Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων - Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

 

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων

Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

  «Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).

Ἔτσι ἐνεργοῦν οἱ Ἅγιοι, μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ.

• Λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:

«Τέτοιοι εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Ὅταν ἀπολαύσουν μεγαλύτερη τιμή, τότε δείχνουν μεγαλύτερη ταπείνωση. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ὁ Ἀβραάμ, συνομιλώντας μὲ τὸν Θεό, ἀποκαλοῦσε τὸν ἑαυτό του χῶμα καὶ στάκτη ἔτσι καὶ ὁ Παῦλος, ὅταν καταξιώθηκε νὰ δεῖ ἐκεῖνο τὸ θέαμα, τότε ὀνόμασε τὸν ἑαυτό του ἔκτρωμα».

• Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ μᾶς συμβουλεύει:

 «Ὁ Θεός, παιδί μου, δὲν κρύβεται πίσω ἀπὸ τοὺς θάμνους! Οὔτε χρειάζεται νὰ σκαρφαλώσης στὰ βουνά, γιὰ νὰ τὸν συναντήσης!

  Ἔρχεται Αὐτὸς καὶ σὲ βρίσκει, κάθε φορὰ ποὺ συγχωρεῖς κάποιον ποὺ σ’ ἔβλαψε, κάθε φορὰ ποὺ βοηθᾶς κάποιον ποὺ βρίσκεται σὲ ἀνάγκη… Ἕλκεται ἡ Θεία Χάρις, παιδί μου, δὲν ἐκβιάζεται…».

  Ποιὰ εἶναι ἡ πίστη τῶν Ἁγίων; Μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγία Μελανγκέλα, ἡ ἐρημίτισσα τῆς Οὐαλλίας (27 Μαΐου).

  Ἡ Ἁγία Μελανγκέλα ἔζησε 600 περίπου χρόνια μετὰ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ (570-641 μ.Χ.). Γεννήθηκε στὰ κατάφυτα δάση τῆς Ἰρλανδίας. Ζοῦσε μὲ τοὺς γονεῖς της σ’ ἕνα μεγάλο πύργο, ὅπου εἶχαν πολλοὺς ὑπηρέτες, γιὰ νὰ τοὺς βοηθοῦν. Ἀπὸ μικρὴ ὑπάκουε τοὺς γονεῖς καὶ τοὺς δασκάλους της κι ἀπ’ ὅπου κι ἂν περνοῦσε, σκορποῦσε καλωσύνη καὶ χαρά. Βοηθοῦσε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους μὲ προθυμία. Γιὰ τὸν καθένα ἔβρισκε πάντα ἕνα καλὸ λόγο. Γι’ αὐτό, ἦταν πολὺ ἀγαπητὴ σὲ ὅλους.

  Ἀγαποῦσε πολὺ τὸν Κύριο, ποὺ δημιούργησε τὰ ἀγαπημένα της βουνά, τὰ ποτάμια, τὰ λουλούδια, τοὺς ἀνθρώπους. Μεγαλώνοντας, λοιπόν, ἀποφάσισε νὰ ἐγκαταλείψη τὰ πλούτη καὶ τὶς ἀρχοντικὲς συνήθειες καὶ ν’ ἀφιερώση τὴ ζωή της σὲ Ἐκεῖνον! Ἔζησε γιὰ δεκαπέντε χρόνια σὲ μία σπηλιὰ μέσα σὲ δάσος τῆς Οὐαλλίας. Ἡ ἁγιότητά της προσέλκυσε τὰ ζῶα καὶ τὰ πουλιὰ τοῦ δάσους, ποὺ δὲν τὴ φοβοῦνταν καθόλου! Τὰ φρόντιζε μὲ στοργὴ καὶ μοιραζόταν μ’ αὐτὰ τὸ λίγο φαγητὸ ποὺ εἶχε.

