Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

Περί «Ησυχίας»


Τίποτε άλλο δεν συμφέρει στον ασθενή όσο η φυγή στην ησυχία, ούτε στον εμπαθή και στερημένο από γνώση όσο η υποταγή. Δεν υπάρχει άλλο καλύτερο από το να γνωρίζει κανείς την αδυναμία και άγνοιά του, ούτε χειρότερο από το να τα αγνοεί. Δεν υπάρχει άλλο πάθος πιο μισητό από την υπερηφάνεια, ούτε πιο γελοίο από τη φιλαργυρία, η οποία είναι ρίζα όλων των κακών(Α΄ Τιμ. 6,10)· και είναι γελοίο, γιατί άνθρωποι που με πολύ κόπο απέκτησαν χρήματα φτιαγμένα από το μέταλλο της γης, τα ξανακρύβουν πάλι στη γη άπρακτα.

 

Γι' αυτό λέει ο Κύριος: «Μη μαζεύετε πλούτη στη γη κλπ.», και: «Όπου είναι τα πλούτη σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας»(Ματθ. 6,19 και 21). Γιατί σ' εκείνα που πολυκαιρίζει ο νους του ανθρώπου, σ' αυτά και σύρεται με πόθο από τη συνήθεια, είτε στα γήινα πράγματα, είτε στα πάθη, είτε στα ουράνια και αιώνια αγαθά.

 

Η συνήθεια όταν πολυκαιρίσει, αποκτά δύναμη φύσεως, λέει ο Μέγας Βασίλειος. Κι όταν είναι κανείς ασθενής, τότε οφείλει να προσέχει περισσότερο στη μαρτυρία της συνειδήσεως, για να ελευθερώσει την ψυχή του από κάθε καταδίκη, μήπως φτάσει το τέλος της ζωής και μέλλει να μετανοεί ανώφελα και να θρηνεί αιώνια. Εκείνος λοιπόν που δεν μπορεί να υποστεί για το Χριστό αισθητό θάνατο όπως Εκείνος, πρέπει να υπομένει τουλάχιστον τον κατά προαίρεση θάνατο νοητώς.

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός


... Όταν έφτασε η εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου, συναντήθηκαν οι δυό τους και συνομίλησαν για την ερημική ζωή· και αφού κατάλαβε ότι και για τον ευλαβέστατο Παυλίνο ο σκοπός αυτός ήταν προτιμότερος, του αναφέρει λόγια ασκητικά, από τις Γραφές και από τους Πατέρες, και φανερώνει με αυτά ότι χωρίς την τέλεια ησυχία, είναι αδύνατο να ευαρεστήσει κανείς το Θεό, όπως φιλοσόφησε σχετικά και ο θαυμαστός αββάς Μωυσής. Γιατί η ησυχία γεννά την άσκηση, η άσκηση γεννά τα δάκρυα, τα δάκρυα το φόβο, ο φόβος την ταπείνωση, η ταπείνωση το προορατικό χάρισμα, το προορατικό την αγάπη, η αγάπη κάνει την ψυχή υγιή και απαθή. Και τότε γνωρίζει ο άνθρωπος ότι δεν είναι μακριά από το Θεό.

 

Του έλεγε λοιπόν: «Πρέπει δια μέσου της ησυχίας να καθαρίσεις τελείως το νου σου και να του δώσεις αδιάλειπτη πνευματική εργασία. Γιατί όπως τα μάτια βλέπουν τα αισθητά και θαυμάζουν το θέαμά τους, έτσι και ο καθαρός νους βλέπει τα νοητά και από την πνευματική θεωρία άρχεται σε έκσταση και δύσκολα αποσπάται από αυτά.

 

Και όσο περισσότερο μέσω της ησυχίας απογυμνώνεται από τα πάθη και καθαρίζεται, τόσο περισσότερη γνώση αξιώνεται να λαμβάνει. Και τότε ο νους γίνεται τέλειος, όταν ξεπεράσει τη γνώση της ουσίας των όντων και ενωθεί με το Θεό, ώστε αφού έχει το βασιλικό αξίωμα, δεν ανέχεται πλέον να είναι φτωχός.

 

Ούτε παρασύρεται από τις χαμηλές επιθυμίες, και αν ακόμη του προσφέρεις όλα τα βασίλεια του κόσμου. Αν λοιπόν θέλεις να φτάσεις σε όλες αυτές τις αρετές, μη σε απασχολεί η μέριμνα κανενός άνθρωπου· φεύγε με όλη σου τη δύναμη από τον κόσμο και βάδιζε πρόθυμα την οδό των Αγίων. Έχε παρουσιαστικό παραμελημένο και λερωμένα ρούχα και φόρεμα ταπεινό, φέρσιμο απλό, λόγο ανεπιτήδευτο, βάδισμα σεμνό, φωνή απροσποίητη, τη φτώχεια σύντροφό σου και την καταφρόνηση απ' όλους.

