με τον άντρα της και τα δυό της τα παιδιά τα πιο μεγάλα, που ήταν εικοσιτριών και εικοσιπέντε ετών, πήραν την απόφαση να πάρουν το παιδί τους.

Υπέγραψαν, πήραν εξιτήριο και με πολλή προσευχή μετέφεραν το παιδί τους που εξακολουθούσε να ήταν σε κώμα, στο χωριό τους.

Έκαναν μια σύσκεψη όλοι μαζί και πήραν μια καταπληκτική απόφαση που φανέρωνε και την μεγάλη τους πίστη.

Σ’ένα μικρό βουνό, απέναντι από την κωμόπολη, στην κορφή του ήταν κτισμένο ένα ερημοκκλήσι της Θείας Μεταμορφώσεως. Εκεί λοιπόν μετέφεραν το παιδί τους.

Το ξάπλωσαν μπροστά στο τέμπλο και κάτω από τις εικόνες της Μεταμορφώσεως και της Παναγίας. Έβαλαν λοιπόν ένα στρωματάκι και το σκέπασαν με δυο τρείς κουβέρτες.

Και άρχισαν και οι οκτώ νηστεία,αγρυπνία και προσευχή με πίστη.

Νηστεία με τελεία ασιτία. Χωρίς ψωμί, χωρίς φαΐ,χωρίς νερό.

Υπήρχε στο Αναλόγιο ένα παλιό Ωρολόγιο και με αυτό άρχισαν την προσευχή, όλο το εικοσιτετράωρο,την ημέρα όλοι μαζί και το βράδυ με βάρδιες, δύο δύο ή ένας ένας.

 Διάβαζαν τα γράμματα της 6 Αυγούστου, δηλαδή της εορτής της Μεταμορφώσεως,του Εσπερινού και του Όρθρου και το Ωρολόγιον ολόκληρο από την αρχή μέχρι το τέλος, συνέχεια.

Τις πρώτες μέρες άντεξαν τα τρία τους παιδιά,ετών δεκατεσσάρων, δεκαεπτά και δεκαεννιά, και από την τετάρτη ημέρα άρχισαν να πίνουν μόνο νερό από μια παρακείμενη πηγή.

Οι γονείς και τα δυό μεγάλα αδέλφια κράτησαν την τελεία αποχή.

Στο τέλος κάθε προσευχής ζητούσαν από τον φιλάνθρωπο Κύριο και από τα μητρικά σπλάχνα της Υπεραγίας Θεοτόκου να κάμουν το θαύμα τους.

Η νηστεία,η προσευχή, η αγρυπνία, τα δάκρυα της μετανοίας, προσέξτε τι μου είπε, δάκρυα μετανοίας έριχναν, ομολογούσαν εις τον Θεόν και εις την Παναγία ότι ήσαν αμαρτωλοί και ότι εξαιτίας της αμαρτίας των, αρρώστησε το παιδί τους και η ζωντανή πίστις, ήσαν συνεχείς και ακλόνητες καταστάσεις μέσα στην καρδιά τους.

Την εβδόμη νύχτα,την ώρα που διάβαζαν τον Όρθρο, της έκτης Αυγούστου, της εορτής δηλαδή της Μεταμορφώσεως και ήσαν όλοι ξυπνητοί εκτός από το δωδεκάχρονο αγόρι, που εξακολουθούσε να ευρίσκετο σε κώμα, ξαφνικά φωτίστηκε όλο το εκκλησάκι με ένα φως υπερκόσμιο! Πιο φωτεινό και πιο λαμπερό και από αυτόν τον ήλιο!

Βουβάθηκαν όλοι τους από την έκπληξη και τον θαυμασμό, ενώ συγχρόνως τα μάτια τους ήσαν στραμμένα στην εικόνα της Θείας Μεταμορφώσεως.

Και τότε εντελώς απροσδόκητα, βγήκε μια ολόλαμπρη ακτίνα, μια φοβερή αστραπή, η οποία έπεσε πάνω στο ξαπλωμένο παιδί!

Αυτό το γεγονός, ζήτημα, μου είπε η ευλογημένη αυτή μητέρα, αν κράτησε δέκα δευτερόλεπτα.

Ξανάγινε σκοτάδι με μοναδικό φως το φως απ’τα καντήλια και τα κεριά που κρατούσαν για το διάβασμα.

Και τότε ακούστηκε η φωνή του αρρώστου παιδιού να φωνάζει «Μαμά,μπαμπά, που είστε;»

Έτρεξαν αμέσως κοντά του και κλαίγοντας το αγκάλιασαν.

 

«Διψώ», ψιθύρισε, «διψώ».  «Πεινάω».

Το παιδί συνήλθε! Έγινε τελείως καλά! Ο Θεός έκαμε το θαύμα Του!

Ευλογημένοι τέτοιοι γονείς που παίρνουν τέτοιες αποφάσεις ηρωικές!..

Ευλογημένα και τέτοια αδέλφια που συνακολουθούν τέτοιους γονείς!...

Ευλογημένη οικογένεια!...

Ήπιαν όλοι τους λίγο νερό, λίγο ψωμάκι πολύ λίγο, ένα τέταρτο της φετούλας για να συνέλθουν λίγο.

Το πρωί κατέβηκαν στο χωριό δοξάζοντας το Θεό, φροντίζοντας πλέον για την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του παιδιού.

Την άλλη μέρα όμως οι γονείς, είπαν στα παιδιά τους το εξής:

-Φροντίστε σεις το Γιωργάκη και μείς θα επιστρέψουμε στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως,για να ευχαριστήσουμε το Θεό, με ένα ακόμα τριήμερο με τελεία και πάλι ασιτία.

Και έτσι έγινε.

Θυμάστε τους δέκα λεπρούς;

Ο ένας επέστρεψε από τους θεραπευμένους για να ευχαριστήσει τον Κύριο. Ο ένας.

Στα δύο χρόνια που είχαν περάσει από τότε, το παιδί τους, έγινε τελείως καλά, υγιέστατο,χωρίς ίχνος της φοβερής εκείνης αρρώστιας του καρκίνου του αίματος, που λέγεται λευχαιμία.

Στον Άγιο Βασίλειο (στον Πειραιά) ξαναήλθε η μητέρα αυτή, επειδή εν τω μεταξύ είχε παντρέψει το γιό της, εκεί που έμεινε, στην ενορία του Αγίου Βασιλείου και έτσι έμαθα την ιστορία.

