Σεμινάριο, διατήρηση τροφίμων χωρίς ηλεκτρική ενέργεια.

Το ελληνικό χωριό που απέκτησε μόνιμο κάτοικο έπειτα από 73 χρόνια ερήμωσης

 

Η κίνηση στους δρόμους, οι κόρνες, οι φωνές και οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας στην πόλη, αισθανόταν πως μετέτρεψαν τη ζωή του σε έναν άνισο αγώνα επιβίωσης. Δεν έμεινε όμως άπραγος. Γύρισε την πλάτη στην πολύβουη Θεσσαλονίκη και αποφάσισε να μετακομίσει σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό της Καστοριάς.

Ο Νίκος Νικολαΐδης εργαζόταν για δεκαετίες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στην Αριστοτέλους. Η αγάπη του όμως για τη φύση και τη ζωή στην επαρχία, τον κέρδισαν και τον ώθησαν να πάρει μια δύσκολη αλλά σημαντική απόφαση. Άλλαξε σελίδα, ζήτησε και πήρε μετάθεση στο νόμο Καστοριάς και αποτελεί πλέον τον μοναδικό μόνιμο κάτοικο στο χωριό Γιαννοχώρι, που είχε να κατοικηθεί από το 1949.

«Η ζωή στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται για μένα μη υποφερτή», επισημαίνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Νίκος Νικολαΐδης και εξηγεί: «Αν λάβουμε υπόψιν και την επιβάρυνση με τα μέτρα κατά της COVID-19 και των παραλλαγών του, καταλαβαίνετε πόσο έπεσε η ποιότητα ζωής. Το να κλειστώ σε ένα διαμέρισμά για μένα δεν είναι επιλογή. Για αρκετά χρόνια, ό,τι και να έκανα καθημερινά, το μυαλό μου ήταν πώς θα δραπετεύσω από την πόλη για να πάω στο χωριό. Μετά την απώλεια της συζύγού μου, πριν από δύο χρόνια, ήταν πλέον ζήτημα χρόνου να πάρω την τελική απόφαση και να φύγω».

Το Γιαννοχώρι ερήμωσε από το 1949

Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι ξεκίνησαν να το κατασκευάζουν, μαζί με τη σύζυγο του, το 2009, στο χωριό Γιαννοχώρι του δήμου Νεστορίου Καστοριάς. Το χωριό, όπως λέει, εγκαταλείφθηκε το 1949 από τους κατοίκους του, καθώς μαινόταν ο εμφύλιος και έκτοτε δεν επέστρεψε κανείς τους πίσω. Όταν αντίκρισαν την πλαγιά που ήταν χτισμένο να τη βλέπει ο ήλιος από την ανατολή μέχρι τη δύση και στους πρόποδες να κυλάει ο Αλιάκμονας, «ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος» και αποφάσισαν ότι μόνο εκεί θα μπορούσαν να έχουν σπίτι εκτός πόλης.

Όπως ο ίδιος αναφέρει, έχει κάνει πλέον ένα καινούργιο ξεκίνημα στη ζωή του. Ζει ολομόναχος σε ένα ολόκληρο χωριό! Δεν τα έχει όλα δίπλα του, όπως τα είχε στην πόλη. Προσπαθεί, όμως, να έχει επάρκεια των ειδών πρώτης ανάγκης, καθώς το κοντινότερο σημείο προμήθειάς τους είναι το Νεστόριο, που απέχει 21 χλμ.

«Η επικοινωνία είναι μία βασική ανάγκη και λέγοντας επικοινωνία εννοώ να έχει καλό τηλεφωνικό σήμα και το απαραίτητο πλέον internet, διότι για σταθερό τηλέφωνο δεν υπάρχει υποδομή. Το ότι είμαι μόνος στο χωριό δεν με απασχολεί και δεν με έχει προβληματίσει ακόμα, γιατί όλο και κάποιος θα περάσει από τα διπλανά χωριά και θα καθίσει να πιούμε ένα τσιπουράκι. Γενικά, οι κάτοικοι των γύρω χωριών είναι καλοί́, είναι φιλόξενοι, δεν θα φοβηθούν να σε βάλουν στο σπίτι τους ή να σε κεράσουν έναν καφέ στο καφενείο», σημειώνει.

«Εκεί δεν μένουν ούτε οι αρκούδες»

«Όταν πάει να ζήσει κάποιος σε ένα χωριό που έχει να δει μόνιμο κάτοικο από το 1949, καταλαβαίνετε ότι στην αρχή́ τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία… «Άσε ρε που μένεις μόνιμα εκεί. Εκεί δεν μένουν ούτε οι αρκούδες”, μου λένε και μετά με ρωτάνε: “Καλά πώς το αποφάσισες;”. Εκεί που γελάω είναι με τις δημόσιες υπηρεσίες και τις ΔΕΚΟ, στην Καστοριά, όταν τους λέω ότι μένω στο Γιαννοχώρι. Πρώτα θα γελάσουν και μετά λένε: “Τώρα πες μας πού μένεις”. Σκεφτείτε την έκπληξη της υπαλλήλου στα ΕΛΤΑ Νεστορίου, όταν είπα ότι θα πρέπει να μου φέρνει την αλληλογραφία μου στο Γιαννοχώρι. Όπως και οι άλλοι, αφού γέλασε, μου είπε: “Καλά τώρα πες μου πού νοικιάζεις για να σου τη φέρνω”».

Η Θεσσαλονίκη, όπως εκμυστηρεύεται, είναι μια πόλη που αγάπησε πολύ, καθώς μένει εκεί από το 1980. Σ’ αυτή την περίοδο της ζωής του, όμως, δεν μπόρεσε να τον κρατήσει… «Μια φορά αναρωτήθηκα αν έχω κάνει καλά που έφυγα και είπα στον εαυτό μου: “αν νομίζεις ότι έκανες λάθος, πάνε Θεσσαλονίκη, πάρε το αστικό το πρωί να πας στη δουλειά και μετά ξανά κατά τις 15:00 για να επιστρέψεις στο σπίτι”. Μου έφυγε αμέσως η απορία!», εξηγεί και ξεσπάει σε γέλια.

«Η ζωή μου πλέον είναι απλή και όμορφη»

Περιγράφοντας την καθημερινότητά του, αναφέρει πως έχει αλλάξει ριζικά, καθώς πρωταγωνιστεί η ηρεμία, η φυσική ομορφιά και η αρμονία στη ζωή του. «Το πρωί θα πάω στη δουλειά. Επιστροφή το μεσημέρι, θα ταΐσω τις γάτες (έχω δύο), θα φάω και μετά θα ασχοληθώ με διάφορες δουλειές μέσα στο σπίτι ή έξω στην αυλή. Οι δουλειές στα σπίτια εκτός πόλης, δεν τελειώνουν ποτέ. Όταν δεν δουλεύω, παίρνω το σακίδιο και φεύγω το πρωί στο δάσος και επιστρέφω αργά το απόγευμα. Όταν δεν θέλω να κάνω τίποτα από όλα αυτά, ένα βιβλίο είναι η καλύτερη συντροφιά μου. Η ζωή μου πλέον είναι απλή και όμορφη».

Όπως ο ίδιος υπογραμμίζει, στην υπηρεσία που ήταν, δεν είχε συναντήσει κανένα πρόβλημα και οι συνάδελφοι αλλά και οι κατά καιρούς διοικητές που είχε, ήταν υπέροχοι άνθρωποι. Πάντα τον βοηθούσαν, όχι μόνο στα υπηρεσιακά του καθήκοντα, αλλά και στα προσωπικά του προβλήματα και γι’ αυτό τους ευχαριστεί όλους. Το ίδιο κλίμα, όμως, συνάντησε και στο Νεστόριο, αν και ακόμα είναι στο στάδιο της γνωριμίας, όλοι προθυμοποιούνται να τον βοηθήσουν, αν χρειαστεί κάτι. Ο φόρτος εργασίας βέβαια, όπως επισημαίνει, δεν μπορεί να συγκριθεί, είναι τελείως διαφορετικά τα μεγέθη.