 

Πάνω απ' ολα να κρατάς τη φύλαξη και τη νήψη του νου σου. Να έχεις καρτερία σε κάθε στενοχώρια, και κάθε αγαθό που έχεις, να το φυλάγεις ακέραιο και αμετάβλητο. Και πρόσεχε πολύ τον εαυτό σου, μην τυχόν παραδεχτείς καμιά παρείσακτη ηδονή.

 

Γιατί τα πάθη της ψυχής καταπραΰνονται με την ησυχία· όταν όμως ερεθίζονται και ξύνονται, αγριεύουν περισσότερο και σπρώχνουν εκείνους που τα έχουν να αμαρτάνουν περισσότερο και γίνονται δυσκολοθεράπευτα, όπως συμβαίνει με τα σωματικά τραύματα, όταν τρίβονται και ξύνονται. Ακόμη και ένας αργός λόγος μπορεί να χωρίσει το νου από τη μνήμη του Θεού, καθώς μας σπρώχνουν οι δαίμονες σ' αυτό και οι αισθήσεις πείθονται σ' αυτούς.

 

«Είναι μεγάλος ο αγώνας και ο φόβος να φυλάξεις την ψυχή σου. Πρέπει λοιπόν να χωριστείς από όλο τον κόσμο και να σπάσεις το δεσμό της συμπάθειας της ψυχής προς το σώμα και να γίνεις χωρίς πόλη, χωρίς σπίτι, χωρίς τίποτε δικό σου, αφιλάργυρος, ακτήμων, χωρίς πολυπραγμοσύνη, χωρίς συναλλαγές με άλλους, αμαθής των ανθρώπινων πραγμάτων, ταπεινόφρων, συμπαθής, πράος, ήσυχος, έτοιμος να δεχτείς στην καρδιά σου τις υποδείξεις της θείας γνώσεως.

 Αββάς Φιλήμων


Γιατί είναι κοπιαστική στους αρχαρίους η ησυχία, επειδή τότε η μνήμη έχει τον καιρό και ανακατώνει την ακαθαρσία που έχει μέσα της, ενώ πρωτύτερα δεν είχε καιρό να το κάνει αυτό, εξαιτίας των πολλών ασχολιών. Μαζί όμως με τον κόπο η ησυχία έχει και ωφέλεια, γιατί με τον καιρό ελευθερώνει τον νου τους από την ενόχληση των ακάθαρτων λογισμών.

 

Αν έχουν σκοπό να πλύνουν την ψυχή τους και να γίνουν καθαροί από κάθε μολυσμό, πρέπει να απομακρύνονται εντελώς από εκείνα τα πράγματα που αυξάνουν την ακαθαρσία· πρέπει να εξασφαλίζουν πολλή γαλήνη στο λογικό τους, να απομακρύνονται από κάθε τι που ερεθίζει, να αποφεύγουν τη συναναστροφή των επιπολαίων και να προτιμούν τη μόνωση, η οποία είναι μητέρα της κατά Θεόν φιλοσοφίας.

 

Και είναι πολύ εύκολο να πέσουν πάλι στα ίδια δίχτια, από τα οποία νόμισαν ότι έχουν γλυτώσει, όταν συναναστρέφονται άφοβα με τον ανακατωμένο όχλο. Γιατί είναι ανώφελο σ' εκείνον που διάλεξε την αρετή, να χαίρεται με τα ίδια πράγματα, από τα οποία δραπέτευσε αφού τα καταδίκασε.

 

Η συνήθεια είναι δυνατή έλξη και υπάρχει φόβος να θυμηθούν τις αισχρές πράξεις, από τις οποίες είχαν ησυχάσει με μεγάλη προσπάθεια, και να εργαστούν πάλι τα κακά που έχουν ξεχάσει. Γιατί ο νους εκείνων που άφησαν την κακία, μοιάζει με το σώμα που μόλις παίρνει πάνω του μετά από μακρά ασθένεια· σ' αυτό και η παραμικρή αφορμή γίνεται αιτία να ξαναρρωστήσει, αφού δεν ισχυροποιήθηκε ακόμη η υγεία του.

 

Έτσι και η νοερή δύναμη του αρχαρίου είναι πλαδαρή και κλονίζεται, ώστε είναι φόβος να ξαναγυρίσει το πάθος, το οποίο ερεθίζεται από τη συναναστροφή με τον όχλο. Γι' αυτό και ο Μωυσής διέταξε να μένουν μέσα στα σπίτια τους όσοι δέ θέλουν να πάθουν τίποτε από τον εξολοθρευτή άγγελο: «Δε θα βγείτε κανένας από την θύρα του σπιτιού σας, για να μη σας αγγίσει ο εξολοθρευτης»(Εξ. 12, 22-23). Και ο Ιερεμίας το ίδιο φαίνεται διατάζει όταν λέει: «Μη πηγαίνετε στο χωράφι και μη βαδίζετε στο δρόμο, γιατί το μαχαίρι των εχθρών παραμονεύει γύρω-γύρω»(Ιερ. 6, 25).