  Κάποτε ἕνας πρίγκιπας τῆς περιοχῆς βγῆκε νὰ κυνηγήση μὲ τὰ λαγωνικά του, στὸ μέρος ὅπου ἀσκήτευε ἡ Ἁγία. Καθὼς κυνηγοῦσε ἕνα λαγό, ἔφτασε μαζὶ μὲ τὰ σκυλιά του σ’ ἕνα ξέφωτο, ὅπου ἡ Ἁγία συν­ήθιζε νὰ πηγαίνη, γιὰ προσευχή. Τὸ λαγουδάκι, γιὰ νὰ σωθῆ, ἔτρεξε μόλις τὴν εἶδε μὲ μεγάλη ἀγωνία καὶ κρύφτηκε κάτω ἀπὸ τὰ ροῦχα της. Ὁ πρίγκιπας διέταξε τὰ σκυλιά του νὰ τρέξουν κι ἐκεῖνα, ὅπως κάνουν συνήθως οἱ κυνηγοὶ σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, ἀλλὰ αὐτὰ δὲν μποροῦσαν κἄν νὰ κουνηθοῦν ἀπὸ τὴ θέση τους. Προσπάθησε μὲ τὴν κυνηγετικὴ σάλπιγγα νὰ κάνη τὰ σκυλιὰ νὰ ψάξουν, ἀλλὰ οὔτε ἀπὸ τὴ σάλπιγγα ἔβγαινε ὁ παραμικρὸς ἦχος! Ἔκπληκτος πλησίασε τὴν Ἁγία Μελανγκέλα καὶ τῆς εἶπε:

– Τί κάνεις ἐσὺ ἐδῶ, ὁλομόναχη στὸ δάσος; Καὶ ποιὰ εἶσαι; Δὲν ξέρεις ὅτι τοῦτα τὰ μέρη εἶναι δικά μου; Τί ἔκανες στὰ σκυλιά μου καὶ δὲν μποροῦν νὰ κουνηθοῦν;

  Τότε, ἐκείνη τοῦ μίλησε γι’ Αὐτὸν ποὺ δημιούργησε τὸν κόσμο καὶ προστατεύει ὅλα τὰ ἀδύναμα πλάσματα, ὅπως τὰ μικρὰ ζῶα. Τοῦ φανέρωσε πόσο πολὺ ἐπιθυμοῦσε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ γνωρίσουν τὸν Χριστό. Ἐκεῖνα τὰ χρόνια σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη λίγοι εἶχαν γίνει Χριστιανοί. Ὁ πρίγκιπας θαύμασε τὴν πίστη της, συγκινήθηκε ἀπὸ τὰ λόγια της καὶ τῆς ἀπάντησε:

– Σοῦ χάριζω αὐτὸν τὸν τόπο, γιὰ νὰ κτισθῆ μία ἐκκλησία καὶ νὰ ἔρχωνται ἐδῶ οἱ ἄνθρωποι νὰ τοὺς μιλᾶς γιὰ τὸν Χριστό!

  Ἔτσι, σ’ ἐκεῖνο τὸν τόπο ἔγινε μοναστήρι ὁλόκληρο μὲ ἡγουμένη τὴν ἁγία Μελανγκέλα. Κοντά της ἦρθαν κι ἄλλες νέες κοπέλλες, ποὺ μὲ τὴν καθοδήγησή της ζοῦσαν ἀγαπημένες καὶ δόξαζαν τὸν Θεὸ γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς Δημιουργίας Του! Ἐπίσης, κοντὰ της ἔβρισκαν καταφύγιο πολλὰ λαγουδάκια – μὲ πρῶτο τὸ λαγουδάκι, ποὺ εἶχε σώσει καὶ ἔμεναν ἐκεῖ χωρὶς φόβο! Σιγὰ σιγὰ διαδόθηκε στὸν κόσμο ἡ φήμη γιὰ τὴ βασιλοπούλα, ποὺ ἔγινε μοναχή, κι ἔτσι ἄρχισαν νὰ καταφθάνουν ἐκεῖ πολλοὶ ἄνθρωποι, γιὰ νὰ τὴ συμβουλευτοῦν, νὰ τὴν ἀκούσουν καὶ νὰ δυναμώσουν τὴν πίστη τους μὲ τὰ σοφά της λόγια!

  Ἔζησε ἔτσι τριάντα ἑπτὰ χρόνια!

  Κι ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα της, μοναχές, πουλάκια καὶ ζῶα τοῦ δάσους συγκεντρώθηκαν γύρω της, γιὰ νὰ τὴν ἀποχαιρετήσουν ἀπὸ τὴν ζωὴ ἐτούτη! Σήμερα, στὴν τοποθεσία ὅπου ἔζησε ὑπάρχει ἐκκλησία στὸ ὄνομά της καὶ ἀπὸ σεβασμὸ κανεὶς δὲν κυνηγάει στὴν περιοχὴ λαγούς.