«Το ότι δεν βρίσκομαι κοντά στη φύση, αλλά μέσα σ’ αυτήν, είναι αυτό που με γοητεύει περισσότερο από όλα στη νέα μου ζωή», εξομολογείται ο Νίκος Νικολαΐδης και εξηγεί πως «ο μόνος ήχος που ακούω είναι αυτός που προέρχεται από το ποτάμι και οι μόνες φωνές προέρχονται από τα άγρια ζώα. Το πρωί θα κάνω τον καφέ μου και θα τον απολαύσω έχοντας μπροστά μου την ομορφότερη θέα. Τέλος τα κορναρίσματα στα φανάρια και οι φωνές θυμωμένων ανθρώπων. Η δουλειά απέχει από το σπίτι 21 χλμ, αλλά αυτά βρίσκονται μέσα στην υπέροχη χαράδρα του Αλιάκμονα και το μόνο που συναντώ είναι λαγοί, ζαρκάδια, αγριόχοιροι, καλά αυτούς τώρα τους συναντάς και στην Αριστοτέλους και πολύ σπάνια καμιά αρκούδα», επισημαίνει με πλατύ χαμόγελο.

ΠΗΓΗ: https://news.tv4e.gr/

Ο άνθρωπος που φύτευε δέντρα jean giono

Μετά από όλες αυτές τις καταστροφικές πυρκαγιές των δασών μας, τις οποίες βιώνουμε πολύ δραματικά, ας συμμετέχουμε όλοι μας στις όποιες αναδασώσεις προγραμματιστούν, αλλά κι από μόνοι μας ας πάμε να φυτέψουμε ένα δεντράκι ή ας ρίξουμε λίγους σπόρους στα καμένα πλέον δάση. Για τα παιδιά μας.

Η στάση της Ορθόδοξης Θεολογίας απέναντι στα ζώα

 

Ο π. Ακάκιος με τα αγαπημένα του σκυλάκια στο μάζεμα των ελιών

Γράφει ο Νικόλαος Κόϊος, Σύμβουλος Έκδοσης – Πεμπτουσία

Απέναντι στα ζώα η ορθόδοξη θεολογία τηρεί στάση σεβασμού όπως και απέναντι σ’ ολόκληρη την κτίση, αναγνωρίζοντας μέσα σε αυτήν τους δημιουργικούς λόγους των όντων που εναπέθεσε ο ίδιος ο Θεός. Έτσι, όπως δίδασκε ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, ο άνθρωπος του οποίου η καρδιά αγάπησε διαπύρως τον Κτίστη είναι αδύνατον να μην καίεται από ευσπλαχνία προς κάθε κτίσμα¹.

Παρόμοια αντίληψη βλέπουμε στην διδασκαλία, αλλά και στο προσωπικό παράδειγμα πολλών Πατέρων και Αγίων της Εκκλησίας μας². Ωστόσο, η αντίληψη αυτή δεν οδηγεί σε απολυτοποιήσεις και σε ειδωλοποιήσεις της κτίσης, έμψυχης ή άψυχης, ζωικής ή φυτικής. Η εκκλησία θεωρεί την κτίση με σεβασμό. Ο άνθρωπος πρέπει να «φυλάσσει» την κτίση, αλλά ταυτόχρονα να ζει μέσα σε αυτήν και από αυτήν.

Τα ζώα και τα φυτά χρησιμεύουν ως πηγές τροφής, βοηθοί εργασίας για τον άνθρωπο και κανένα από αυτά δεν μπορεί να αποκλειστεί. Έτσι οι ίδιοι οι Άγιοι και οι Πατέρες, οι οποίοι εξέφραζαν την αγάπη και τον σεβασμό για την φύση, δεν κατακρίνουν ούτε απαγορεύουν την κατανάλωση κρέατος, ιχθύος ή οποιουδήποτε άλλου αγαθού ή ακόμη και την χρήση τους για εργασία. Αν και σε πολλές περιπτώσεις βίων Αγίων βλέπουμε να αναπτύσσεται μία ιδιαίτερη κοινωνικότητα με τα ζώφα, θαυμαστή πολλές φορές, ποτέ δεν αναγνωρίζουν στα ζώα αυτονομημένα δικαιώματα σε σημείο που αυτά να εξισώνονται με τον ίδιο τον άνθρωπο. Γενικά, δεν μπορούν να θεμελιωθούν στην βιβλική και πατερική παράδοση οι ακραίες θέσεις που προβάλλονται από κάποιες φιλοζωικές ή οικολογικές οργανώσεις.

Βέβαια, το ότι η κτίση δεν μπορεί να απολυτοποιηθεί, δεν σημαίνει ότι η ηθική θεολογία, η οποία εκφράζεται στην ορθόδοξη κτισιολογία, μπορεί να δεχθεί την κακοποίηση και την βάναυση μεταχείριση των ζώων. Η εγκατάλειψη ζώων στους δρόμους με αποτέλεσμα τους μεγάλους αριθμούς αδέσποτων, ειδικά στην χώρα μας, βάναυσες και προκλητικές συμπεριφορές κακοποίησής τους ή ακόμη και φόνων, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, εκτροφής και σφαγής των παραγωγικών ζώων, καταδεικνύουν ανευθυνότητα και δεν συνάδουν καθόλου προς το ορθόδοξο ήθος απέναντι στην κτίση.

Από την άλλη μεριά τα κινήματα των υποστηρικτών των δικαιωμάτων των ζώων φτάνουν στο άλλο άκρο, να θέλουν όχι μόνο να εξισώσουν τον άνθρωπο με τα ζώα, αλλά πολλές φορές να τον εκτοπίσουν προκειμένου να διαφυλάξουν τα δικαιώματα των ζώων. Γενικά δηλαδή, παρατηρείται ένα ενδιαφέρον για τα ζώα που φτάνει τα όρια της υπερβολής. Σημειώνονται μάλιστα ζωοφιλικές συμπεριφορές οι οποίες εγγίζουν τα όρια της διαστροφικής σχέσης με τα ζώα. Πόροι οι οποίοι θα ήταν πολύτιμοι για ανθρώπους που φτάνουν στο έσχατο όριο επιβίωσης, ιδιαίτερα στον καιρό της κρίσης, σύμφωνα με τους ακραίους φιλόζωους δικαιωματικά ανήκουν στα αδέσποτα ζώα διότι για την κατάστασή τους ευθύνεται ο άνθρωπος. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι με την παρέμβαση του ζωοφιλικού κινήματος οι νομοθεσίες των κρατών, όπως φαίνεται και από τον νόμο που ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή³, γίνονται πολύ αυστηρές απέναντι στους ανθρώπους και υπερβολικά υποστηρικτικές απέναντι στα ζώα και τα δικαιώματά τους

Σημείο των καιρών μπορεί να χαρακτηρισθεί και το νέο νομοσχέδιο που ετοιμάζεται προς κατάθεση, το οποίο επιβάλλει οριζόντια υποχρεωτική στείρωση σε όλα τα δεσποζόμενα κατοικίδια ζώα, προκειμένου να αντιμετωπισθεί το χρόνιο ζήτημα των αδέσποτων ζώων 4. Εδώ παρατηρούμε την βάναυση επιβολή ακρωτηριασμού σε ζώα χωρίς κάποια ιατρική ένδειξη. Στο γεγονός αυτό αντέδρασε και ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος με ανακοίνωσή του 5. Πέρα όμως από τα ιατρικά και νομικά – συνταγματικά προβλήματα τα οποία εμφανώς υφίστανται, ανακύπτουν και ζητήματα ηθικής, θεολογικής και ανθρωπολογικής τάξης. Αντί να παταχθεί η ρίζα του κακού στον έσω άνθρωπο, η πλεονεξία και η κενοδοξία οι οποίες οδηγούν σε ανεύθυνες συμπεριφορές, η κοινωνία οδηγείται στην παράχρηση της κτίσης με το πρόσχημα της φιλοζωΐας. Θυσιάζει την σωματική ακεραιότητα των ζώων με πρακτικές που παραπέμπουν σε εποχές ολοκληρωτισμού, μη σεβόμενη την φυσική τους λειτουργία η  οποία αποτελεί έκφραση των δημιουργικών λόγων, τους οποίους εναπέθεσε σε αυτά ο ίδιος ο Δημιουργός.