 Νείλος ο Ασκητής (Άγιος)


Όποιος επιθυμεί τη γνήσια και κατά Θεόν ησυχία πρέπει να φροντίζει, μαζί με την ορθόδοξη πίστη, να είναι γεμάτος και από τα καλά έργα. Η πίστη είναι διπλή. Ο ησυχαστής πρέπει να έχει πίστη, αλλά να είναι και ειρηνικός, απερίσπαστος, αμέριμνος —δηλαδή χωρίς φροντίδες—, σιωπηλός, ήσυχος, να ευχαριστεί το Θεό για όλα, να αναγνωρίζει την αδυναμία του, να υπομένει γενναία τους πειρασμούς και να ελπίζει στο Θεό, περιμένοντας από Αυτόν το έλεος.

16. Α'. Ο Κύριος είπε: «Δε θα μπει στη βασιλεία των ουρανών καθένας που με φωνάζει Κύριε, Κύριε, αλλά όποιος κάνει το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μου»(Ματθ. 7, 29).

Κάλλιστος και Ιγνάτιος οι Ξανθόπουλοι (Άγιοι)


Είπαμε ακόμη ότι η ησυχία είναι μεγαλύτερη από όλα και χωρίς αυτή δεν μπορούμε να καθαρθούμε από τα πάθη και να γνωρίσομε την αδυναμία μας και τις πανουργίες των δαιμόνων, αλλά ούτε και του Θεού τη δύναμη και την πρόνοια θα μπορέσομε να εννοήσομε από τα θεία λόγια που ψάλλονται και διαβάζονται.

 Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός


24. Η φύλαξη των απόκρυφων θησαυρών του Πνεύματος είναι η αποχή από τα ανθρώπινα πράγματα, η οποία κυρίως ονομάζεται ησυχία. Αυτή, από καθαρότητα καρδιάς και ηδονή κατανύξεως, ανάβει σφοδρότερα τον πόθο της αγάπης του Θεού και λύνει την ψυχή από τα δεσμά των αισθήσεων και την πείθει να ακολουθεί την ελευθερία των τρόπων ζωής. Και αφού μεταστρέψει τις δυνάμεις της, τις επαναφέρει στο κατά φύση και τις αποκαθιστά στην αρχική κατάσταση της δημιουργίας, για να μην υπάρχει καμιά λαβή κατηγορίας εναντίον του Δημιουργού των καλών για τη μεταβολή της εικόνας Του και την κίνησή της προς το χειρότερο.

Νικήτας ο Στηθάτος (Όσιος)


59. Κανένας δεν καταλαβαίνει με απόλυτη σαφήνεια την επιβουλή —είτε πρέπει να την πούμε προσβολή— που είναι στην κυριολεξία διαβολική, όπως εκείνος που ξέφυγε τους δαίμονες κι έμεινε ελεύθερος για ένα χρονικό διάστημα από διαβολικές προσβολές. Και κανείς δεν τους αποφεύγει και δεν απαλλάσσεται από αυτούς, όπως είπα, παρά μόνο εκείνος που θ' αποκτήσει τη βοήθεια θείας πνοής ενυπόστατη και αέναη μέσα στην καρδιά του. Αυτή τη γεννά η πίστη ενωμένη με ταπείνωση και ενεργή αγάπη Θεού και ανθρώπων και ο ησυχαστικός τρόπος ζωής με αγρυπνία και ανάγνωση, πότε πρακτική και πότε θεωρητική, κι έπειτα θεολογική, ύστερα από προσευχή. Αγάπη ενεργής λέγεται φυσικά η εκπλήρωση των ιερών εντολών του Θεού κατά το δυνατό. 

Κάλλιστος Αγγελικούδης (Άγιος)


Και αλλού: «Με μακρούς πειρασμούς από δεξιά και από αριστερά και αφού δοκίμασα τον εαυτό μου και στους δύο αυτούς τρόπους και δέχτηκα αμέτρητες πληγές από τον εχθρό και αξιώθηκα συχνά μεγάλη κρυφή βοήθεια από το Θεό, απέκτησα πείρα μέσα στα πολλά χρόνια και τη δοκιμασία, και με τη χάρη του Θεού έμαθα τούτα: ότι η βάση όλων των αγαθών και η ανάκληση της ψυχής από την αιχμαλωσία του εχθρού και ο δρόμος που οδηγεί στο φως και στη ζωή, είναι αυτοί οι δύο τρόποι· να περιορίσει κανείς τον εαυτό του σε ένα τόπο και να νηστεύει πάντοτε, να κανονίσει δηλαδή τον εαυτό του σοφά και συνετά έτσι που να έχει εγκράτεια της κοιλιάς, αμετακίνητη παραμονή στην ησυχία και αδιάλειπτη σχολή και μελέτη του Θεού.