  Ἡ δοξασμένη Ἁγία τῆς Οὐαλλίας θεωρεῖται στὴν Ἀγγλία προστάτις τοῦ περιβάλλοντος!».

• Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλικης θέλοντας νὰ μᾶς φανερώση ὅτι οἱ Ἅγιοι εἶναι ζωντανοὶ καὶ πάντα πρόθυμοι νὰ μᾶς βοηθήσουν, εἶπε:

 «Μία μέρα ἤμουν πίσω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ τοῦ ναοῦ, ὅπου ὑπάρχει μία μικρὴ κολόνα περιφραγμένη ἐκεῖ ποὺ ἦταν παλιὰ ἡ Ἁγία Τράπεζα. Βλέπω μπροστά μου νὰ περπατάει ἕνας ἱεροπρεπὴς ψηλὸς ἄνθρωπος μὲ ἀρχοντικὸ παρουσιαστικὸ καὶ ἄσπρα μαλλιὰ καὶ γένεια. Τοῦ λέω:

– Πάτερ μου, καλῶς ἤλθατε! Ποιὸς εἶστε;

– Εἶμαι ὁ Ἀνάργυρος Κῦρος καὶ πηγαίνω σ’ ἕνα διπλανὸ χωριὸ νὰ βοηθήσω ἕνα ἄρρωστο παιδί. Μὲ παρακάλεσαν οἱ γονεῖς του. Στὸ σπίτι τους ἔχουν τὴν εἰκόνα Κύρου καὶ Ἰωάννου τῶν Ἀναργύρων». Ἀμέσως χάθηκε ἀπὸ μπροστά μου. Φαινόταν ὅτι ὁ Ἅγιος εἶχε μόλις βγεῖ ἀπὸ τὴν ἐκκλησία. Στὶς λειψανοθῆκες ποὺ ἔχουμε ὑπάρχουν τὰ ἅγια λείψανα Κύρου καὶ Ἰωάννου». Καὶ συνέχισε ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος:

“Νὰ ξέρεις, παιδί μου, ὁ Ἅγιος Κῦρος εἶναι ἡλικιωμένος, ἀλλὰ ὀμορφάνθρωπος. Οἱ ἄνθρωποι παρακαλοῦν τοὺς Ἁγίους καὶ ἐκεῖνοι πηγαίνουν καὶ τοὺς βοηθοῦν ἀσχέτως, ποὺ δὲν τοὺς βλέπουν οἱ ἴδιοι”».

orthodoxostypos

https://aktines.blogspot.com/2026/05/blog-post_168.html

Τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀκακίου στὴν Μουρτερὴ

 

Τὸ Σάββατο, 10/23-05-2026, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Σίμωνος τοῦ Ζηλωτοῦ, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ταλαντίου κ. Καλλίνικος μετέβῃ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος στὴν Μουρτερὴ Εὐβοίας, ὅπου προέστῃ τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας συμπαραστατούμενος ὑπὸ τοῦ Αἰδ/του Πρεσβυτέρου π. Νικολάου, τοῦ Παν/του Ἱερομονάχου π. Δωροθέου καὶ τοῦ Ἱεροδιακόνου π. Θεοκλήτου.

 

 

Μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας ψάλθηκε τὸ τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτοῦ π. Ἀκακίου.

 

 

 

Ὁ Θεοφιλέστατος κ. Καλλίνικςο, ἀφοῦ μετέφερε τὶς εὐχὲς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Καλλινίκου, ἐκφώνησε ἑόρτια ὁμιλία ἀναφερόμενος στὴν Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου καθὼς καὶ στὴν προσωπικότητα τοῦ μακαριστοῦ γέροντος Ἀκακίου.

 

 

 

 

Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Μνημοσύνου, ὁ Πανοσιώτατος π. Δωρόθεος παρέθεσε τράπεζα πρὸς ὅλους.

 

https://iaathgoc.gr/index.php/blog/nea/1589-mnimosino-pakakiou-mourteri-2026

Το Σάββατο 10/23-5-2026 θα τελεστή στο Ι.Η. Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος Μουρτερής το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Ακακίου Μπαρόλα. Όρθρος και Αρχιερατική θεία λειτουργία.

 

Το Σάββατο 10/23-5-2026 θα τελεστή στο Ι.Η. Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος Μουρτερής το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Ακακίου Μπαρόλα. Όρθρος και Αρχιερατική θεία λειτουργία.