Κράτησα κάποιες σημειώσεις και σήμερα σας είπα την αληθινή ιστορία τους.

Στο τέλος όμως έκαμα και την εξής ερώτηση:

– Πώς αποφασίσατε να προβείτε σε μια τέτοια ενέργεια,ποιος σας το πρότεινε αυτό,πώς σας ήλθε;

Κάπου το διαβάσατε;  Σας φώτισε μήπως ο Θεός;

Και μου απάντησε :

– Πριν από χρόνια πέρασε από το χωριό μας ένας μοναχός Αγιορείτης που ήτανε από την Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Αυτός μας μίλησε πολύ για την αξία της νηστείας, όταν αυτή η νηστεία, μας είπε, συνοδεύεται από καθαρή προσευχή, από εγκράτεια, από δάκρυα μετανοίας, από υπομονή και πίστη.  Μας είπε ακόμα αυτός ο μοναχός, για κάποιον Άγιο γέροντα,τον πατέρα Ιερώνυμο τον Σιμωνοπετρίτη, ίσως κάποιοι από σας έχετε διαβάσει την βιογραφία του.

Όταν λοιπόν αυτός ήταν πολύ μικρός είχε αρρωστήσει βαριά.Τότε οι γονείς του τον πήγαν στην εκκλησία του χωριού και κει παρέμειναν μαζί με το παιδί τους νηστεύοντας και προσευχόμενοι σαράντα ημέρες οι γονείς του πατρός Ιερωνύμου γι’αυτό και έγινε ο γιος αυτός Άγιος.

 Το παιδί τους έγινε καλά, μεγάλωσε και αργότερα κατέστη ο φημισμένος αυτός γέροντας, είναι αυτός που ανακάλυψε και συνέγραψε την βιογραφία της ερημίτιδος Φωτεινής του Ιορδάνου ποταμού. Οι δε γονείς του μικρού Ιερωνύμου, μετά την θεραπεία του γιού τους, παρέμειναν για άλλες δέκα μέρες στο ναό, ευχαριστώντας τον Θεόν,πάλι με νηστεία και προσευχή, σύνολον πενήντα ημέρες. Κάθε δε φορά που ετελείτο Θεία Λειτουργία, κοινωνούσαν το άρρωστο παιδί, μαζί και οι γονείς.

Αυτά θυμήθηκα,μου είπε η ευλογημένη αυτή μητέρα και αυτά περίπου κάναμε με όσες δυνάμεις είχαμε ο άντρας μου, εγώ και τα παιδιά μου. Πίστεψα πάτερ μου, ότι η απόλυτη καθαρή νηστεία, μαζί με την προσευχή, την ταπείνωση και την μετάνοια, ο Θεός θα σώσει το παιδί μου και το έσωσε.

Δόξα νά΄χει το όνομά Του!

Αυτά μου είπε η μακαρία αυτή μάνα και τελείωσε...

☨  π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

 

Η εορτή της Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος στην Μουρτερή 2026

 

Με ιερά αγρυπνία εορτάστηκε φέτος η Μεταμόρφωση Του Σωτήρος στο ησυχαστήριό μας.

Τους ύμνους της εορτής έψαλαν κατανυκτικά ο κ. Αθανάσιος Ιωακειμίδης και ο κ. Αναστάσιος Βλάχος.

Ετη πολλά και ευλογημένα σε όλους τους πιστούς και κυρίως σε αυτούς που ήρθαν και συνεορτάσαμε μαζί.  

Γυναίκα

 

 

ΓΥΝΑΙΚΑ

Χρήστος Σαλταούρας

Ένα από τα συνηθισμένα επιχειρήματα των Προτεσταντικών αιρέσεων, ενάντια στην τιμή των Αγίων, και ειδικά της Θεοτόκου Μαρίας είναι το εξής : Ο Ιησούς Χριστός λέγουν, δεν απέδιδε καμία ιδιαίτερη τιμή στην μητέρα του και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις την αποκαλούσε απλώς «γύναι» = γυναίκα .....δηλαδή ούτε «μάνα» δεν την έλεγε. Άρα υποστηρίζουν δεν πρέπει να της αποδίδουμε ιδιαίτερη τιμή, ούτε να την αποκαλούμε «Παναγία», «Θεοτόκο», κτλ. Προσπαθούν οι αιρετικοί να προσδώσουν αρνητική - υποτιμητική χροιά στην προσφώνηση «γύναι». Εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι σήμερα οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι σήμαινε και πως χρησιμοποιούνταν στην Αρχαιότητα και στην Αρχαία Γραμματεία η προσφώνηση αυτή. Σήμερα κανείς δεν προσφωνεί την μητέρα του «γυναίκα» !  Στην Αρχαιότητα όμως η προσφώνηση αυτή απευθύνονταν σε Βασίλισσες και γενικώς υπεροχικά και σεβάσμια γυναικεία πρόσωπα. Η προσφώνηση είναι συνώνυμη του «Κυρία».

«λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου» Ιωάννης 2:4.

«Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» Ιωάννης 19:26.

Όπως θα δούμε η προσφώνηση «γύναι» δεν έχει αρνητική χροιά όπως θέλουν να την παρουσιάσουν οι διάφοροι διαστροφείς των Γραφών. Αντιθέτως αποτελεί πολύ τιμητική προσφώνηση !

«τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· Ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.» Ματθαίος 15:28.

Ο Ιησούς Χριστός με θαυμασμό και τιμή απευθύνεται σε πιστή γυναίκα αποκαλώντας την «γύναι», και ακολούθως με θαύμα θεραπεύει την κόρη της πιστής και άξιας θαυμασμού και τιμής γυναικός !

Θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε ότι ο Χριστός όχι μόνο από σεβασμό και τιμή χρησιμοποιεί το όρο «γύναι», αλλά και επειδή ομιλεί ως Θεός.

Παραδείγματα από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία με τιμητική χρήση της προσφώνησης  «γύναι»:

1. Ομήρου Οδύσσεια : Ο Οδυσσέας χρησιμοποιεί τη λέξη για να απευθυνθεί στην ίδια του τη σύζυγο, τη βασίλισσα Πηνελόπη, με βαθιά εκτίμηση.