 

Από εδώ προέρχεται η υποταγή των αισθήσεων· από εδώ η νήψη του νου· από εδώ εξημερώνονται τα άγρια πάθη που κινούνται μέσα στο σώμα· από εδώ προέρχεται η πραότητα των λογισμών από εδώ οι διάφορες φωτεινές κινήσεις της διάνοιας· από εδώ η σπουδή προς τα ιερά έργα της αρετής· από εδώ τα υψηλά και λεπτά νοήματα· από εδώ τα άμετρα δάκρυα που χύνονται κάθε ώρα και η μνήμη του θανάτου· από εδώ η καθαρή σωφροσύνη, η οποία απέχει ολότελα από κάθε φαντασία που πειράζει τη διάνοια· από εδώ η οξυδέρκεια και η οξύτητα της γνώσεως όσων βρίσκονται μακριά· από εδώ πηγάζουν τα βαθύτερα μυστικά νοήματα, τα οποία εννοεί η διάνοια με τη δύναμη των θείων λόγων και οι εσώτερες κινήσεις που γίνονται μέσα στην ψυχή και η διαφορά και η διάκριση των πονηρών πνευμάτων από τις αγγελικές Δυνάμεις, και των αληθινών οράσεων από τις μάταιες φαντασίες.

 Κάλλιστος και Ιγνάτιος οι Ξανθόπουλοι (Άγιοι)


Οι αρετές της ησυχίας είναι τρεις, και πρέπει να τις τηρούμε με ακρίβεια και να εξετάζομε κάθε στιγμή αν βαδίζομε διαρκώς στη γραμμή τους, μην τυχόν παρασυρόμαστε από τη λησμοσύνη και βαδίζομε έξω απ' αυτές. Και είναι οι εξής: η εγκράτεια, η σιωπή και η αυτομεμψία, δηλαδή η ταπείνωση. Είναι περιεκτικές αρετές και υποστηρίζουν η μία την άλλη, κι από αυτές γεννιέται η προσευχή κι ολοένα αυξάνει.

 Γρηγόριος ο Σιναΐτης (Άγιος)

ΠΗΓΗ

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2020

Δεν γονάτισε και σόκαρε το ΝΒΑ ο Τζόναθαν Άιζακ των Ορλάντο Μάτζικ

Επιμέλεια: Χάρης Σταύρου

Άναυδοι έμειναν όσοι παρακολούθησαν το Μάτζικ - Νετς, όταν ο Τζόναθαν Άιζακ της ομάδας του Ορλάντο αρνήθηκε να γονατίσει και δεν φόρεσε το μπλουζάκι με το Black Lives Matter. Διαβάστε πως εξήγησε τη στάση του ο 23χρονος φόργουορντ (VIDEO)

Άναυδοι έμειναν όσοι παρακολούθησαν το pregame της αναμέτρησης ανάμεσα στους Μάτζικ και τους Νετς, καθώς στη διάρκεια του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ και ενώ οι προπονητές και οι παίκτες των δύο ομάδων είχαν γονατίσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον ρατσισμό και την αστυνομική βία, ο Τζόναθαν Άιζακ έμεινε όρθιος χωρίς μάλιστα να φορέσει το μπλουζάκι με το "Black Lives Matter".

Ο 23χρονος φόργουορντ της ομάδας του Ορλάντο προκάλεσε τεράστιο "θόρυβο" στα social media, οι συμπαίκτες του δήλωσαν πως τον υποστηρίζουν για την απόφασή του την οποία δέχθηκαν από τη στιγμή που υπάρχει ελευθερία λόγου και πράξεων, ενώ ο ίδιος έθεσε θέμα θρησκείας όταν κλήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων που προσπαθούσαν μετά από το τέλος της αναμέτρησης να καταλάβουν τι είχε ο Άιζακ στο μυαλό του.


 


 

"Πραγματικά πιστεύω στο Black Lives Matter, αισθάνθηκα όμως ότι έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Το να γονατίσω, το να φορέσω αυτό το μπλουζάκι δεν σημαίνει ότι υποστηρίζω το Black Lives Matter ή το αντίθετο. Πιστεύω ότι η ζωή μου υποστηρίζεται από τον Ιησού Χριστό. Όλοι μας κάνουμε πράγματα που δεν θα έπρεπε να κάνουμε, σε καθημερινή βάση. Λέμε πράγματα που δεν θα έπρεπε να τα πούμε. Μισούμε και σιχαινόμαστε ανθρώπους ενώ δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό και κάποιες φορές δείχνουμε με το δάχτυλο για να ξεχωρίσουμε ποιος είναι ο πιο κακός απ' όλους. Έκανα κάτι που αισθανόμουν. Βλέπω τι συμβαίνει καθημερινά και στο τέλος της ημέρας οι απαντήσεις σε όλα μας τα προβλήματα είναι ο Ιησούς Χριστός" ήταν τα λόγια του Τζόναθαν Άιζακ.

 

Για την ιστορία, στο πρώτο του ματς μετά από την πρωτοχρονιά, ο Άιζακ είχε 16 πόντους από 4/5 δίποντα, 2/2 τρίποντα, 2/2 βολές, έξι ριμπάουντ, ένα κλέψιμο και κανένα λάθος σε 16:29 στην νίκη των Ορλάντο Μάτζικ επί των Μπρούκλιν Νετς.

 

ΠΗΓΗ:https://www.sport24.gr/


Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

Η ανακομιδή και επανεύρεση των λειψάνων του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ (ΦΩΤΟ)

euresi-13

Σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.

Η ανακομιδή των λειψάνων του και η αγιοποίηση του, έγινα εβδομήντα χρόνια μετά την κοίμηση του Αγίου Σεραφείμ (1833).