Με αυτή την υπέροχη «αριθμητική», πώς να μην ευωδιάσουν τα χρυσαφένια οστά του...

Σημείωση Blog  Μετεμορφώθης: Να καταθέσω κι εγώ την μαρτυρία του κατά σάρκα πατέρα μου, πως ο άγιος γέροντας Ιερώνυμος ήταν πραγματικά ένας άγιος. Το πατρικό σπίτι του κατά σάρκα πατέρα μου ήταν ακριβώς δίπλα στο σιμωνοπετρίτικο μετόχι της Αναλήψεως στον Βύρωνα. Ο πατέρας μου ήταν συχνά παππαδάκι στο ιερό κοντά του. Για μένα η μαρτυρία του πατέρα μου ειναι σημαντική διότι στην ζωή του δεν έμεινε κοντά στην εκκλησία και τους παπάδες δεν τους συμπαθούσε πλήν ελάχιστων εξαιρέσεων και ίσως η μοναδική εξαίρεση να ήταν ο Άγιος.

Άγιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (9 Μαΐου)

Γέροντος Μωυσή Αγιορείτου

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ 

Ο Σιμωνοπετρίτης ηγούμενος Ιερώνυμος συνήθιζε να κοιμάται στο σκαμνί ή στην καρέκλα και για λίγο.
«Στον μοναχό είναι αρκετό και τ’ ότι βρίσκεται κάτω από σκεπή» έλεγε. «Περισσότερο πετρέλαιο είχε κάψει στη λάμπα του για τις αναγνώσεις και μελέτες του, παρά νερό είχε πιει σε όλη του τη ζωή», έλεγαν.

Όταν αδελφοί του τον κα­τηγόρησαν για καταχραστή, ενώ γνώριζε καλά τους καταχραστές, η ανεξικακία του δεν του επέτρεψε να τους μαρτυρήσει και απλά στους ανακρίνοντες είπε: «Μήπως ο άγιος Σίμων γνωρίζει… Μήπως εκείνος χρειάσθηκε τα χρήματα και τα πήρε…».

Υπέμεινε αδιαμαρτύρητα εξορία. Έκανε βουρδουνάρης στη μονή Κουτλουμουσίου. Έμεινε για λίγο σε μία καρβουναποθήκη στα Καυσοκαλύβια. Διήλθε από το μετόχι του Αγίου Χαραλάμπους στη Θεσσαλονίκη και κατέληξε στο μετόχι της Αναλήψεως των Αθηνών. Δεν έπαυσε ποτέ να προσεύχεται θερμά για τους κατηγόρους και τους συκοφάντες του.

Στο τέλος των συνεχών αγώνων του η αγάπη του στον Θεό αποδείχθηκε με ουράνια χαρίσματα: διάκριση, διόραση, προόραση. Αξιώθηκε να λειτουργεί με αγγέλους. Να μην πατά στη γη όταν λειτουργούσε. Τα πνευματικά του τέκνα μιλούν με ιερή συγκίνηση για θαύματα της πύρι­νης προσευχής του. Ο θάνατος τον βρήκε προσευχόμενο κι ευχαριστούντα τον Θεό για το μεγάλο δώρο των πυκνών ασθενειών του.

Για όσους αγαπούν τους αριθμούς, δίνουμε μερικούς: 17 ετών έρχε­ται από το Ρεΐζ-Δερέ της Μ. Ασίας στην ουρανογείτονα Σιμωνόπετρα.
Μετά 47 ετών δοκιμή κείρεται μεγαλόσχημος μοναχός από τον σπουδαίο Αλατσατιανό ηγούμενο Νεόφυτο (+1907). 

Επί 43 έτη δεν κοιμήθηκε σε κρεβάτι. 69 έτη φορούσε το τίμιο του μοναχού ένδυμα, χρησιμοποιώντας το πάντοτε ως υπηρετική ποδιά των αδελφών του. Το μοναχικό ράσο φόρεσε σε περισσότερες από 300 αφιερωμένες ψυχές.
Τα πνευματικά του τέκνα αριθμούνται σε αρκετές δεκάδες εκατοντά­δων.
Οι παραμυθητικές [=παρηγορητικές] επιστολές του υπολογίζονται σε 10.000 περί­που.
Μνημόνευε καθημερινά στην προσκομιδή περί τα 2.500 ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων.
Στο συρτάρι του βρήκαν μετά την οσιακή κοίμησή του 7 δραχμές, που δεν θα είχε προλάβει να προσφέρει στους φίλους του φτωχούς, στις πόρτες των οποίων τις νύχτες κρυφά άφηνε την ελεημοσύνη του.