 

Η ανθρωπότητα ιδιαίτερα στις δυτικές κοινωνίες διανύει μία εποχή ατομοκεντρισμού και απομόνωσης. Ο αριθμός των ανθρώπων που καταλήγουν στη ζωή μόνοι τους αυξάνει ραγδαία. Η αναπλήρωση του κενού της συνύπαρξης του ανθρώπου με τον συν-άνθρωπο, είτε πρόκειται για σύντροφο είτε για φίλο, με την συντροφιά ενός ζώου είναι φαινόμενο το οποίο έχει παρελθόν αρκετών δεκαετιών στον δυτικό κόσμο. Τα ζώα αναδείχθηκαν σε φορείς κοινωνικότητας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ασχοληθεί με το θέμα αυτό και η επιστημονική έρευνα σε πολλά επίπεδα 6. Το φαινόμενο αυτό έχει σίγουρα αρκετά βαθειά αίτια τα οποία μπορεί να ερευνήσουν οι επιστήμες της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας.

Υπάρχουν βέβαια και τα κατοικίδια ζώα εργασίας τα οποία υπηρετούν τον άνθρωπο σε διάφορες δραστηριότητες της ζωής του (φύλαξη χώρων και ποιμνίων, οδηγοί τυφλών, κυνήγι κ.ά) πράγμα που συνοδεύει την ανθρωπότητα σχεδόν από την εμφάνισή της στον κόσμο. Η συνεργασία του ανθρώπου με τα ζώα αποτελεί μία εικόνα της οργανικής σχέσης κτίσεως και ανθρώπου και όχι μίας μουσειακής και ιδεολογικοποιημένης σχέσης η οποία δυστυχώς τείνει να γιγαντωθεί στις μέρες μας.

Η χριστιανική στάση απέναντι στα ζώα καθώς και η σχέση μαζί τους πηγάζει από την στάση του χριστιανού απέναντι σε ολόκληρη την κτίση. Ο σεβασμός και η τιμή της κτίσεως έχει για την Εκκλησία βαθύ θεολογικό αλλά και κοινωνικό περιεχόμενο. Είναι συνδεδεμένος άρρηκτα με την λατρεία και την τιμή του «Κτίστου των απάντων» και την αγαπητική σχέση με τον πλησίον, έχει τόσο κατακόρυφη όσο και οριζόντια διάσταση. Δεν δικαιολογείται να προτάσσεται η άλογη κτίση σε σχέση με τον κατ’ εικόνα Θεού πλασθέντα άνθρωπο. Η ορθή σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και τον πλησίον ωστόσο αποτελεί και την βάση για μία υγιή σχέση του ανθρώπου με την υπόλοιπη κτίση.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ: 

1. Αρχιμ. Σωφρόνιος, Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, Έσσεξ Αγγλίας 2003, σ. 113.

2. Σωτήριος Μπαλατσούκας, Οι Άγιοι και το φυσικό περιβάλλον, Θεσσαλονίκη 2010.

3. Βλ. Νόμος 4235/2014.

4. http://www.opengov.gr/ypes/?p=7918

5. http://www.e-artemis.gr/525879/news/last-news/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%B4/?fbclid=IwAR3RFbn8oCqaFXurKBLShu3rTk34LmkgDztuI_PNa2gdVdNZCTI-daid1FM

6. Βλ. Adolf Portman, Das Tier als soziales Wesen, Zürich 1953.

Ο Νικόλαος Κόϊος είναι αν. καθηγητής Χριστιανικής Ηθικής και Βιοηθικής και Διευθυντής του Προγράμματος Ιερατικών Σπουδών στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης.

 

ΠΗΓΗ: https://www.orthodoxianewsagency.gr/

 

Καλλιεργώντας μανιτάρια στο σπίτι μας.

 

Πριν λίγες μέρες στην αγορά παραγωγών της Δράμας, ένας φίλος μου πρόσφερε μια μπάλα – υπόστρωμα – για μανιτάρια.

Τα μανιτάρια για να αναπτυχθούν θέλουν υγρασία, υψηλή θερμοκρασία.

Η θερμοκρασία ανάπτυξης τους είναι από 15° έως 25°

Τα μανιτάρια χρειάζονται φως, όχι απευθείας από τον ήλιο γιατί στεγνώνουν. Αλλά χωρίς φως στραβώνουν και μακραίνουν σαν τα φυτά χωρίς φως.

Μέσα στις επόμενες μέρες. Τα μανιτάρια φύτρωσαν και όταν έφτασαν σε ένα ικανοποιητικό μέγεθος τα μάζεψα.

Έτσι πολύ απλά και χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία είχα τα δικά μου μανιτάρια. Η μπάλα θα δώσει δυο συγκομιδές. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, την μπάλα την τοποθετούμε στο κομπόστ.

Χρίση των μανιταριών.

Τα μανιτάρια μπορούμε να τα φάμε ωμά (όχι όλες τις ποικιλίες), μαγειρεμένα, τηγανιτά, ψητά μπορούμε να τα βάλουμε σε πίτα, σε σούπες κ.α.

Αποξήρανση μανιταριών.

Αν έχουμε μεγάλη παραγωγή μανιταριών και δεν μπορούμε να την καταναλώσουμε μπορούμε να τα αποξηράνουμε.

Κόβουμε σε λεπτές φέτες τα μανιτάρια και τα βάζουμε σε τελάρα με σήτα μέσα σε σκιερό μέρος.

Μέσα σε μια εβδομάδα τα μανιτάρια μας θα αποξηρανθούν και μπορούμε να τα αποθηκεύσουμε για να τα μαγειρέψουμε όταν δεν θα έχουμε φρέσκα μανιτάρια.

Τα αποξηραμένα μανιτάρια μπορούμε να τα αλέσουμε στο μούλτι να τα κάνουμε σκόνη και να τα προσθέτουμε σε διάφορα φαγητά.

Τα αποξηραμένα μανιτάρια ή τη σκόνη μανιταριών θα πρέπει θα πρέπει να τα προστατέψουμε από την υγρασία.

Μπορούμε να κάνουμε μίγμα μπαχαρικών με τη σκόνη των μανιταριών για να έχουμε ένα εξαιρετικά  γευστικό αποτέλεσμα στα φαγητά μας.

Μανιτάρια τουρσί.

Ένας άλλος τρόπος για να συντηρήσουμε τα μανιτάρια είναι να τα κάνουμε τουρσί.

Πώς μπορούμε να πάρουμε σπόρο από τα μανιτάρια.

Ο σπόρος είναι πολύ λεπτός. Βάζουμε τα μανιτάρια με τα ελάσματα πάνω σε λευκό χαρτί και σκεπάζουμε με ένα μπολ, ή ποτήρι. Τα αφήνουμε όλη νύχτα.

Ο σπόρος των μανιταριών θα πέσει πάνω στο λευκό χαρτί.