Στις 18 Ιουλίου του 1903 στους δρόμους του Σάρωφ υπήρχαν 200.000 - 300.000 προσκυνητές.

Να αναφερθεί ότι σε όλες τις εκδηλώσεις ήταν παρών ο μάρτυρας Τσάρος Νικόλαος Β΄, η Τσαρίνα και πολλά μέλη της Τσαρικής οικογένειας.

Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Την 18η Ιουλίου προς 19 έγινε ολονύκτια αγρυπνία σ΄ όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες της Ρωσίας.

Η επανεύρεση των λειψάνων του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ στην Αγία Πετρούπολη

Το 1926 οι μπολσεβίκοι έκλεισαν τη μονή του Σαρώφ και πήραν και την κυπαρισσένια λάρνακα όπου βρίσκονταν τα λείψανα του Αγίου Σεραφείμ.

Μαζί με άλλα ιερά είδη τα μετέφεραν στο Αρζαμάς και από εκεί στη Μόσχα.

Εκεί μετέφεραν πολλά λείψανα από διάφορα μέρη της Ρωσίας και...ειδική επιτροπή τα εξέταζε κρατώντας ότι τους ενδιέφερε..

Όταν έφτασε το κιβώτιο με τα λείψανα του Αγίου Σεραφείμ-μέγα θαύμα-δεν ήταν μέσα!

Τα ιερά λείψανα βρέθηκαν στις 11 Ιανουαρίου 1991, στο ναό της Παναγίας του Καζάν στην Αγία Πετρούπολη κάτω από τη στέγη.

Τη νύχτα εκείνη τρομερές βροντές και αστραπές διέσχισαν τον ουρανό της Αγίας Πετρούπολης…Όλοι κατάλαβαν ότι κάτι συμβαίνει.

Από εκεί το λείψανο μεταφέρθηκε στο Ντιβέγιεβο για να ολοκληρωθεί η προφητεία του Αγίου Σεραφείμ, ο οποίος πριν κοιμηθεί είχε πει ότι «θα βρει την παρηγοριά του στο Ντιβέγιεβο και τότε θα τελειώσουν τα βάσανα της Ρωσίας».

Με πληροφορίες από το Προσκυνητής.

euresi-1

euresi-2

euresi-4

euresi-5

euresi-6

euresi-7

euresi-8

euresi-10

euresi-11

euresi-12

euresi-3

osios

serafim sarovskii

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2020

Η Τουρκία του Ερντογάν: «βαρίδι» για τη Δύση!


Του Θανάση Κ.

 Το πιο σημαντικό όταν ζεις μια πρωτοφανή κρίση είναι να μάθεις να σκέπτεσαι «έξω από το κουτί»

Να ξεπερνάς τα στερεότυπα με τα οποία σκέπτονται όλοι οι άλλοι.

Να βρίσκεσαι πιο μπροστά από τους αντιπάλους σου, αλλά πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα.

Όχι στην «πραγματικότητα» που υπήρχε μέχρι τώρα.

Αλλά στην πραγματικότητα όπως τώρα δημιουργείται, ξεπερνώντας κατεστημένες ισορροπίες, σχέσεις και συσχετισμούς.

Γιατί αυτό που σηματοδοτεί μια κρίση συνήθως είναι ότι η πραγματικότητα αλλάζει…

Κι αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι άνθρωποι, είναι ακριβώς το ίδιο: ότι πραγματικότητα δεν είναι πια αυτό που ήξεραν ως τώρα ή αυτό που νόμιζαν μέχρι σήμερα…

Πάρτε για παράδειγμα το πώς βλέπουν οι περισσότεροι την Τουρκία

Πρώτον, νομίζουν ότι η Τουρκία παραμένει «πολύτιμος σύμμαχος» της Δύσης!

Δεν είναι πια! Αλλά δεν μπορούν να δουν.

Μένουν προσκολλημένοι στο… «ποίημα» τους εδώ και μισό αιώνα…

Πράγματι, η κοσμική Τουρκία του Κεμαλισμού, είχε κάποια στοιχεία που την καθιστούσαν ιδιαίτερα «ελκυστικό σύμμαχο» για τη Δύση συνολικά:

–Ήταν μέλος του ΝΑΤΟ «απέναντι» στην ΕΣΣΔ (αλλά δίπλα στην ΕΣΣΔ).

–Ήταν αποστασιοποιημένη από το μουσουλμανικό κόσμο (καίτοι μουσουλμανική χώρα η ίδια) κι είχε πολύ καλές σχέσεις με το Ισραήλ.

–Προσπαθούσε, αν και χωλαίνοντας, να προσεγγίσει τη Δύση

-ήταν για δεκαετίες το πιο «φιλοδυτικό» μουσουλμανικό κράτος-

με απώτατη προοπτική την Ευρωπαϊκή ένταξη.

Τώρα δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά!

Απολύτως τίποτα. Έχουν εξαλειφθεί όλα

ΕΣΣΔ δεν υπάρχει πια, να χρειάζεται η Δύση ένα σύμμαχο δίπλα στη μεγάλη «αντίπαλη υπερδύναμη».