Εκοιμήθη σε ηλικία 86 ετών. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 7.1.1957. Χιλιάδες κόσμος βρέθηκε στην κηδεία του διηγούμενος μετά δακρύων πολλά θαυμαστά γεγονότα του βίου του. Ετάφη πίσω από το άγιο βήμα του ιερού ναού της Αναλήψεως, μετοχιού της αθωνικής μονής Σίμωνος Πέτρας, στον Βύρωνα Αθηνών. Υπήρξε οικονόμος του μετοχίου από το 1931. 

Ωφέλησε χιλιάδες ψυχές. Με αυτή την υπέροχη «αριθμητική» πώς να μην ευωδιάσουν τα χρυσαφένια οστά του, στην ανακομιδή του 1965, όπου παιδί κι εμείς παρακολουθούσαμε με συγκίνηση τα γενόμενα, μη γνωρίζοντας τότε ότι μετά δύο δεκαετίες θα μονάζαμε στη μονή του και θα καθιστάμεθα βιογράφος του. Η μακα­ριστή μητέρα μου τον είχε Πνευματικό.

Ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικης Νικόλαος, ζώντας στο μετόχι της Αναλήψεως, έγραφε γι’ αυτόν: «Επίγειος άγγελος. Ουρά­νιος άνθρωπος. Ήταν ενάρετος και σε έκρινε. Ήσουν αμαρτωλός και σε ανέπαυε. Τον αγαπούσες και σε απεμάκρυνε. Του δημιουργούσες πειρασμούς και δεν σε απέφευγε. Τον επαινούσες και σε επιτιμούσε. Τον αδικούσες και αρνιόταν να δικαιολογηθεί. Συχνά ανέδιδε ευωδία. Ήταν τόσο ευκατάνυκτος, που σχεδόν πάντοτε κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου έσπαγε η φωνή του και άνοιγαν οι κρουνοί των οφθαλμών του. Χαιρόταν να συναντά τις ψυχές στη μνημόνευση. Η συμμετοχή του στη θεία λατρεία τον μετεμόρφωνε σε άγγελο…».

https://o-nekros.blogspot.com/2026/05/blog-post_17.html

Συνέντευξη με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος και Τοποτηρητή Ινδονησίας κ. Φώτιο σχετικά με τη συμμετοχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ινδονησίας σε πασχαλινή εκδήλωση με ετεροδόξους.

 

Συνέντευξη με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος και Τοποτηρητή Ινδονησίας κ. Φώτιο σχετικά με τη συμμετοχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ινδονησίας σε πασχαλινή εκδήλωση με ετεροδόξους.

ΦΩΤΟ ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΕΩΣ (11/24-02-2026) ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΛΗΡΟΥ ΤΗΣ ΙΝΔΟΝΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΠΡΟΗΔΡΕΥΣΕ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ Κ. ΦΩΤΙΟΣ 

 

Σεβασμιώτατε, Χριστός Ανέστη!
Κατά την επίσκεψή σας στην Ινδονησία, στην Ιερατική Σύναξη που έγινε, εξηγήσατε στους εκεί Κληρικούς τους σχετικούς κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με ετεροδόξους. Μετά την αναχώρησή σας βλέπουμε ότι Ορθόδοξοι Κληρικοί πάλι συμμετείχαν στην εκδήλωση για τον Εθνικό Εορτασμό του Πάσχα που διοργάνωσε  το Φόρουμ των Χριστιανικών Εκκλησιών της Ινδονησίας. Μπορείτε να μας απαντήσετε στις εξής ερωτήσεις:

Ήταν σε γνώση σας η συμμετοχή τους στην συνάντηση αυτή; 

Ἀγαπητὲ Ἰωάννη, Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Ἀπαντῶ στὶς ἐρωτήσεις σας:

Ὀφείλω νὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰλικρινής, ὁπότε ἡ ἀπάντηση εἶναι, ναί, ἦταν εἰς γνῶσιν μου ἡ ἐν λόγῳ συνάντηση. Κατὰ τὴν ἴδια ἡμέρα ἀκριβῶς κατὰ τὴν ὁποία γινόταν ἡ Ἱερατικὴ Σύναξη τῆς Ἰνδονησιακῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας [ΙΟΕ] γινόταν καὶ ἡ συνεδρίαση τοῦ Φόρουμ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἰνδονησίας [ΦΧΕΙ](χωρὶς ἐκπρόσωπο τῶν Ὀρθοδόξων λόγω τῆς Συνάξεως) ἡ ὁποία ἀποφάσισε τὸν τρόπο ἑορτασμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Πάσχα τῆς Ἰνδονησίας. Πρόκειται γιὰ μία πολυήμερη ἀλληλουχία ποικίλλων ἐκδηλώσεων, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ περιλαμβάνει, ἐθελοντικὴ αἱμοδοσία, συλλογὴ ἀνθρωπιστικῆς βοήθειας γιὰ τοὺς φτωχούς, ἀκόμη καὶ δωρεὰν ὀφθαλμολογικὲς ἐγχειρήσεις καταρράκτου, ἀλλὰ καὶ ἄλλες φιλανθρωπικὲς - κοινωνικὲς δράσεις. Ἐπίσης ὁρίσθηκε ὅτι οἱ Πρόεδροι τῶν νομικῶν προσώπων, οἱ ὁποῖες μετέχουν στὸ ΦΧΕΙ θὰ ἀπηύθυναν μεμονωμένα ἕνας-ἕνας ἕναν σύντομο χαιρετισμὸ μὲ εὐχὲς γιὰ τὸν λαό τῆς Ἰνδονησίας καὶ μία κοινὴ εὐλογία τοῦ παρισταμένου λαοῦ, ἐνῷ οἱ Γραμματεῖς αὐτῶν θὰ ἔκαναν, μία διάλεξη ὁ καθένας μὲ θέμα τὴν Ἀνάσταση. Τὸ ὅριο τῶν σχέσων μας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ὅπως εἶχε καθορισθεῖ καὶ κατὰ τὴν Σύναξη, εἶναι ἡ μὴ συμμετοχὴ σὲ κοινὴ προσευχή. Συνεπῶς εἶχα ἐπιτρέψει τὴν συμμετοχὴ στὶς φιλανθρωπικὲς δράσεις, τὸν μεμονωμένο χαιρετισμὸ καὶ τὴν διάλεξη, ἀλλὰ ὄχι φυσικὰ τὴν συμμετοχὴ στὴν κοινὴ εὐλογία καὶ εἶχα δώσει τὴν ὁδηγία γιὰ τὴν ἀποφυγὴ κάθε εἴδους συμπροσευχῆς.

Πώς θα περιγράφατε τον βασικό ποιμαντικό στόχο που είχατε κατά νου όταν αποφασίσατε να αποδεχθείτε τέτοιες συναντήσεις;  

Ὁ βασικὸς ποιμαντικὸς στόχος ποὺ ἐξυπηρετοῦν αὐτὲς οἱ συναντήσεις, εἰδικώτερα οἱ λεγόμενες Ἐθνικὲς Ἑορτὲς τοῦ Πάσχα καὶ τῶν Χριστουγέννων, (οἱ ὁποῖες γίνονται σὲ διαφορετικὲς ἡμέρες ἀπὸ τὶς ἀντίστοιχες θρησκευτικὲς ἑορτὲς τόσο τῶν Ὀρθοδόξων ὅσο καὶ τῶν λατίνων) εἶναι ἡ ἐμπέδωση στὴν συνείδηση τοῦ Ἰνδονησιακοῦ λαοῦ ὅτι καὶ οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ἕνα ἀποδεκτὸ καὶ ἀναπόσπαστο τμῆμα τῆς Ἰνδονησιακῆς Κοινωνίας. Γιαυτὸ καθιερώθηκαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση τῆς χώρας καὶ συμμετέχουν πάντοτε, εἴτε ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς χώρας εἴτε ὑψηλόβαθμος Κυβερνητικὸς ἀξιωματοῦχος, ὅπως ἐν προκειμένῳ ὁ Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων. Οἱ Ὀρθόδοξοι τῆς χώρας αὐτῆς ἔχουν μεγάλο συμφέρον ἀπὸ τὴν ἐμπέδωση αὐτοῦ τοῦ φρονήματος (στὸ ὁποῖο ἀντιτάσσονται οἱ φανατικοὶ ἰσλαμιστές), γι᾽ αὐτὸ καὶ συμμετέχουν στὶς ἐκδηλώσεις. Ἐγώ δὲν διαφώνησα σὲ αὐτό, ἀλλὰ ἔθεσα τὶς «κόκκινες γραμμές» ποὺ πρέπει νὰ τηρηθοῦν.