Αρχαίο κείμενο: «Ὦ γύναι, οὐκ ἄν τίς με βροτῶν ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν νεικέοι…» (Ραψωδία τ, 107-108).

Μετάφραση: «Ω γυναίκα (αρχόντισσα), κανένας θνητός στην απέραντη γη δεν θα μπορούσε να σε κατηγορήσει…».

2. Ευριπίδη «Άλκηστις» : Ο Χορός απευθύνεται στην Άλκηστη, τη βασίλισσα που δέχεται να πεθάνει για να σώσει τον άνδρα της, εξυμνώντας την αρετή της.

Αρχαίο κείμενο: «Ὦ ἐσθλὰ καὶ πρὸ λαμπρᾶς, ὦ γύναι, ἀρετᾶς…».

Μετάφραση: «Ω γενναία γυναίκα, προικισμένη με την πιο λαμπρή αρετή…».

3. Σοφοκλέους «Οιδίπους Τύραννος» : Ο Χορός απευθύνεται με απόλυτο σεβασμό στη βασίλισσα Ιοκάστη, προσπαθώντας να την ηρεμήσει.

Αρχαίο κείμενο: «Γύναι, τί μέλλεις κομίζειν δόμων τόνδ' ἔσω;» (στίχος 678).

Μετάφραση: «Κυρία (βασίλισσα), γιατί καθυστερείς να τον οδηγήσεις μέσα στο παλάτι;».

4. Ομήρου Ιλιάδα  : Στο κορυφαίο έπος, οι ήρωες και οι βασιλείς χρησιμοποιούν τη λέξη για να δείξουν σεβασμό στις συζύγους τους ή σε γυναίκες υψηλής κοινωνικής θέσης. Παράδειγμα: Ο Έκτορας απευθύνεται στην Ανδρομάχη κατά τον  αποχαιρετισμό τους: «ἦ καὶ ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει, γύναι·» (Ραψωδία Ζ, 441).

Μετάφραση: «Κι εμένα με απασχολούν όλα αυτά, αρχόντισσά μου (συζυγε)». Δείχνει ότι την αντιμετωπίζει ως ισότιμη σύντροφο και βασίλισσα.

5. Σοφοκλέους «Αίας» : Ο Αίας απευθύνεται στη σύντροφό του, την Τέκμησσα, με μια φράση που έμεινε ιστορική: Αρχαίο κείμενο: «γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει» (στίχος 293).

Μετάφραση: «Κυρία μου, η σιωπή στολίζει τις γυναίκες». Παρά το πατριαρχικό νόημα της φράσης, η ίδια η προσφώνηση «γύναι» είναι γεμάτη αστική ευγένεια και σοβαρότητα.

6. Ευριπίδη «Ελένη» : Όταν ο Μενέλαος συναντά την πραγματική Ελένη στην Αίγυπτο, μένει έκπληκτος από την ομοιότητά της με τη γυναίκα του και της απευθύνεται με απόλυτο δέος και σεβασμό: Αρχαίο κείμενο: «με Ἑλένῃ σ' ὁμοίαν εἶδον, γύναι.» (στίχος 563).

Μετάφραση: «Σε είδα και σου βρίσκω τεράστια ομοιότητα με την Ελένη, αρχοντοπούλα / κυρία μου».

Ας μην παρασυρόμαστε λοιπόν από τα έωλα επιχειρήματα των αιρετικών. Να οπλιζόμαστε με γνώση και να τους αποστομώνουμε.

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ

https://aktines.blogspot.com/2026/08/blog-post_385.html

Ἡ Τρέχουσα Οἰκονομική, Τραπεζική, καί Τεχνολογική Δουλεία τῆς Ἀνθρωπότητος

 

Ἡ Τρέχουσα Οἰκονομική, Τραπεζική, καί Τεχνολογική Δουλεία τῆς Ἀνθρωπότητος

ὑπό

Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

 

                                                                                                            Αὔγουστος 2026

 

                        «Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί·

                         ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, 

                         γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, 

                         ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι,

                         ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι· καὶ τούτους ἀποτρέπου.» 

 

                                                                                                                        Τιμόθ. Β΄ Κεφ. γ΄ 1-5

 

A΄. Πρόλογος

                                                                                               

            Τό τρέχον ἠλεκτρονικόν οἰκονομικο-τραπεζικόν σύστημα τῶν κρατῶν καί ἅπασαι αἱ ἰδιωτικαί κεντρικαί τράπεζαι εἰς ὅλον  τόν κόσμον ἔχουν ἐπικριθῆ ὑπό διαφόρων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὀν πραγματικόν των ρόλον εἰς τάς οἰκονομίας μας· ὅτι αὐταί αἱ νέαι πολιτικαί των κάμνουν τούς πλούσιους πλουσιωτέρους καί τούς πτωχούς πτωχοτέρους μέ τήν πάροδον τοῦ χρόνου. Ὁ Γερουσιαστής ΜάκΦάντεν (Louis Thomas McFadden) εἶχε κάμνει πολλάς ὁμιλίας κατά τῶν κεντρικῶν τραπεζῶν καί κατ’ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τάς ἐλέγχουν. Τό δημόσιον καί ἰδιωτικόν χρέος καί ὁ ἔλεγχος τοῦ νομίσματος εἶναι τέλειοι τρόποι διά νά «δουλοποιηθῇ» ὁλόκληρος ὁ πληθυσμός τοῦ πλανήτου μέ τήν πλήρη ἀποδοχήν καί συμμόρφωσίν του πρός τάς ἐπιταγάς τῶν ἀθέων παγκοσμίων τραπεζιτῶν. Οἱ ἀθεόφοβοι οὗτοι θά κρατήσουν τούς περισσοτέρους ἀνθρώπους παγιδευμένους εἰς τήν πτωχείαν καί τάς συγκρούσεις (ἐμφυλίους σπαραγμούς, πολέμους, τρομοκρατία, κ.λπ.).