Καλή επιτυχία.

Ευχαριστώ τον, Γιώργο Κομνηνό, τον Θεόφιλο Κομνηνό, τον Κώστα Γίδαρη και τον Στέφανο Καλαμάρη για τη βοήθεια για τη συγγραφή του άρθρου

 

ΠΗΓΗ: https://peliti.gr/

Ο ποταμός των πράσων στην Δωροθέα Πέλλας

 

Βλέποντας κάποιος ξαφνικά τα εκατοντάδες δεμάτια με πράσα στον ποταμό «Κρύο Νερό» της Δωροθέας Αλμωπίας θα μιλούσε για… θαύμα της φύσης. Κάποιος άλλος, ίσως, να ξεγελιόταν ότι πρόκειται για… μπαμπού που ριζώνουν και φυτρώνουν στο νερό, μια εικόνα που παραπέμπει σε μακρινά εξωτικά μέρη.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες, οι πρασοκαλλιεργητές της Δωροθέας του δήμου Αλμωπίας, νομού Πέλλας παραδίδουν τη σοδειά τους στα …χέρια της φύσης «προκειμένου να ολοκληρώσει ένα έργο που οι άνθρωποι όσο και να προσπαθούν δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν ολοκληρωτικά ή για το πετύχουν τόσο καλά θα χρειάζονταν αμέτρητες εργατοώρες και σκληρή, κοπιαστική χειρονακτική δουλειά…»

Αυτό λέει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του χωριού, ο 46χρονος Κώστας Ηλιάδης, πρασοκαλλιεργητής, σημειώνοντας ότι «η ποικιλία που καλλιεργούμε εδώ και 100 χρόνια στο χωριό είναι ντόπια και ήρθε από τη Μικρά Ασία. Την αναπαράγουμε μόνοι μας και είναι από τις πιο γευστικές σε όλη τη χώρα». Κι αυτό γίνεται- όπως προσθέτει-γιατί σύμφωνα με μαρτυρίες των γηραιότερων του χωριού( άνω των 97 χρόνων) , «η γη στην Δωροθέα, ήτοι δώρο Θεού, είναι ευλογημένη από τον Χριστό που πέρασε από τον τόπο μας». Άλλωστε κατά τον ίδιο, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι «ακόμη και στα διπλανά χωριά απέτυχαν οι προσπάθειες που έγιναν για την καλλιέργεια της ντόπιας ποικιλίας πράσου της Δωροθέας».

Ο ποταμός «Κρύο Νερό» και η …πατέντα

Στο ένα χιλιόμετρο από το χωριό, πηγάζει νερό μέσα από τη γη, το οποίο και ρέει προς την Δωροθέα, δημιουργώντας έναν ποταμό, τον… «Κρύο Νερό», όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι, με τον κ Ηλιάδη να σημειώνει πως «τον ονομάσαμε έτσι γιατί χειμώνα/καλοκαίρι η θερμοκρασία του παραμένει σταθερή. Στους 14 βαθμούς Κελσίου».

Πεντακόσια μέτρα από το χωριό, απ όπου περνάει ο ποταμός, οι πρασοκαλλιεργητές της Δωροθέας διαμόρφωσαν μια φυσική δεξαμενή όπου τοποθετούν τα δεμάτια πράσων, δεμένα ανά 15 ή και 20 φυτά, βάρους έως και οκτώ κιλά και ύψους έως και 70 πόντους, «με στόχο να ξεπλυθεί παντελώς το «μουστάκι τους», δηλαδή η ρίζα του φυτού και να παραδοθεί έτσι στους εμπόρους και να φτάσει καθαρό στους καταναλωτές».

Η πρασοκαλλιέργεια είναι «χειμερινό μεροκάματο», λέει ο 46χρονος και λίγες ομάδες καλλιεργητών στον πρωτογενή τομέα έχουν τη δυνατότητα να το διαθέτουν. «Πρόκειται,προσθέτει, για μια κοπιαστική δουλειά».

«Ξηλώνουμε ένα- ένα τα φυτά από τη γη. Στη συνέχεια τα μεταφέρουμε σπίτι όπου και τα καθαρίζουμε πάλι με το χέρι ένα- ένα και κατόπιν τα δένουμε με σπάγκους ή με το χέρι ή στη μηχανή και τα πάμε στον ποταμό «Κρύο Νερό», όπου και τα αφήνουμε από μία μέχρι και έξι ώρες προκειμένου να ξεπλυθούν καλά», σημειώνει ο πρόεδρος της Δωροθέας.

Η πρασοκαλλιέργεια στο χωριό Δωροθέα, είναι… οικογενειακή υπόθεση που ασκείται εντατικά την τελευταία 50ετία και οι 45 οικογένειες καλλιεργούν πράσα σε συνολική έκταση 400 στρεμμάτων. Στην πρασοκαλλιέργεια απασχολούνται συνήθως όλα τα μέλη των οικογενειών και υπολογίζονται σε 180 άτομα, ηλικίας από 25 έως και 75 χρόνων, σύμφωνα με τον πρόεδρο του χωριού.

Η μέση ετήσια παραγωγή πράσων στο χωριό, υπολογίζεται σε 1.600 τόνους, με τη τιμή πώλησης να κυμαίνεται φέτος σε 50-60 λεπτά/κιλό και το κόστος παραγωγής σε 25-30 λεπτά/κιλό. «Έχουμε πιάσει και ένα ευρώ/κιλό, αλλά έχουμε βρεθεί και στα αζήτητα», υπογραμμίζει ο παραγωγός, προσθέτοντας ότι «η φετινή τιμή είναι ικανοποιητική». Το 85% της παραγωγής κατευθύνεται στην Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης ενώ το υπόλοιπο 15% πωλείται από τους ίδιους τους παραγωγούς σε λαϊκές αγορές της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης.

Στο χωριό Δωροθέα, που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο από την Αριδαία, σε υψόμετρο 170 μέτρων, μέχρι και πέρυσι λειτουργούσε δημοτικό σχολείο. Συνολικά οι κάτοικοι υπολογίζονται σε 450 και λειτουργεί η μοναδική στην Ελλάδα εκκλησία αφιερωμένη στον Δωρόθεο (255 – 362 μΧ ), χριστιανό επίσκοπο της Τύρου και μάρτυρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι κάτοικοι της Δωροθέας εκτός των πράσων, καλλιεργούν ροδάκινα, σπαράγγια, καλαμπόκια και τριφύλλια.

Έλενα Αλεξιάδου

Πηγή: https://dasarxeio.com/

Διαχωρίζοντας τους σπόρους

 Όταν παίρνουμε σπόρους από πεπόνι, και κολοκυθάκια, υπάρχει ένας πολύ ωραίος και πρακτικός τρόπος για να ξεχωρίσουμε τους σπόρους που είναι ώριμοι από τους σπόρους που δεν έχουν ωριμάσει.

Αφού ξεπλύνουμε τους σπόρους από τις βλέννες και τα ξένα σώματα. Βάζουμε τους σπόρους μέσα σε ένα βάζο. Όλοι οι σπόροι ανεβαίνουν στην επιφάνεια του νερού. Μέσα σε λίγες ώρες θα δούμε κάποιοι από τους σπόρους να κατεβαίνουν στον πάτο του βάζου. Μέσα σε 24 ώρες θα δούμε σιγά, σιγά οι σπόροι που είναι ώριμοι να πέφτουν στον πάτο.
Μετά από 24 ώρες και αφού γίνει ο διαχωρισμός πετάμε τους κούφιους σπόρους και τους ώριμους τους απλώνουμε πάνω σε λαδόκολλα σε ίσκιο.
Θα χρειαστεί περίπου μια εβδομάδα για να στεγνώσουν οι σπόροι μας.
Μετά αποθηκεύουμε τους σπόρους σε γυάλινα βάζα, σε χώρο με χαμηλή υγρασία και θερμοκρασία.
Γράφουμε σε ένα χαρτί που το τοποθετούμε μέσα στο βάζο και ένα που μπορούμε να το κωλύσουμε στο βάζο τα χαρακτηριστικά του σπόρου που έχουμε π. χ. πεπόνι της θείας Μαρίας, νόστιμο, κίτρινο, 2020. Έτσι ώστε να μπορούμε να φέρουμε εύκολα στη μνήμη μας ποίος σπόρος είναι.
Μέσα στη διάρκεια του χρόνου ελέγχουμε τα βάζα με τους σπόρους για πιθανή μούχλα ή άλλη προσβολή των σπόρων.