Υπήρξε κάποια συγκεκριμένη ανάγκη; 

Ἡ συγκεκριμένη ἀνάγκη ποὺ καλύπτουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ συναντήσεις εἶναι ἡ ἐπούλωση τῶν πληγῶν ἀπὸ αἱματηρὲς συγκρούσεις μεταξὺ κυρίως Μωαμεθανῶν καὶ Χριστιανῶν. Εἰδικώτερα στὸ νησὶ ποὺ ἔγινε ἐφέτος αὐτὴ ἡ συνάντηση (Σουλαέσι) εἶχαν γίνει πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια αἱματηρὲς συγκρούσεις μεταξὺ Μωαμεθανῶν καὶ Χριστιανῶν ποὺ εἶχαν κοστίσει τὴ ζωὴ περίπου 1.000 ἀνθρώπων. Μὲ μία ἁπλὴ ἀναζήτηση στὸ διαδίκτυο μπορεῖ κανεὶς νὰ βρεῖ ἀναλυτικὰ στοιχεῖα γιὰ αὐτό.

Θεωρείτε ότι αυτές οι εκδηλώσεις ανταποκρίνονται σε μια ευρύτερη αποστολή της Εκκλησίας της Ινδονησίας; Αν ναι, πώς την ορίζετε; 