            Εἴμεθα ἤδη ὑποδουλωμένοι ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτον τεχνολογίαν καί τήν Τεχνητήν Νοημοσύνην (ΑΙ), καί συντόμως θά εἴμεθα αἰχμάλωτοι τῶν κεντρικῶν τραπεζῶν διά τοῦ ἐλέγχου μας εἰς τό ψηφιακόν των νόμισμα καί εἰς τούς τραπεζικούς μας λογαριασμούς. Ἡ συσχέτισις μεταξύ τῶν ἰδιωτικῶν κεντρικῶν τραπεζῶν καί τῆς κοινωνικῆς προνοίας τῆς χώρας εἶναι συντριπτική, εἰδικῶς εἰς περιόδους, κατά τάς ὁποίας αἱ ἀνοίκουσαι εἰς τούς Illuminati κεντρικαί τράπεζαι ἐπεκτείνουν τά χαρτοφυλάκια τοῦ ἰσολογισμοῦ των καί χειραγωγοῦν τιμάς (πληθωρισμόν), ἀγοράς, ἐπιτόκια καί τούς κανονισμούς (ἀπορρύθμισιν, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπό τό 1980) καί ἅπαντα ταῦτα λαμβάνουν μέρος πρός ἐνίσχυσιν τῶν διεφθαρμένων «τραπεζιτῶν». Εἰς τήν πραγματικότητα, οὗτοι οἱ «έγκληματίαι» εἰς τήν κορυφήν αὐτῆς τῆς πυραμίδος, καθίστανται «πολύ μεγάλοι διά νά χρεοκοπήσουν» (too big to fail). Τό πλέον ἀκραῖον εἶναι ὅτι αὐτά τά «δικαιώματά» των μεταφέρονται ἀπό τήν μίαν γενεάν εἰς τήν ἄλλην.

 

Β΄. Χρονική Ἀναδρομή

 

            Ἀπό αἰῶνα εἰς αἰῶνα, οἱ ψευδο-πολιτικοί, οἱ διεθνεῖς τραπεζῖται καί ἡ «ἀφρόκρεμα»-ἐλίτ βλέπουν αὐτό τό νομισματικόν σύστημα χρηματικοῦ χρέους ὡς τόν μοναδικόν τρόπον, κατά τόν ὁποῖον θά ἔπρεπε νά λειτουργῇ ἡ οἰκονομία μας. Κατόπιν τῆς μακροχρονίου ταύτης ἐπιβολῆς τά μυαλά μας ἔχουν διαστρεβλωθῆ ὥστε νά πιστεύωμεν ὅτι εἷς φορεύς ἔχει τό δικαίωμα νά δημιουργῇ χρηματοοικονομικόν πλοῦτον ἀπό τό τίποτα καί τοῦτο ἀνεξαρτήτως τῆς κυβερνήσεως καί τῶν πολιτῶν τῆς χώρας. Ὁ Γερουσιαστής McFadden ἀνέβηκεν εἰς τό βῆμα τῆς Βουλῆς τόν Μάϊον τοῦ 1933 διά νά καταγγείλῃ τήν ἐγκατάλειψιν τοῦ χρυσοῦ προτύπου (gold standard) ἀπό τόν Πρόεδρον Roosevelt, ἰσχυριζόμενος ὅτι αἱ Η.Π.Α., «εἶχον δώσει τόν χρυσόν καί τό νόμιμον χρῆμα τῆς χώρας εἰς τούς διεθνεῖς χρηματοοικονομικούς Ἑβραίους, εἰς τούς ὁποίους ὁ Franklin D. Roosevelt εἶναι πολύ γνώριμός των». Τό αὐτό ἐπεβλήθη ἀπό τήν Ἀγγλίαν (Rothschild) εἰς τήν Ἀμερικήν τό 1873 μέ τήν ὑποχρεωτικήν, διά δωροδοκίας τῆς Γερουσίας, ἐγκατάλειψιν τοῦ ἀσημιοῦ (Crime of Silver in 1873). Αἱ αὐταί συνθῆκαι ἤ ἀκόμη καί χείρονες ἰσχύουν σήμερον. (Sic). Διά τήν ἀντικοινωνικήν νομισματικήν πολιτικήν τῆς Fed (Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Ἀμερικῆς), οἱ φορολογούμενοι πολῖται ἔχουν ἕν ἐτήσιον κόστος $110,26 δισεκατομμυρίων (bail out cost) καί οἱ καταθέται $992,120 δισεκατομμυρίων (bail in cost). Μεγίστη Ἀπάτη!

            Τό ἄμεσον σχέδιον τῶν κεντρικῶν τραπεζιτῶν εἶναι νά καταργήσουν τά μετρητά (χαρτονομίσματα) καί νά ἀνοίξουν τόν δρόμον διά τήν πλήρη ἐξάρτησίν μας ἀπό τό παγκόσμιον  σύστημα τῶν ὑπολιγιστῶν (τήν τεχνολογικήν δουλείαν), τό ψηφιακόν χρῆμα (digital money). Ἀπό ἐκείνην τήν στιγμήν, κατά τήν ὁποίαν κάποιος ἠμπορεῖ νά πληρώνῃ μόνον μέ πιστωτικήν κάρταν, χρεωστικήν κάρταν, ἔξυπνον τηλέφωνον, μέ δακτυλικόν ἀποτύπωμα ἤ χεῖρον μέ ἕνα τσίπ εἰς τό σῶμά του, θά ἐλέγχουν ἀπολύτως ὅλους τούς ἀνθρώπους. Οἱ τραπεζῖταί μας θά καταστοῦν δικτάτορες· θά ἐπιβάλλουν αὐταρχισμόν. Τό τρέχον σύστημα χρήματος καί πληρωμῶν θά ἀπολέσῃ τήν ἰσχύν του. Ἡ κατάργησις τῶν μετρητῶν ἀνοίγει τόν δρόμον διά τήν πλήρη ἐξάρτησιν ἡμῶν ἀπό ἕν ἤδη ὑπάρχον παγκόσμιον κεντρικῶς ἐλεγχόμενον ὑπολογιστικόν (τεχνολογικόν) σύστημα καί ὑπό μιᾶς σατανιστικῆς ὑπερκυβερνήσεως. Ποῖος θά διαχειρίζεται αὐτό τό νέον σύστημα καί ποία θά εἶναι αὐτή ἡ κυβέρνησις; Ἅπαντες οἱ ψευδο-ἡγέται τοῦ πλανήτου εἶναι πλήρως ἐλεγχόμενοι, καί ὅλαι αἱ παγκόσμιαι ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τήν ἐξουσίαν, τήν πολιτικήν, τόν πόλεμον καί τήν εἰρήνην, τήν παιδείαν, τούς θεσμούς, τήν δημοκρατίαν, τά οἰκονομικά καί τήν βιομηχανίαν, λαμβάνονται ἀπό αὐτά τά κέντρα καί μόνον ἐκτελοῦνται ἀπό ἐκείνους τούς «ἡγέτας»-μαριονέτες, τῶν ὁποίων τά νήματα κινοῦν οἱ ἀόρατοι «πρόδρομοι» (οἱ Illuminati). Ἔχομεν, λοιπόν, μίαν τεχνοκρατικήν παγκοσμίαν δικτατορίαν.