Καλή επιτυχία

ΠΗΓΗ:https://peliti.gr/

Συντήρηση σιταριού και αλεύρι για μεγάλο διάστημα

Τις τελευταίες ημέρες δεχόμαστε ερωτήματα για το που θα βρουν οι καταναλωτές παραγωγούς με παραδοσιακές ποικιλίες σταριού και πως θα αποθηκεύσουν το σιτάρι  ή το αλεύρι για μεγάλο διάστημα.

Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια απάντηση για τη συντήρηση του σιταριού και πώς να συντηρήσουμε αλεύρι για μεγάλο διάστημα.

Όσοι θέλετε να σας δώσουμε τα ονόματα παραγωγών που καλλιεργούν παραδοσιακές ποικιλίες σταριού στείλτε μας ένα μήνυμα εδώ.

Η αποθήκευση του σταριού και του αλευριού μπορεί να γίνει σε ένα κελάρι με χαμηλή υγρασία και θερμοκρασία. Θα πρέπει και τα υλικά μας να έχουν επίσης χαμηλή υγρασία όταν θα τα τοποθετήσουμε για αποθήκευση και να μην έχουν προσβολή από έντομα.

Το σιτάρι όπως και το αλεύρι μπορούμε να το αποθηκεύσουμε μέσα σε καινούριους τενεκέδες από τυρί. Μέσα στους τενεκέδες μπορούμε να βάλουμε ξερά φύλλα από δάφνη. Για το σιτάρι, τις φακές και τα ρεβίθια συνιστάτε και κομμάτια από πέτρα ασβέστη.

Αν θέλουμε να συντηρήσουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα (πάνω από τρία χρόνια) αλεύρι ή σιτάρι, παίρνουμε έναν καινούριο τενεκέ για τυρί, τοποθετούμε το αλεύρι ή το σιτάρι για 15 εκατοστά. Πατάμε με όποιο τρόπο μπορούμε τα υλικά μας έτσι ώστε να συμπιεστούν καλά. Τα υλικά που θα αποθηκεύσουμε θα πρέπει να έχουν χαμηλή υγρασία και να μην έχουν προσβολή από έντομα. Όταν φτάσουμε στο μέσο του τενεκέ προσθέτουμε μια στρώση χοντρό αλάτι για ένα εκατοστό πάχος. Προσθέτουμε τα υλικά μας αλεύρι ή σιτάρι και φροντίζουμε να τα συμπιέζουμε έτσι ώστε να μην υπάρχουν κενά αέρα.

Με πολύ υπομονή ελέγχουμε να μην έχουμε κενά αέρος. Γεμίζουμε ως επάνω τον τενεκέ. Στρώνουμε μια στρώση με χοντρό αλάτι και από επάνω βάζουμε φύλλα δάφνης ή ξερό βασιλικό.

Κλείνουμε το καπάκι και σφραγίζουμε το καπάκι με κερί. Λιώνουμε κερί σε ένα μπρίκι και το ρίχνουμε γύρω από το καπάκι του τενεκέ.

Αν μετακινήσουμε τον τενεκέ το κερί θα σπάσει, γι’ αυτό φροντίζουμε να ρίξουμε το κερί στην τελική θέση αποθήκευσης ή αν χρειαστεί να μετακινηθεί ο τενεκές να μετακινηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην σπάσει το κερί.

Αποθηκεύουμε τον τενεκέ σε δροσερό και σκιερό μέρος.

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να αποθηκεύσουμε σιτάρι ή αλεύρι για μεγάλο χρονικό διάστημα, πάνω από τρία χρόνια.

ΠΗΓΗ: https://peliti.gr/

Το κελάρι

(Σημείωση του blog. Επειδή πλέον οι κρίσεις (οικονομικές, επιδημιολογικές κ.λ.π.) είναι όλο και πιο συχνές, καλό είναι να ανατρέξουμε στο παρελθόν και να δούμε ποια ήταν η οικιακή οικονομία που είχαν οι σοφοί παππούδες και γιαγιάδες μας, έτσι ώστε σε κάποιες δύσκολες καταστάσεις να μην πανικοβαλλόμαστε, αλλά να έχουμε χρόνο να σκεφτούμε καθαρά. Αυτήν την λογική ακολουθούν ακόμα και σήμερα οι μοναχοί στα μοναστήρια και στις σκήτες του Αγίου Όρους και αλλού.)

Το κελάρι συνήθως είναι ένας υπόγειος χώρος κάτω από το σπίτι. Μπορεί όμως να είναι και μια αποθήκη κοντά στο σπίτι. Ένας χώρος κατά κύριο λόγω υπόγειος,  σκοτεινός και δροσερός. Το κελάρι είναι μια παραδοσιακή τεχνική όπου οι άνθρωποι από την αρχαιότητα ως σήμερα αποθηκεύουν την παραγωγή τους ή την τροφή τους για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ή ωριμάζουν το κρασί τους, τα τυριά τους κ.λ.π.

Από την άνοιξη ξεκινάμε να αποθηκεύουμε τρόφιμα στο κελάρι μας ως το τέλος του φθινοπώρου. Στο κελάρι μας μπορούμε να βάλουμε βότανα, που θα μαζέψουμε και θα ξεράνουμε, μπορούμε να βάλουμε τις συγκομιδές μας σε σπόρους: σιτάρι, κριθάρι, πατάτες, κρεμμύδια, το λάδι μας, τις ελιές μας, τα γλυκά μας, το κρασί μας, το τσίπουρο κ.λ.π. ότι έχει να κάνει με τη διατροφή μας.

Μέσα από την αναζήτηση μου για παραδοσιακούς σπόρους είχα την τύχη να δω πολλά κελάρια σε πολλές διαφορετικές οικογένειες στην Ελλάδα και να έχω και εγώ το δικό μου κελάρι. Το διάστημα που ζούσα στα πομάκικα χωριά της Ροδόπης, στο Σουμάκ (1999-2001) όπου δεν υπήρχαν κοντά καταστήματα, δεν είχα αυτοκίνητο και δεν είχα ψυγείο και ηλεκτρικό ρεύμα, είχα οργανώσει ένα κελάρι. Δεν στεναχωριόμουν αν έξω είχε κρύο και χιόνι, τροφή να φάω είχα.

Στη συνέχεια παραθέτω μια σειρά από βασικά είδη διατροφής και τις ποσότητες που αναλογούν περίπου σε έναν ενήλικα για ένα διάστημα ενός χρόνου.

Στο κελάρι μας είναι καλό να έχουμε:

Αλάτι, 5 κιλά. Το αλάτι μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να νοστιμίσουμε το φαγητό αλλά και να συντηρήσουμε τρόφιμα.

Ρύζι, 15 κιλά. Το ρύζι είναι μια από τις βασικές μας τροφές.

Σιτάρι, 100 κιλά. Το σιτάρι είναι το βασικό δημητριακό του δικού μας πολιτισμού. Μπορούμε να το κάνουμε αλεύρι, να το μουσκέψουμε και να το μαγειρέψουμε αλλά και να το φυτρώσουμε και να έχουμε φρέσκια τροφή.