–Η Τουρκία δεν είναι πια «κοσμικό» κράτος. Ο Κεμαλισμός έχει εσωτερικά ανατραπεί.

–Η Τουρκία είναι «κράτος-ταραξίας», που ανοικτά επιδιώκει να δημιουργήσει ισλαμιστικά καθεστώτα σε όλο τον αραβικό κόσμο. Αποτυγχάνει, αλλά αυτό το εκλαμβάνουν όλοι οι άλλοι ως «απειλή»

–Η Τουρκία έχει τις χειρότερες σχέσεις με όλους τους γείτονές της, τους Άραβες (που τους είναι ανυπόφορη η νέο-οθωμανική στρατηγική Ερντογάν), αλλά και το ίδιο το Ισραήλ. Και τους Κούρδους φυσικά (του Ιράκ, αλλά και της Συρίας)…

–Ενώ η «ευρωπαϊκή προοπτική» της Τουρκίας είναι ενταφιασμένη πια από το καθεστώς Ερντογάν και μάλλον «ανεπιθύμητη» πλέον από τους περισσότερους Ευρωπαίους.

Η σημερινή Τουρκία δεν είναι πια «φιλοδυτική», και δεν θεωρείται «πολύτιμος» σύμμαχος από τη Δύση…

Δεύτερον, κάποιοι επί δεκαετίες πίστευαν ότι η Τουρκία – ακόμα κι αν συμπεριφέρεται ως «ταραξίας» – παραμένει «αναπόφευκτο στήριγμα» της Δυτικής πολιτικής!

Ακόμα δηλαδή κι αν δεν την συμπαθούν οι δυτικοί πια, ακόμα κι αν δεν την εμπιστεύονται, είναι υποχρεωμένοι να την κρατάνε δίπλα τους, παραβλέποντας τις όποιες «παρασπονδίες» της, ακόμα και σε βάρος άλλων συμμάχων τους στην περιοχή, όπως η Ελλάδα…

Αυτό μας έλεγαν ως πολύ πρόσφατα, μάλιστα…

Ούτε αυτό ισχύει πλέον! Ισχύει ακριβώς το αντίθετο:

Η Τουρκία είναι «γεωπολιτικό βαρίδι» για τη Δύση!

Για όλους! Αλλά ιδιαίτερα για τη Δύση…

Η Ερντογανική Τουρκία έχει μετατρέψει σε ορκισμένους εχθρούς της, ουσιαστικά όλα τα γειτονικά της κράτη! Και όχι μόνο τα γειτονικά…

Την Αίγυπτο, το σύνολο των Αραβικών κρατών του Κόλπου (πλην Κατάρ), το Ισραήλ, την Ιορδανία, την Ανατολική Λιβύη και την Τυνησία.

Τώρα πια και – πρωτίστως – και την ίδια τη Γαλλία!

Πέρα φυσικά από την Ελλάδα και την Κύπρο, που είναι μέλη της ΕΕ…

Όλες αυτές οι χώρες, πρώτον έχουν στρατηγική αντιπαράθεση με την Τουρκία (δηλαδή δεν γεφυρώνονται οι ανταγωνισμοί καθεμιάς ξεχωριστά μαζί της).

Κι έχουν στρατηγική σύγκλιση μεταξύ τους (παρά το γεγονός ότι κάποιες, στο παρελθόν υπήρξαν «ασυμφιλίωτοι εχθροί»).

Όλα τα κοσμικά κράτη του μουσουλμανικού κόσμου θεωρούν την Ερντογανική Τουρκία και τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της ως θανάσιμο κίνδυνο για τις ίδιες!

–Όποιο δυτικό κράτος – στηρίζει τις τουρκικές προκλήσεις – όλες αυτές οι χώρες της περιοχής το αντιμετωπίζουν εχθρικά ή με απόλυτη καχυποψία.

–Αντίθετα, όποιο δυτικό κράτος ανοικτά αποδοκιμάζει ή αντιστέκεται στις νέο-οθωμανικές βλέψεις της Τουρκίας, εξασφαλίζει τη «συμπάθεια» ή και τη συμμαχία όλων αυτών των χωρών της περιοχής!

–Για να το πω πολύ απλά: Αν η Δύση θέλει να βρει φίλους, συμμάχους ή ερείσματα στην περιοχή, θα πρέπει αν στραφεί εναντίον της Τουρκίας!

–Αν θέλει η Δύση να βοηθήσει να επιβιώσουν τα κοσμικά καθεστώτα του μουσουλμανικού κόσμου

και να αντέξουν στις πιέσεις του τζιχαντισμού και το φονταμενταλισμού,

δηλαδή αν θέλει η Δύση να σταθεί στους φυσικούς συμμάχους της,

στις πιο φιλοδυτικές δυνάμεις του μουσουλμανικού κόσμου,

πρέπει να στραφεί απέναντι στην Τουρκία!