            Ἡ χρυσῆ περίοδος τῆς ἀτομικῆς αὐτοδιαθέσεως καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ἔχει τελειώσει, καθ’ ὅτι δέν ὑπάρχουν πλέον ἡγέται εἰς τόν κόσμον διά νά ἐλέγχουν τά ἔθνη των καί νά προστατεύουν τόν λαόν των (τούς πολίτας των), ἐκτός ἑνός τοῦ προστάτου τῆς Ὀρθοδοξίας, τόν Πρόεδρον Βλαντιμίρ Πούτιν (Vladimir Putin). Δυστυχῶς, δέν ὑπάρχουν δημοκρατίαι (ἀνεξάρτητοι λειτουργίαι, ὡς νομοθετική, ἐκτελεστική, καί δικαστική) πλέον πουθενά. Τά ΜΜΕ εἶναι πλήρως ἐλεγχόμενα καί δίδουν μόνον τά ἐπιβαλλόμενα «νέα» διά νά τά μεταδώσουν ὡς «εἰδήσεις» (ψέματα, παραπληροφόρησις, καί «ἐπιστημονική» προπαγάνδα)˙ ὅπως, γρίπη, πανδημίαι, κλιματικαί ἀλλαγαί (ὑπερθέρμανσις), ρύπανσις ἐκ τοῦ ζωικοῦ κεφαλαίου, ἠλεκτρικά ὀχήματα, ἀνεμογεννήτριαι, φωτοβολταϊκά, ἐκτρώσεις διά βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς καί τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ, μείωσις πληθυσμοῦ, εὐθανασία, DEI, woke φιλοσοφία, διαστροφαί, τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ), ψηφιακή ταυτότητα (digital ID), κινητά τηλέφωνα (cell phones), οἰκουμενισμός καί παγκοσμιοποίησις.

             Ἅπαντες θά καταστῶμεν ἀνίσχυρα ὑποκείμενα, πλήρως ἐξαρτώμενα εἰς ὅλους τούς τομεῖς ἀπό τά «πρόσωπα» (τέρατα), τά ὁποῖα χειρίζονται τούς ὑπολογιστάς καί ἐλέγχουν ἀπολύτως τόν κόσμον. Ἐάν τό σύστημα τοῦτο θεωρήσῃ μίαν πτυχήν τῆς συμπεριφορᾶς σας ἀπαράδεκτον, ἡ πρόσβασίς σας εἰς οἰονδήποτε θεσμόν καί ὑπηρεσίαν θά ἀρνηθῇ, καί θά ἐξαφανισθῆτε. Ἐχουν ὅλας τάς προσωπικάς σας πληροφορίας εἰς τό βρώμικον σύστημά των καί δέν θά ὑπάρχῃ πλέον ἰδιωτικότητα. Ἡ ἀξία ἑνός ἀνθρώπου δι’ αὐτούς εἶναι μηδενική. Ἀγνοοῦν οἱ τάλανες οὗτοι ὅτι ἡ ἀξία ἑνός ἀτόμου εἶναι ἀπεριόριστος (ἄπειρος) καθ’ ὅτι εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, μέ αἰώνιον ζωήν. Αὕτη εἶναι καί ἡ γνῶσις τῆς ἐκπαιδεύσεώς μας σήμερον, μέ σκοπόν οὗτοι νά δημιουργήσουν τόν ἐπιστημονικά ἀγράμματον, μίαν μαριονέταν, ἡ ὁποία θά ὑπακούῃ εἰς τούς ἐγκληματικούς τούτων νόμους. Τοιαύτη εἶναι καί ἡ ἀπόδειξις ὅτι ἐχωμεν φθάσει εἰς πλήρη ὁλοκλήρωσιν (ἕνωσιν)· εἰς μίαν πραγματικήν παγκοσμιοποίησιν. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πλέον μόνοι˙ μέ τήν τερατώδη τεχνολογἰαν των, τούς ἐπεβλήθη ἡ ἀπόλυτος μοναξιά. Ὁ ἄνθρωπος δέν κοινωνεῖ σήμερον, ἀλλά εἶναι μόνος μέ ἕνα κινητόν τηλέφωνον, ὁλοκληρωτική μοναξιά. Ἡ κοινωνία μέ τόν συνάνθρωπον εἶναι ἀπαραίτητος διά τόν ἄνθρωπον, διότι εἶναι κοινωνία μέ τόν Θεόν, τήν Ἀλήθειαν, τόν Παράδεισον, ἐν ᾧ ἡ μοναξιά εἶναι ἡ προσωπική κόλασις τοῦ ἀνθρώπου, καθ’ ὅτι ἀγνοεῖ οὗτος τήν Ἀλήθειαν.