Καλαμπόκι, 15 κιλά. Το καλαμπόκι επίσης είναι μια πολύ καλή τροφή που μπορούμε να το αλέσουμε και να το φάμε ως αλεύρι αλλά μπορούμε και να μαγειρέψουμε τους σπόρους του καλαμποκιού αφού τους μουσκέψουμε ή να κάνουμε στατ-πατ.

Βρώμη, 10 κιλά. Τη βρώμη μπορούμε να τη φάμε ως αλεύρι, ως νιφάδες κ.λ.π.

Λάδι, 50 λίτρα. Το λάδι αποτελεί τη βάση της διατροφής μας στην Ελλάδα. Μπορεί να σας φαίνονται πολλά τα 50 λίτρα, «Αν δεν περισσέψει, δεν θα φτάσει» λέει ο λαός. Αν έχετε προϊόντα σε κάποιες ποσότητες που είναι μεγάλες μπορείτε να τις ανταλλάξετε με άλλους φίλους σας με άλλα πράγματα που εσείς μπορεί να μην έχετε.

Γάλα σε σκόνη 10 κιλά, είναι μια καλή τροφή που μπορεί να χρειαστεί κυρίως σε οικογένειες που έχουν μικρά παιδιά.

Ζάχαρη, 20 κιλά. Η ζάχαρη είναι ένα καλό συντηρητικό τροφίμων όπως: γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες κ.α

Μέλι, 20 κιλά. Στην αρχαιότητα το μέλι εκτός από τροφή ήταν και μέσο συντήρησης τροφίμων.

Ζυμαρικά, φασόλια, ρεβίθια, φακές, παξιμάδια, 10 κιλά για κάθε ενήλικα /χρόνο.

Πατάτες και κρεμμύδια.

Φρούτα και Λαχανικά σε κονσέρβες, κομπόστες, αποξηραμένα κ.α.

Κρέας σε κονσέρβες, καπνιστά, λουκάνικα κ.α.

Μαρμελάδες και Γλυκά του κουταλιού

Λικέρ, κρασί, τσίπουρο.

Ελιές,

Τυρί,

Τουρσί

Βότανα: ρίγανη, θυμάρι, φασκόμηλα, λεβάντα, φλαμούρι.

(σημείωση του Blog. Σε όλα τα παραπάνω θα πρόσθετα πάνω απο όλα έναν ταμιευτήρα νερού. δηλαδή ένα δοχείο, κατά προτίμηση 1 κυβικό και πάνω, διότι εδω που ζώ εγώ τουλάχιστον οι διακοπές νερού είναι πολύ συχνές ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Και επιπλέον τίποτα μη θεωρούμε δεδομένο από όσα αγαθά έχουμε μέχρι σήμερα ως αυτονόητα!),      

Το κελάρι αντιπροσωπεύει τον χαρακτήρα των ανθρώπων που το φτιάχνουν και τις διατροφικές τους συνήθειες. Είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Εδώ σας δίνω μια γενική ιδέα για ένα κελάρι. Εσείς θα το διαμορφώσετε με βάση τις δικές σας ανάγκες και διατροφικές συνήθειες. Καλή επιτυχία!!!

https://peliti.gr/ Παναγιώτης Σαϊνατούδης

Διαβάστε επίσης: Η έρημος στην πίσω αυλή

Άγιον Όρος. Φύση και Περιβάλλον

H ‘’Κλιματική αλλαγή’’ δεν είναι ανθρωπογενής

Δεν φταίει το διοξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι

Δεν φταίει το διοξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι

΄Αρθρο από Γεώργιο Βλάχο  (ερευνητής)

     Τη δεκαετία του 1990 ξεκίνησε μία έντονη εκστρατεία, η οποία αφορά την ‘’κλιματική αλλαγή’’. Πρωταγωνιστής αυτής της έντονης εκστρατείας, είναι ο πρώην Αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Αλ Γκορ, ένας από τους μεγαλύτερους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές, επηρεάζοντας σε πολύ μεγάλο βαθμό κυ-βερνήσεις, περιβαλλοντικές οργανώσεις και απλούς πολίτες.

     Το θέμα, προωθείται σε τρεις άξονες :

α) μ’ ένα μεγάλο ψέμα ότι, για τα φαινόμενα της ‘’κλιματικής αλλαγής’’ φταίει ο άνθρωπος, δηλ. το διο-ξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι που προκαλούνται από τις δραστηριότητές του.

β) με εκφοβισμούς ότι θα έχουμε καταστροφές, επειδή μετά από κάποια χρόνια θ’ ανέβει η θερμο-κρασία και θα προκληθούν ξηρασίες, θ’ανέβει η στάθμη της θάλασσας και θα πλημμυρίσουν οι πα-ράκτιες περιοχές, θα λυώσουν οι πάγοι  κ.α.

γ) οργανώνονται διαλέξεις σε διάφορους χώρους, εκθέσεις, γίνονται διαλέξεις και προβάλλονται αντί-στοιχα ντοκυμαντέρ στην τηλεόραση, χειραγωγούνται οι μαθητές στο σχολείο, κινητοποιούνται οι πο-λίτες να κάνουν πορείες διαμαρτυρίας.

     Μετά από όλη αυτή την κινδυνολογία και τη χειραγώγηση που γίνεται, είναι πολύ δύσκολο για τους πολίτες να πειστούν ότι, όλα αυτά που διαδίδονται για την ‘’κλιματική αλλαγή’’ είναι ένα ψέμα. Μία α-πάτη, πίσω από την οποία κρύβονται διάφορα συμφέροντα και επιδιώξεις.

    Στo θέμα της ‘’κλιματικής αλλαγής’’, σημαντικό ρόλο παίζουν : διάφοροι επιστήμονες που την υπο-στηρίζουν, η παγκόσμια οργάνωση IPCC (‘’Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος’’ που ιδρύθηκε το 1988 και εδρεύει στη Γενεύη της Ελβετίας), περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι κυβερ-νήσεις χωρών και τα μέσα ενημέρωσης. Επιπλέον, το ‘’Πρωτόκολλο του Κιότο’’ το οποίο ψήφισαν οι περισσότερες χώρες, τις δεσμεύει να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (μέσα σ’ αυτά περιλαμβάνεται και το διοξείδιο του άνθρακα).

1. Η ‘’κλιματική αλλαγή’’ δεν είναι ανθρωπογενής. Δεν φταίει το διοξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι

   Έρευνες επιστημόνων επιβεβαιώνουν ότι, η ‘’κλιματική αλλαγή’’ συμβαίνει στις μέρες μας, αλλά δεν είναι ανθρωπογενής. Δεν φταίει το διοξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι. ‘’Oι τελευταίες επι-στημονικές μελέτες που έγιναν 1989 και 1992 και αφορούν τα τελευταία 10000 χρόνια, έδειξαν με βά-ση τις θερμοκρασίες που καταγράφηκαν σε ιζήματα του Βόρειου Ατλαντικού ότι, είχαμε πάνω από 100 φορές κλιματικές αλλαγές χωρίς να υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα’’ (απόσπασμα άρθρου από τον κορυφαίο έλληνα επιστήμονα Αντώνη Φώσκολο, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 26.8.2019 : ‘’Κλιματι-κή αλλαγή : Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη’’).

     Αξίζει να σημειωθεί πως υπάρχουν όλο και περισσότερες αντιδράσεις από επιστήμονες, οι οποίοι δεν δέχονται ότι η ‘’κλιματική αλλαγή’’ είναι ανθρωπογενής και αποχωρούν από τη ‘’Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος’’.