Όσο η Δύση εξακολουθεί να «κανακεύει» της Τουρκία ή έστω να την ανέχεται, χάνει φίλους, χάνει συμμάχους, χάνει ερείσματα παντού. Και τέλος δεν κερδίζει ούτε την Τουρκία, η οποία στο τέλος κάνει τα δικά της…

Μια νέα δυτική στρατηγική σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή περνάει υποχρεωτικά μέσα από την απομόνωση της Τουρκίας και μέσα από τη συντριβή του νέο-οθωμανισμού.

Η Τουρκία, λοιπόν, δεν είναι ούτε φιλοδυτική η ίδια (έχει πάψει να είναι, οριστικά),

δεν είναι ούτε «πολύτιμος σύμμαχος» της Δύσης,

ούτε «αναγκαίο στήριγμα» της Δύσης στην περιοχή.

Είναι «βαρίδι» που διώχνει συμμάχους…

Μας λένε για παράδειγμα ότι η Τουρκία είναι μια «μεγάλη χώρα», σε «μοναδική» στρατηγική θέση.

Η Αίγυπτος όμως, είναι πολύ πιο μεγάλη χώρα σε πολύ πιο στρατηγική θέση!

–Η Τουρκία έχει 80 εκατομμύρια πληθυσμό.

Η Αίγυπτος έχει 100 εκατομμύρια πληθυσμό

  –Η Τουρκία έχει έκταση 783 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων

Ενώ η Αίγυπτος έχει έκταση 1.132 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

–Η Τουρκία ελέγχει το Βόσπορο.

Αλλά η Αίγυπτος ελέγχει το Σουέζ.

–Η Τουρκία θεωρείται παλαιός δυνάστης του Αραβικού κόσμου

Ενώ η Αίγυπτος θεωρείται πλέον ηγέτης του Αραβικού κόσμου…

–Η Αίγυπτος έχει πλέον πλούσιους ενεργειακούς πόρους,

ενώ η Τουρκία δεν έχει τίποτα,

–Η Αίγυπτος από άποψη στρατιωτικής ισχύος βρίσκεται στην 9η θέση διεθνώς, ενώ η Τουρκία στην 11η  θέση

–Η Αίγυπτος είναι κοσμικό κράτος που όλα τα άλλα φιλοδυτικά καθεστώτα τη βλέπουν ως απαραίτητη σύμμαχο,

ενώ η Τουρκία θεωρείται πλέον ισλαμιστικό κράτος, που όλα τα άλλη κράτη της περιοχής της βλέπουν ως επικίνδυνο αντίπαλο.

Ανεξάρτητα από την Ελλάδα και τις ελληνοτουρκικές διαμάχες,

η Αίγυπτος βλέπει πλέον την Τουρκία ως θανάσιμο εχθρό.

Και δεν βάλαμε καθόλου στο «λογαριασμό» το Ισραήλ. Που επιτείνει την εικόνα της πλήρως απομόνωσης της Τουρκίας στην περιοχή.

Ή τη Σαουδική Αραβία που θεωρεί την επιρροή της Τουρκίας απολύτως τοξική. Ή τη Συρία ή τους Κούρδους…

Όλα αυτά δεν ίσχυαν πριν δέκα χρόνια.

Προέκυψαν σταδιακά την τελευταία δεκαετία.

Και δεν μπορούμε να βλέπουμε την Τουρκία όπως πριν δέκα χρόνια…

Γιατί αυτή τη στιγμή έχουν αλλάξει τα πάντα.

Έχουν ανατραπεί τα πάντα.

Κι οι αλλαγές αυτές επιτρέπουν στην Ελλάδα να τις εκμεταλλευτεί για να εξουδετερώσει την τουρκική απειλή.

Όχι για να συνθηκολογήσει μαζί της.

Συμπέρασμα: Όλες αυτές οι χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γαλλίας πλέον, δεν θέλουν η Ελλάδα να συνθηκολογήσει με την Τουρκία.

–Δεν θέλουν η Ελλάδα να «τα βρει» με την Τουρκία.

–Δεν θέλουν η Ελλάδα να εμπλακεί σε διάλογο από τον οποίο θα χάσει σημαντικό μέρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων έναντι της Τουρκίας.

–Όλες αυτές οι χώρες – συμπεριλαμβανομένης και της Γαλλίας πάντα – θέλουν η Ελλάδα να γίνει μέλος μιας πανίσχυρης αντί-τουρκικής συμμαχίας.

Όχι να συνθηκολογήσει με την Τουρκία, λίγο πριν η Τουρκία συγκρουστεί μαζί τους και ηττηθεί

Η Ελλάδα, αν θέλει να αντισταθεί στις πιέσεις για διάλογο συνθηκολόγησης με την Τουρκία, τώρα μπορεί άνετα.

Και χωρίς να ρισκάρει και πολλά πράγματα, μάλιστα…

ΥΓ.1 Σε ένα χρόνο από τώρα δεν ξέρουμε ποιος θα βρίσκεται στην Καγκελαρία της Γερμανίας ούτε ποιες δυνάμεις θα πλειοψηφούν στην ΕΕ. Είναι πολύ πιθανό ωστόσο, η πολιτική Μέρκελ να έχει αλλάξει και η ίδια η ΕΕ να έχει μετακινηθεί σε πολύ πιο αντί-τουρκικές θέσεις, υπό την πίεση και του Μακρόν (και όχι μόνο).