            Δυστυχῶς, τό ψέμα εἶναι φυσιολογικόν διά τούς “ἡγέτας” μας (ἀκολούθους), τά θεσμικά ὄργανα, καί διά τούς ὑφισταμένους των. Αἱ ἠθικαί πράξεις, ἀκόμη καί αἱ σκέψεις καί ἡ δεοντολογία ποτέ δέν παίζουν οἱονδήποτε ρόλον εἰς τήν συμπεριφοράν των. Δι’ αὐτούς τό ψέμα εἶναι ὡς τό φαγητόν, τό ποτόν καί τό ποδήλατον, πρᾶγμα, τό ὁποῖον ἦτο πολύ συνηθισμένον διά τόν Τζό Μπάϊντεν (Joe Biden) ἤ ἀκόμη καί οἱ πύραυλοι κατά τῶν ἀμάχων καί τοῦ προέδρου των καί αἱ ἀπαγωγαί πολιτικῶν ἡγετῶν, κατ’ ἄλλους. Λέγουν δέ αὐτά καθημερινῶς, αὐτομάτως, ἄνευ σκέψεως, καί μέ τήν βοήθειαν τῶν ἐλεγχομένων μέσων ἐνημερώσεως. Οἱ ἡγέται μας γνωρίζουν ὅτι, ἐάν ἡ ἀλήθεια ποτέ ἀποκαλυφθῇ, ἡ κυριαρχία των θά τελειώσῃ ἀπότομα. Οἱ πραγματικοί ὅμως ἡγέται (οἱ “πρόδρομοι τοῦ μεσσία”) ἐλέγχουν ὅλας τάς πτυχάς τῆς ζωῆς μας καί φυσικά, τό χρηματοοικονομικόν σύστημα. Μέ τά ἐπιβαλλόμενα μέσα καί πρότυπά των καί τό χρηματοοικονομικόν-τεχνικόν των σύστημα ἀνοίγουν τόν δρόμον διά τόν παγκόσμιον ἔλεγχον (τήν παγκοσμίαν δουλείαν). Ἀποκαλύπτουν τήν σχέσιν μεταξύ τῶν βασικῶν μονάδων χρόνου καί χρήματος. Τό σύνθημά των, “ὁ χρόνος εἶναι χρῆμα” (time is money) καί ἔχει εὐρέως γίνει ἀποδεκτόν. Μᾶς εἶπαν ὅτι αὐτό ἦτο ἁπλῶς ἡ πρόοδος τῆς ἀνθρωπότητος. Ἀλλ’ “ὁ χρόνος εἶναι περιορισμένος” καί εἶναι οὗτος ἡ ἀνάγκη διά τήν μετάνοιαν καί τήν σωτηρίαν μας καί οὐχί διά νά γίνῃ κάποιος ἑκατομμυριοῦχος, δισεκατομμυριοῦχος ἤ τρισεκατομμυριοῦχος.

 

Γ΄. Ἐπαναστάσεις καί Ὁλοσχερεῖς Ὑποταγαί

           

            Τραπεζῖται, ἐπιστήμονες, οἰκονομολόγοι, «εἰδικοί» (experts), ἰδιοκτῆται ἐργοστασίων, ΜΜΕ, καί πολιτικοί, ἅπαντες συνεργάσθηκαν διά τόν κοινόν παγκόσμιον στόχον. Αὐτός περιλαμβάνει ἑνώσεις, συγχωνεύσεις, ἐξαγοράς, κοινοπραξίας, ὀλιγοπώλια καί μονοπώλια, καθ’ ὡς καί ξένας ἐπενδύσεις εἰς βάρος τῶν ἐγχωρίων. Ἐάν κάποιος ἀπό τόν ἁπλοῦν κόσμον θέλει νά εἰσέλθῃ εἰς τόν ἀνταγωνισμόν τούτων, πρέπει νά δοκιμάσῃ τά Χρηματιστήρια, τά ὁποῖα ἐλέγχονται ἐπίσης ἀπό τάς κυριάρχους δυνάμεις. Τοιουτοτρόπως, τά πάντα εἶναι ὑπό τόν ἔλεγχόν των. Ἡ Ἀγγλία ἔγινε παγκοσμία αὐτοκρατορία καί ἡ βιομηχανική ἐπανάστασις μέ τό νομισματικόν της (τοῦ Rothschild) σύστημα ἐξηπλώθη ὡς ἀχαλίνωτος φωτιά. Κατόπιν τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αἱ  Η.Π.Α. ἔλαβον τόν ἔλεγχον (ἠναγκάσθη νά δεχθῇ τοῦτον) καί ἱκανοποίησεν τάς ἀνάγκας τῶν «ἐλίτ» (τῶν ἐκλεκτῶν). Οἱ Ρόθτσάϊλντ (Rothschild) καί Ροκφέλερ (Rockefeller) ἔκτισαν τά παγκόσμια δίκτυα εἰς τάς ἀρχάς τοῦ 20^ου αἰῶνος καί θά συνεχίσουν ἕως τό τέλος τοῦ κόσμου. Ἡ ἄγνοιά των καί ἡ ἀφροσύνη των δέν ἔχουν ὅρια λόγῳ τοῦ πλούτου των, τῆς καταγωγῆς των, τῆς ὑποταγῆς των εἰς τόν ἄρχοντα τοῦ ἐρέβους,  καί τῆς γεωπολιτικῆς, τήν ὁποίαν ἐπιβάλλουν εἰς τά ἔθνη καί δή εἰς τά Ὀρθόδοξα τοιαῦτα.

            Διά τήν ἐπίτευξιν ὅλων τούτων τῶν στόχων, ἡ νομισματική πολιτική, ἡ ὁποία  ἐφαρμόζεται ἀπό τάς ἰδιωτικάς κεντρικάς τραπέζας συμβάλλει τά μέγιστα καί βασίζεται εἰς τήν σχέσιν μεταξύ τῶν ἐπιτοκίων (τήν τιμήν τοῦ κεφαλαίου εἰσροῆς, τό ὁποῖον δημιουργεῖ ἐκ τοῦ μηδενός, μέ μίαν χρέωσιν «δάνεια» καί μίαν πίστωσιν «καταθέσεις»), εἰς τήν οἰκονομίαν, δηλαδή τῆς τιμῆς, μέ τήν ὁποίαν ἠμπορεῖ νά δανειστῇ κάποιος χρήματα, καί συνδέεται ἀρνητικά μέ τήν συνολικήν προσφοράν χρήματος (ἐπίδρασις ρευστότητος). Ἡ νομισματική πολιτική χρησιμοποιεῖ διάφορα ἐργαλεῖα διά νά ἐλέγξῃ ἕνα (σήμερα, τό ἐπιτόκιον τῶν ὁμοσπονδιακῶν κεφαλαίων) ἤ καί τά δύο ἀπό αὐτούς τούς ἐνδιαμέσους στόχους (ἐπιτόκιον καί μη-δανειζόμενα ἀποθεματικά), διά νά ἐπηρεάσῃ διάφορα ἀποτελέσματα ὅπως τάς χρηματαγοράς, τήν οἰκονομικήν ἀνάπτυξιν, τήν ἀπασχόλησιν, τόν πληθωρισμόν, τάς συναλλαγματικάς ἰσοτιμίας μέ ἄλλα νομίσματα, τά μακροπρόθεσμα ἐπιτόκια καί ἄλλους στόχους. Ὅπου τό νόμισμα ἐκδίδεται μονοπωλιακά, ἤ ὅπου ὑπάρχει ἕνα ρυθμιζόμενον σύστημα ἐκδόσεως νομίσματος μέσῳ τραπεζῶν, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μέ μίαν κεντρικήν τράπεζαν, ἡ ἀνεξάρτητος (ἀπό τήν κυβέρνησιν καί τούς πολίτας τῆς χώρας) νομισματική ἀρχή ἔχει τήν δυνατότητα καί τήν ἐξουσίαν νά ἀλλάξῃ τήν προσφοράν χρήματος καί ἔτσι νά ἐπηρεάσῃ τό ἐπιτόκιον (διά νά ἐπιτύχῃ τούς στόχους τῆς πολιτικῆς της). Ἡ ἀρχή τῆς νομισματικῆς πολιτικῆς, ὡς εἶναι σἠμερον, ἐξεκίνησεν ἀπό τά τέλη τοῦ 19^ου αἰῶνος, ὅπου ἐχρησιμοποιεῖτο διά νά διατηρηθῇ ἡ ἰσοτιμία μέ τόν χρυσόν (gold standard).