     Είναι πολύ σημαντικό να τονίσουμε ότι, το διοξείδιο του άνθρακα και άλλοι αέριοι ρύποι δεν εκλύο-νται μόνο από τα εργοστάσια αλλά και από : ηφαιστειακές εκρήξεις, πυρκαγιές δασών, καυσαέρια ο-χημάτων και καυσαέρια κεντρικών θερμάνσεων.

     ΄Ολοι οι αέριοι ρύποι προκαλούν : προβλήματα στην υγεία του ανθρώπου, φωτοχημικά νέφη, ρύ-πανση στα κτίρια και τα μνημεία, όξινη βροχή, προβλήματα στα φυτά (βιοχημικές μεταβολές, μά-ρανση, νέκρωση), αλλά καμία υπερθέρμανση ή ψύχρανση του πλανήτη.

2. Πρωτόκολλο του Κιότο, και η δέσμευση των βιομηχανικών χωρών να περιορίσουν τις εκπομπές αέριων ρύπων

      Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του Πρωτοκόλλου του Κιότο, οι βιομηχανικές χώρες συνολικά, υποχρε-ούνται να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το Πρωτόκολλο του Κιότο περιλαμβάνει τα Παραρτήματα Α΄ και Β΄, με διάφορα σημαντικά στοιχεία που αφορούν τη λει-τουργία των μηχανισμών που προβλέπονται από αυτό, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ‘’κλιματική αλλαγή’’.

     Στο Παράρτημα Α, περιλαμβάνονται : τα αέρια που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και συμμετέχουν στους μηχανισμούς του Κιότο, και οι τομείς και οι κατηγορίες πηγών που είναι υπεύθυνοι για τα αέρια αυτά, οι οποίοι συμμετέχουν στους μηχανισμούς του Κιότο.

    Τα αέρια που πραγματεύτηκε το Πρωτόκολλο του Κιότο είναι τα κάτωθι έξι  :

–   διοξείδιο του άνθρακα  CO2  (που αποτελεί το σημαντικότερο αέριο)

–   μεθάνιο  CH4

–   υποξείδιο του αζώτου  N2O

–   υδροφθοράνθρακες  HFC

–   πλήρως φθοριωμένοι υδρογονάνθρακες ή υπερφθοράνθρακες  PFC

–   εξαφθοριούχο θείο  SF6

3. Μερικές από τις κλιματικές αλλαγές, που έχουν συμβεί στη γη μας

     Σύμφωνα πάλι με το ίδιο άρθρο του κορυφαίου επιστήμονα Αντώνη Φώσκολου : ‘’Κλιματική αλλα-γή : Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη’’, παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα με κλιμα-τικές αλλαγές (υπερθερμάνσεις και ψυχράνσεις του πλανήτη μας) :

 ‘’1)  Από το 300 μ.Χ. μέχρι το 800 μ.Χ. είχαμε μία πτώση της μέσης γήινης θερμοκρασίας κάτω των 15 βαθμών Κελσίου.

2)  Μετά από αυτή την πτώση είχαμε πάλι μια άνοδο της μέσης γήινης θερμοκρασίας στους 17 βαθ-μούς Κελσίου από το 800 μ.Χ. έως το 1350 μ.Χ., χωρίς να λιώσουν οι πάγοι στο Βόρειο και Νότιο Πό-λο, χωρίς να εξαφανιστούν οι αρκούδες και οι πιγκουίνοι. Το λένε και οι 400 παγοκολώνες που υπάρ-χουν στα μουσεία που ορισμένοι οικονομολόγοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι αλλά και ακαδημαϊκοί δεν το γνωρίζουν, ίσως και εσκεμμένα. Σ’ αυτή τη θερμή περίοδο των 550 ετών είδαμε τις ακρίδες από την Υποσαχάριο ζώνη της Αφρικής να φθάνουν στην Βιέννη και να καταστρέφουν τα σιτηρά της Νότιας Ευρώπης.  Είδαμε την καλλιέργεια της αμπέλου να φθάνει και να εγκαθίσταται στην Σκωτία και είδαμε οι πάγοι να λιώνουν στο νότιο μέρος της Γροιλανδίας, με αποτέλεσμα να εποικιστεί από τους Δανούς. Και όμως, ο πλανήτης Γη δεν καταστράφηκε, όπως λένε ορισμένες ελληνικές εφημερίδες και ιστότοποι ότι, θα γίνει αν ανέβει η θερμοκρασία στους 16,5 βαθμούς Κελσίου. Πρόκειται για συστηματική διαστρέβλωση της αλήθειας. Γιατί άραγε δεν μπαίνουμε στις βιβλιοθήκες όλου του κόσμου και στις εγκυκλοπαίδειες όλου του κόσμου, στο διαδίκτυο κλπ. για να δούμε τις διαχρονικές κλιματικές αλλαγές. Αυτή η παραπλάνηση που αποσκοπεί και ποιους εξυπηρετεί;

3)  Από το 1350 μ.Χ. έως το 1800 μ.Χ. είχαμε τη μικρή παγετώδη περίοδο που κράτησε 450 χρόνια και έφερε την πανώλη στην Ευρώπη όπου βρήκαν θάνατο 40 εκατομμύρια Ευρωπαίοι. Αυτό αποδίδεται στην ψύξη των νερών. Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να πλυθούν. Ναι, είχαμε κλιματικές αλλαγές που δεν οφείλονται στην διακύμανση των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακος στην ατμόσφαιρα. Μέχρι το 1800 μ.Χ. δεν κάναμε χρήση υδρογονανθράκων’’.

4. Είδη κλιματικών αλλαγών και ποιοι παράγοντες την προκαλούν

      Πρέπει να τονίσουμε ότι, η ‘’κλιματική αλλαγή’’ είναι ένα διαχρονικό, φυσικό φαινόμενο κι έχει συμ-βεί πολλές φορές στη γη, με εναλλαγές πότε σε υπερθέρμανση και πότε σε υπερβολικό κρύο (μικροί περίοδοι παγετώνων).

α)  Υπερθέρμανση του πλανήτη  και από τι προκαλείται

Ειδικοί επιστήμονες, μάς βεβαιώνουν ότι για την παγκόσμια υπερθέρμανση, υπαίτια είναι η ηλιακή δραστηριότητα (ακτινοβολία). ΄Όταν υπάρχει μειωμένη ηλιακή δραστηριότητα έχουμε υπερθέρμανση του πλανήτη και αυξάνεται η μέση γήινη θερμοκρασία.

β)  Υπερβολικό κρύο στον πλανήτη  και από τι προκαλείται

Επίσης, ειδικοί επιστήμονες μάς βεβαιώνουν :

–  Όταν υπάρχει αυξημένη ηλιακή δραστηριότητα, έχουμε υπερβολικό κρύο, με περιόδους μικρών πα-

γετώνων και μειώνεται η μέση γήινη θερμοκρασία.

–  Κάθε 120.000 χρόνια, η τροχιά της γης μεταβάλλεται από κυκλική που είναι σήμερα σε ελλειψοειδή κι έχουμε περίοδο παγετώνων.

–   Κάθε  40.000  χρόνια, ο άξονας της γης αλλάζει κλίση κι έχουμε περίοδο παγετώνων.

–  Κάθε 20.000 χρόνια, ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της γης αλλάζει τοποθεσία κι επανέρχεται στην αρχική του θέση. ΄Εχουμε ξανά περίοδο παγετώνων.