ΥΓ.2 Σε έξη μήνες από τώρα δεν ξέρουμε ποια θα είναι η πολιτική των ΗΠΑ Αλλά αν ο Τράμπ είναι όσο καιροσκόπος φαίνεται, το να στραφεί εναντίον της Τουρκίας μη το αποκλείεται πια. Γιατί του δίνει και ψήφους και επιρροή μέσα στη χώρα του. Του δίνει στήριξη του Εβραϊκού λόμπυ και του Αρμενικού λόμπυ, όλων των Χριστιανικών ομάδων (Ευαγγελιστών, Καθολικών, κλπ.) αλλά και όλου το Αραβικού λόμπυ πλέον – πέρα από το Ελληνικό. βέβαια.

Με μια ανοιχτά ή ήπια αντι-τουρκική θέση, ο Τράμπ μπορεί να αλώσει το σκληρό πυρήνα και του Δημοκρατικού κόμματος (των αντιπάλων του, δηλαδή) και του ρεπουμπλικανικού κόμματος (των απρόθυμων «συνοδοιπόρων» του). Κι αυτά είναι κέρδη δυσανάλογα μεγαλύτερα από όποιους προσωπικούς επιχειρηματικούς δεσμούς διατηρεί με τον Ερντογάν.

Κι αν βέβαια, δεν βγει ο Τράμπ, αυτές οι δυνάμεις θα παραμένουν ενεργές να πιέζουν για μια αντί-τουρκική πολιτική στις ΗΠΑ…

ΥΓ.3 Σε ένα χρόνο από τώρα, η Ελλάδα θα έχει πολλαπλά ερείσματα να αντιστέκεται στις πιέσεις για διάλογο συνθηκολόγησης με την Τουρκία.

Γι’ αυτό και δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να δεχθεί κάτι τέτοιο τώρα.

Ειδικά τώρα…

ΠΗΓΗ:dailypost.g

Το Φως της Ορθοδοξίας με αποδεικτικά Θαύματα και το σκότος της κακοδοξίας

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2020

"Ο αυτόκλητος σωτήρας…"



Θα έχετε δει φαντάζομαι αρκετές φορές, ότι αρκετοί μόλις αποκτήσουν σχέση με την εκκλησία, πάνε μερικές φορές σε κάποια αγρυπνία, πάρουν ένα κομποσκοίνι και αποκτήσουν γέροντα, αμέσως πλήττονται από το σύνδρομο του διαφωτιστή και σωτήρα των άλλων(το ίδιο εξίσου παθαίνουν κι αυτοί που πάνε ψυχοθεραπεία ή μετέχουν σε κάποια θεραπευτική ομάδα). 

Καφέ δε μπορείς πλέον να πιείς μαζί τους ή να κάνεις μια ανθρώπινη κουβέντα. Πολλώ δε μάλλον να του πεις τα λάθη ή τα προβλήματα σου. Αμέσως αρχίζουν να διδάσκουν, περί του ορθού και σωστού, περί αμαρτίας, σωτηρίας, κολάσεως και παραδείσου με μία τέτοια απολυτότητα λες και μόλις κατέβηκαν από τον ουρανό με μαδημένες φτερούγες. Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν θα ήταν τόσο απόλυτος. 

Ο αυτόκλητος απρόσκλητος «σωτήρας» ολημερίς διδάσκει, επιπλήττει, διορθώνει τις ζωές των άλλων, και γενικά ζητάει να τον προσέξουν πάντες μια κι εκείνος «ξέρει». Ξέρει βέβαια πάντα τα στραβά των άλλων και ποτέ τα δικά του. 

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση ώστε να αντιληφθεί κάποιος ότι ένας τέτοιος άνθρωπος σαφέστατα δεν έχει προχωρήσει πνευματικά άλλα ούτε και θεραπευμένος είναι. Θα χρειαστεί ακόμη αρκετό δρόμο, ώστε να εισέλθει στην ωριμότητα της πνευματικής ζωής, που διακρίνεται από ταπείνωση, σιωπή, σεβασμό στην ελευθερία του άλλου, στην μοναδικότητά και σε αυτό το ψυχικό timing, που είναι μυστήριο για την κάθε ψυχή. 

Άλλωστε εάν ζει μέσα μας ο Θεός και έχουμε προχωρήσει θεραπευτικά, θα γνωρίζουμε ότι η μέγιστη αρετή είναι η διάκριση. Δηλαδή να ξέρεις πόσο, πώς και πότε θα μιλήσεις σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, γιατί ο Θεός δεν τσουβαλιάζει ούτε πετροβολά χριστιανικά…

ΠΗΓΗ: π. ΛΙΒΥΟΣ

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Κυκλοφόρησε,
Γέροντος Αλυπίου 
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ
(Περιληπτικόν Συναξάριον όλων των Αγίων του Έτους)
Έκδοσις Ιερού Κελλίου
Αγίου Νικολάου - Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου
Καψάλα Αγίου Όρους
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2020
τηλ: 6980-288744