            Τοιουτοτρόπως, ὁ ρόλος τῶν ἰδιωτικῶν κεντρικῶν τραπεζῶν καί τῶν τοκογλύφων εἰς τήν ἱστορίαν ἀπεκαλοῦντο εὐστόχως ἀπό πολλούς ὀξυδερκεῖς παρατηρητάς ὡς ἡ «Κρυφή Χείρ» (τό μυστικόν ἤ ἀόρατον χέρι). Αὕτη εἶναι ἡ δύναμίς των νά δημιουργοῦν, νά δανείζουν καί νά συσσωρεύουν τόκον εἰς τά δάνειά των, καί ἐν συνεχείᾳ νά ξαναδανείζουν αὐτόν τόν τόκον διά περαιτέρω τόκον, ἐπ’ ἀόριστον (εἰς τό διηνεκές), καἰ ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ ἕν δύστροπον, παγκόσμιον χρέος, ἀπό τό ἄτομον εἰς τήν οἰκογένειαν, εἰς ὁλόκληρον τό ἔθνος (ἡ ἀπάτη τῶν consols), καί εἰδικῶς εἰς τούς καταθέτας (κόστος διασώσεως τῶν τραπεζῶν μέ bail-in) καί εἰς τούς φορολογουμένους (κόστος διασώσεως τῶν τραπεζών μέ bail-out εἰς τούς πτωχούς πολίτας). Ἡ ἰκανότης νά λειτουργοῦν ἕνα σύστημα πιστώσεων καί δανείων ἀπάτης ἦτο γνωστή ἐδῶ καί πολλά ἔτη, καί διά μέσον τῆς ὅλης ἐπιτηδεύσεως ἑνός πωλητοῦ φίλτρων-θαῦμα, οἱ τοκογλύφοι ἔχουν πείσει τάς κυβερνήσεις ὅτι ἡ τραπεζική ἐξυπηρέτησις (αἱ τράπεζαι) εἶναι καλύτερον νά ἀφήνωνται εἰς τά ἰδιωτικά συμφέροντα, τούς Illuminati. (Sic).

            Πολλοί πόλεμοι, ἐπαναστάσεις, ὑφέσεις, οἰκονομικαί κρίσεις καί ἄλλαι κοινωνικαί ἀναταραχαί ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μέ τήν ἀποφασιστικότητα αὐτῶν τῶν ἐγκληματιῶν τοκογλύφων ὥστε νά διατηρήσουν καί νά ἐπεκτείνουν τήν δύναμιν καί τά κέρδη των. Ὅταν ὁποιονδήποτε ἔθνος, ἄτομον ἤ ἰδέα ἠπείλησε τήν ἀπάτην των, ἐκεῖνοι συχνάκις ἀπήντησαν μέ πολέμους καί ἐπαναστάσεις. Ἡ πολιτιστική καί ὑλική πρόοδος ἑνός λαοῦ καί πολιτισμοῦ συχνάκις σχετίζεται μέ τόν βαθμόν, εἰς τόν ὁποῖον εἶναι ἐλεύθερος ἀπό τήν ἐπιρροήν τοῦ ἐθνικοῦ χρέους, καί ἀπό τήν φθοράν, ἡ ὁποία προκύπτει ὅταν ἐπιτρέπεται εἰς τούς ἀδιστάκτους τοκογλύφους νά ἐπανακτήσουν τήν ἐξουσίαν. Ὀρθῶς, ὁ Stephen Mitford Goodson δείχνει καί ἀποδεικνύει ὅτι τόσον οἱ δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, οἱ Ναπολεόντειοι Πόλεμοι, ἡ Ἀμερικανική Ἐπανάστασις, ἡ ἄνοδος καί ἡ πτῶσις τοῦ Ἰουλίου Καίσαρος, ἡ Γαλλική Ἐπανάστασις ὑπό τῶν Ἑβραίων Ἰακοβίνων (Jacobins), ὁ ἀπαγχονισμός τοῦ Προέδρου τοῦ Ἰράκ (Saddam Hussein), ἡ ἀνατροπή καί ὁ θάνατος τοῦ Καντάφι εἰς τήν Λιβύη καί ἡ ἐπανάστασις κατά τοῦ Τσάρου Νικολάου ὑπό τῶν Ἑβραίων Μπολσεβίκων, μεταξύ πολλῶν ἄλλων, σχετίζονται μέ αὐτό τό ἐγκληματικόν καί γνωστόν τοῖς πᾶσι «Κρυφό Χέρι» εἰς τήν ἱστορίαν, τό ὁποῖον εἶναι καί ἕνα σατανικόν «Μακρύ Βρώμικο Χέρι». Αὐτό εἶναι τό κλειδί διά νά κατανοήσωμεν τό παρελθόν, τό παρόν καί τό μέλλον. Τά χρήματα (τό νόμισμα) τῶν χωρῶν πρέπει νά ἐκδίδωνται μόνον ἀπό τάς κυβερνήσεις των, τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καί ὄχι ἀπό τάς ξένας (Ἑβραϊκάς) ἰδιωτικάς κεντρικάς τραπέζας.