5. Ποιοι ωφελούνται από την ιδέα της ‘’κλιματικής αλλαγής’’

α) Πίσω από την προώθηση αυτής της ιδέας κρύβονται οικονομικά συμφέροντα. Πρόκειται για επιχει-ρήσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.), οι οποίες βρίσκουν ευκαιρία να πωλήσουν τις ανεμο-γεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά τους. Οι επιχειρήσεις αυτές λαμβάνουν επιδοτήσεις από τις κυβερ-νήσεις και κερδίζουν, αλλά παράγουν ακριβή ενέργεια για τους πολίτες. Επειδή η ενέργεια μέσω των Α.Π.Ε. είναι ακριβή, παίρνουν με έμμεσο τρόπο οικονομικές ενισχύσεις. Στη χώρα μας για τις οικονο-μικές αυτές ενισχύσεις επιβαρύνονται οι καταναλωτές, με ειδικό τέλος στο τιμολόγιο της Δ.Ε.Η. Χαρα-κτηρίζεται ως ΕΤΜΕΑΡ που σημαίνει Ειδικό Τέλος Μείωσης Εκπομπών Αέριων Ρύπων και η είσπρα-ξή του από τη Δ.Ε.Η., συνεχίζεται.

β) ΄Οσοι επιστήμονες συμφωνούν με την ιδέα της κλιματικής αλλαγής, χρηματοδοτούνται από τις κυ-βερνήσεις για να την προωθήσουν.

6. Ποιες λύσεις υπάρχουν για να μειώσουμε τους επιβλαβείς αέριους ρύπους, συμπεριλαμ-βανομένου του διοξειδίου του άνθρακα

      Τα προβλήματα που προκαλούν οι αέριοι ρύποι είναι σοβαρά και για την υγεία του ανθρώπου και για το περιβάλλον. Τα συνεχή όμως ψεύδη και χειραγώγηση μαζών ότι, οι αέριοι ρύποι φταίνε για τα φαινόμενα της ‘’κλιματικής αλλαγής, δεν  προσφέρουν  σωστές  και  λογικές λύσεις. Μερικές από τις

λύσεις είναι οι παρακάτω, αρκεί οι κυβερνήσεις να δίνουν χρήματα από τον κρατικό τους προϋπολο-γισμό ή να χρηματοδοτούν ερευνητικές ομάδες, οι οποίες ανακαλύπτουν καινούργιες τεχνολογίες.

α) ΄Οσον αφορά τους αέριους ρύπους εργοστασίων

    Η μόνη λύση είναι να εγκαταστήσουμε ειδικά φίλτρα, τα οποία θα απορροφούν το διοξείδιο του άν-θρακα και τους άλλους αέριους ρύπους που εκλύουν τα εργοστάσια και όχι να τα κλείνουμε, όπως έχει αποφασίσει η Δ.Ε.Η. να κλείσει όλες τις λιγνιτικές της μονάδες, έως τέλος του 2028. Επειδή τα φίλτρα είναι ακριβά όσον αφορά το κόστος αγοράς και τα έξοδα λειτουργίας, πρέπει οι κυβερνήσεις να επιδοτούν τα έξοδα αυτά από τον κρατικό προϋπολογισμό, κατά 50%.

   Αξίζει να παραθέσω το ακόλουθο απόσπασμα από επιστημονικό άρθρο, το οποίο σχετίζεται με τα ειδικά φίλτρα που αναφέρω. Από το ΤΕΙ Κρήτης/Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών/Τμήμα Μηχανο-λόγων Τ.Ε. διεξήχθη εμπεριστατωμένη διάλεξη, με θέμα ‘’Διαχείριση αέριων εκπομπών’’. Η διάλεξη έγινε στο Ηράκλειο Κρήτης, το Δεκέμβριο του 2016. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα :

 ‘’Επεξεργασία σωματιδιακών ρύπων

    Οι διατάξεις που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία αερίων ρευμάτων και τη συλλογή αιωρού-μενων σωματιδίων, μπορούν να χωριστούν σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:

–  τους μηχανικούς συλλέκτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν τους βαρυτικούς συλλέκτες, τους διαχωριστές

πρόσκρουσης και τους κυκλώνες,

–  τις πλυντρίδες ή αλλιώς υγροί συλλέκτες (wet scrubbers),

–  τα σακόφιλτρα  (bag filters)

–  τα ηλεκτροστατικά φίλτρα  (ESP, Electrostatic Precipitators).

Οι παραπάνω διατάξεις μπορεί να χρησιμοποιούνται μόνες τους ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, ανά-λογα με την εφαρμογή και τον απαιτούμενο βαθμό απόδοσης’’.

    Αυτά, ας τα λάβουν υπόψιν οι διοικούντες το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και να τα ε-φαρμόσουν. Αυτή είναι η συνετή λύση και όχι να κλείνουμε τα εργοστάσια, όπως επιβλήθηκε στη Δ.Ε.Η. να κλείσει όλες τις λιγνιτικές της μονάδες, έως τέλος του 2028.

β)  ΄Οσον αφορά τους αέριους ρύπους οχημάτων

     Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής ένωσης καθιερώθηκε ο καταλύτης στα αυτοκίνητα, ο οποίος αποτρέπει την εκπομπή των άκαυστων αερίων και οξειδίων που παράγουν οι μηχανές εσωτερικής καύσης. Οι καταλύτες αυτοί πρέπει να βελτιωθούν, για να μειωθούν κι άλλο οι αέριοι ρύποι. Τους καινούργιους βελτιωμένους καταλύτες θα τους αναλάβουν ερευνητικά κέντρα ή ομάδες με τεχνικές γνώσεις, τα ο-ποία πρέπει να χρηματοδοτούνται επίσης από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να μπορούν να αντα-πεξέρχονται στα έξοδά τους.

     Εκτός των οχημάτων τα οποία λειτουργούν με πετρέλαιο ή βενζίνη και λίγα με υγραέριο, γίνονται  προσπάθειες να κυκλοφορήσουν οχήματα τα οποία θα κινούνται με ηλεκτρική ενέργεια. Η εφαρμογή αυτή, θα μειώσει περισσότερο τους επιβλαβείς, αέριους ρύπους.

*  Υστερόγραφο

     Ο Αντώνης Φώσκολος είναι ομότιμος καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμος ερευνητής της Γεω-λογικής Υπηρεσίας του Καναδά. Μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ προσελήφθη στο Ινστι-τούτο της Ιζηματογενούς Γεωλογίας και Πετρελαίου του Καναδά, με στόχο την έρευνα υδρογονανθράκων στην Κεντρική Αλμπέρτα, στη θαλάσσια περιοχή του Beaufort MacΚenzie, στις εκβολές του ποταμού MacKenzie και στα πολικά νησιά του Καναδά. Το 1986 εξελέγη καθηγητής στο τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτε-χνείου Κρήτης, αλλά παραμένει έως σήμερα ομότιμος επιστημονικός ερευνητής του Ινστιτούτου. Δίδαξε “Ανόρ-γανη και Οργανική Γεωχημεία και Οργανική Πετρογραφία των Ιζηματογενών Πετρωμάτων”. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος ακαδημαϊκών θεμάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης, πρόεδρος του τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων και σύμβουλος για ενεργειακά θέματα του ΟΗΕ. Έχει 84 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά με Citation Index of 338, 47 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια σε Ευρώπη και Αμερική και 14 τεχνικές εκθέσεις για λογαριασμό των ΔΕΠ-ΕΚΥ, ΔΕΗ, ΙΓΜΕ και ΟΗΕ.

    Εκτός από το άρθρο του, του οποίου παραθέτω δύο μικρά αποσπάσματα παραπάνω, έχει αναρτημένες δια-λέξεις στο youtube  του διαδικτύου. ΄Οποιος επιθυμεί, μπορεί να τον δει, στις εξής διαλέξεις  :

1. Α. ΦΩΣΚΟΛΟΣ : ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ  ΣΤΟ

     ΔΙΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ

2. ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ : ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

ΠΗΓΗ:http://www.antibaro.gr/