 

 

Δ΄. Προβλέψεις καί Συμπεράσματα

           

            Ἐπί τῶν ἡμερῶν μας, ὁ κόσμος ἀντιμετωπίζει δύο σοβαρά προβλήματα: (1) παντελῶς ἀδυνάμους κυβερνήσεις (ἀμφιβόλους δημοκρατίας) καί ἀνεξελέγκτους ἑταιρείας ὑψηλῆς τεχνολογίας (αἱ ὁποῖαι ἐλέγχουν καί λογοκρίνουν τούς ἀνθρώπους) ἀπό τήν μίαν πλευράν, καί (2) διεφθαρμένας ἀγοράς (ἰσχυράς καί ἄνευ ρυθμίσεων καί ἐλέγχου, μονοπώλια) ἀπό τήν ἄλλην, μαζί μέ τούς ρυθμιστάς των (ὅπως αἱ κεντρικαί τράπεζαι τῶν Illuminati, κ.λπ.), καί εἰς τήν μέσην αὐτῶν τῶν δύο διλημμάτων εὑρίσκονται οἱ ἀπροστάτευτοι (ἐγκαταλελειμμένοι) ἄνθρωποι. Ὡς πολῖται ὅμως «δημοκρατικῶν» χωρῶν καί ἔχοντες τήν δύναμιν τῆς ψήφου ἡμῶν, θά πρέπει νά δώσωμεν περισσοτέραν ἐξουσίαν εἰς τάς ἐθνικάς κυβερνήσεις μας ὥστε νά ἐλέγχουν πλήρως τάς ἐκμεταλλεύσεις, τάς ὁποίας αἱ ἀγοραί καί τά ἐλεγχόμενα μέσα (μαζικῆς ἐξαπατήσεως) ἀσκοῦν εἰς τήν κοινωνίαν μας. Ὁ οἰκονομικός στόχος τῶν ἀτόμων εἶναι ἡ βελτιστοποίησις τῆς ζωῆς των,  ἡ ὁποία περιλαμβάνει διάφορα ἀγαθά, ὑπηρεσίας, ἐλεύθερον χρόνον, ἀξίας ζωῆς, γνώσεις, βελτιώσεις, ἀνέλιξιν βίου, ἀλληλεπιδράσεις ἀνθρώπων, κοινωνικότητα, ἀσφάλειαν, εἰρήνην, ἀνθρωπίνους ἀξίας, σκοπόν εἰς τήν ζωήν, ἀγάπην, τελειότητα, αἰωνιότητα καί ἄλλας ὑπερτάτας ἀξίας καί μεταβλητάς.

            Τό ἄτομον θεωρεῖται λογικόν, ἐνημερωμένον, γνώστης πάντων, σοφός καί ὅτι γνωρίζει τοῦτο τήν Ἀλήθειαν. Ὁ στόχος παντός καλά διοικουμένου, ἀνεπτυγμένου, ἠθικοῦ, ἀδιαφθόρου καί κοινωνικοῦ δημοκρατικοῦ ἀνεξαρτήτου ἔθνους εἶναι ἡ βελτιστοποίησις τῆς συναρτήσεως κοινωνικῆς του εὐημερίας (ἁπάντων τῶν ὠφελειῶν τῶν πολιτῶν). Δυστυχῶς, ὑπόκειται τοῦτο εἰς πολλούς καί διαφορετικούς περιορισμούς ἀπό τούς «φίλους» τῆς Δύσεως, τούς συμμάχους, τούς ἐχθρούς, τούς «προδρόμους», τήν κυβέρνησιν καί τάς ἀγοράς («κοινωνικά» ἐπιβαλλόμενοι περιορισμοί, πόροι, χορηγήματα, τεχνολογία, περιβάλλον, προτιμήσεις, νόμοι καί ὁδηγίαι, προϋπολογισμός, ἀνταγωνισμοί, γεωπολιτική, κ.λπ.). Εἶναι γεγονός ἀναμφισβήτητον ὅτι τό νέον των νομισματικόν σύστημα δέν θά ἱκανοποιῇ τόν κοινωνικόν μας στόχον, θά ἀποδειχθῇ χεῖρον τοῦ παρόντος τοιούτου, τό ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἔχει ἐν τῇ γενέσει του ἀποτύχει. Τέλος, εἶναι κάποιος politically correct ἤ ὄχι;  Ἐάν ὄχι, ὁ λόγος του καί τά ἄρθρα του ἀπορρίπτοναι. Εἰς τί σύστημα ἀπάτης ζεῖ σήμερον ἡ ἀνθρωπότης! Συνεπῶς, εὑρισκόμεθα εἰς ἕνα συνεχῆ πόλεμον τοῦ ψεύδους, τοῦ σκότους καί τῆς ἀπάτης κατά τῆς ἀληθείας, τοῦ φωτός καί τῆς τιμιότητος˙ εἴμεθα δοῦλοι τῶν παθῶν τούτων καί ἐλεύθεροι τῶν θείων ἐπιταγῶν, τοῦτ’ ἔστιν ἐνεργοῦμεν κατά τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Χριστιανῶν (Ὀρθοδόξων). Εἶσαι πραγματικός παραδοσιακός Χριστιανός; Θά διωχθῇς, ὡς ἐδιώχθη καί ὁ Χριστός, οἱ Ἀπόστολοί Του καί οἱ Ἅγιοί Του. Τοῦτο ἐστί τό ἄθεον ἐπιστέγασμα τῆς οἰκονομικῆς, τραπεζικῆς καί τεχνολογικῆς δουλείας τῆς ἀνθρωπότητος, τό ὁποῖον ἤδη ἔχει ἐπιβληθῆ παγκοσμίως καί δυστυχῶς, ἡ Ἑλλάς πρωτοστατεῖ εἰς τήν κατάβασιν ταύτην.  Ἡμεῖς, ὡς Ἑλληνορθόδοξοι, δέν χρειαζόμεθα περισσοτέραν τεχνολογίαν καί οἰκονομικήν εὐμάρειαν, χρειαζόμεθα μόνον περισσοτέραν πίστιν καί ἀπόλυτον ὑπακοήν εἰς τούς Θείους Νόμους. Ἡ ἐλπίς μας εἶναι ἡ πίστις, ἡ μετάνοια, ἡ προσευχή, καί ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ μας, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὗ τήν Μεταμόρφωσιν θά πανηγυρίσωμεν καί ἡ μεσιτεία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἧς τήν Μετάστασιν θά ἑορτάσωμεν συντόμως.