Ἡ συμμετοχὴ τῆς ΙΟΕ στὸ ΦΧΕΙ εἶναι ὑποχρεωτική, ἀναγκαία καὶ χρήσιμη, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς πιστοὺς ποὺ ὑπάγονται πνευματικῶς στὴν Ἐκκλησία μας, ἀλλὰ εὑρύτερα ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς πιστοὺς οἱ ὁποῖοι ἐπέλεξαν νὰ ὑπάγονται στὰ Πατριαρχεῖα Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας. Οἱ Μητροπόλεις Σιγκαπούρης καὶ τῶν δύο Πατριαρχείων, στὶς ὁποῖες ὑπάγονται οἱ ἐνορίες ποὺ ἀνήκουν πνευματικὰ σὲ αὐτὰ στὴν Ἰνδονησία δὲν μετέχουν μὲν στὸ ΦΧΕΙ (ἡ Μητρόπολη τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας μετέχει ὡς παρατηρητής, στὴν ὀργάνωση PGI, ποὺ ἐκπροσωπεῖται στὸ ΦΧΕΙ), ἀλλὰ οἱ παλαιὲς Ἐνορίες τους λειτουργοῦν μὲ ἀδειες λειτουργίας ποὺ εἶχαν ἀπὸ παλαιὰ ὅταν ἀκόμη ἀνῆκαν στὴν Ἰνδονησιακὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἀρχικῶς, ἀπὸ τὸ 1987 ὅταν ἄρχισε ὁ τότε π. Δανιὴλ τὸ Ἱεραποστολικό του ἔργο ἐκ τοῦ μηδενὸς εἰς τὴν Ἰνδονησίαν, ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐνορίες ποὺ διαμορφώνονταν τελοῦσαν κάτω ἀπὸ τὴν νομικὴ κάλυψη τοῦ νομικοῦ προσώπου ΙΟΕ, τὸ ὁποῖο συνεστήθη τὸ 1991, ὑπαγομένου τότε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Μὲ τὴν νομικὴ κάλυψη τῆς ΙΟΕ εἶχαν ἐκδοθεῖ νόμιμες ἄδειες λειτουργίας λατρευτικῶν χώρων ἀπὸ τὶς ἀρχές. Μετὰ τὴν ὑπαγωγῆ τῆς ΙΟΕ στὴν Ρωσικὴ Διασπορὰ (2005), ὁρισμένοι Κληρικοὶ μὲ τὶς Ἐνορίες τους ἐξακολούθησαν νὰ ὑπάγονται στὴν Μητρόπολη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀλλὰ διατήρησαν τὶς ἄδειες λειτουργίας τῶν λατρευτικῶν τους χώρων ποὺ εἶχαν ἐξασφαλίσει ἀπὸ τὸ προηγούμενο καθεστώς μέσω τῆς ΙΟΕ, καὶ δεδομένου ὅτι δὲν ἔγινε ἀναφορὰ στὶς ἀρχὲς περὶ διακοπῆς τῶν σχέσεων τους μὲ τὴν ΙΟΕ (πρᾶγμα τὸ ὁποῖο καθιστὰ καὶ τὴν ἐπιστροφή τους στὴν ΙΟΕ εὐκολότερη ὁσάκις τὸ ἐπιθυμήσουν, ὅπως ἔκανε πέρυσι ἡ Ὀρθόδοξη Κοινότητα τοῦ Μεντάν), συνέχισαν νὰ λειτουργοῦν νομίμως. Οἱ νέες Ἐνορίες ποὺ ἵδρυσε ἡ ΙΟΕ ὅσο ὑπήγετο στὴν Ρώσικὴ Διασπορά, ἐλάμβαναν ἀπὸ τὶς Ἰνδονησιακὲς ἀρχὲς νόμιμη ἄδεια λειτουργίας. Κατὰ τὴν ὑπαγωγὴ τῆς ΙΟΕ στὴν Ἐκκλησία ΓΟΧ Ἑλλάδος τὸ 2019, πάλι ἕνα μέρος Κληρικῶν καὶ Ἐνοριῶν παρέμεινε κάτω ἀπὸ τὴν Ρωσικὴ Διασπορά, ἀλλὰ εὐθὐς, τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας, ἀφήρεσε τὴν δικαιοδοσία τὴς Ἰνδονησίας ἀπὸ τῆν Ρωσικὴ Διασπορά, καὶ τὴν ὑπήγαγε στὴν Ρωσικὴ Μητρόπολη Σιγκαπούρης. Οι Ἐνορίες ποὺ εἶχαν ἀδειοδοτηθεῖ μὲ τὴν νομικὴ κάλυψη τῆς ΙΟΕ δὲν ἀναφέρθηκαν στὶς ἀρχἐς ὡς διακόψασες τὶς σχἐσεις τους μὲ τὴν ΙΟΕ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ λειτουργοῦν μὲ τὶς παλαιὲς ἄδειες ποὺ εἶχαν ἀπὸ πρίν.  Τυχὸν νέες Ἐνορίες / Κοινότητες ποὺ δημιουργήθηκαν ἀπὸ τὶς Μητροπόλεις Σιγκαπούρης τῶν Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως καὶ Μόσχας, δὲν διαθέτουν νόμιμη ἀδεια λειτουργίας λατρευτικοῦ χώρου ἀπὸ τὶς ἀρχές, ἀλλὰ λειτουργοῦν σὲ ἰδιωτικὰ παρεκκλησια (συνήθως δωμάτια μέσα σε σπίτια) καὶ ἀπαγορεύεται νὰ ἀσκηθεῖ σε αὐτὰ δημόσια λατρεία. Ἂν διαπιστωθεῖ (κατόπιν καταγγελίας) ὅτι ἀσκεῖται δημόσια λατρεία σὲ αὐτά, τότε οἱ ἀρχὲς κλείνουν τοὺς χώρους αὐτούς. 
Συνεπῶς ἡ συμμετοχὴ τῆς ΙΟΕ στὸ ΦΧΕΙ ἐξυπηρετεῖ τὴν εὐρύτερη ἀποστολὴ τὴς νόμιμης λειτουργίας λατρευτικῶν χώρων γιὰ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ δραστηριοποιοῦνται στὴν Ἰνδονησία.

Αν διαπιστώνατε ότι ένα μεγάλο μέρος των πιστών σας δυσκολεύεται να κατανοήσει ή να αποδεχθεί αυτές τις ενέργειες, θα επανεξετάζατε τη στάση σας; Με ποια κριτήρια;  

Πιστεύω ὅτι ἀναφέρεστε στοὺς πιστοὺς ἐκτὸς Ἰνδονησίας, διότι οἱ ἐντὸς κατανοοῦν πλήρως τὶς συνθῆκες τῆς χὠρας τους καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς συμμετοχῆς τῆς ΙΟΕ στὸ ΦΧΕΙ καὶ τὶς δράσεις του. Φυσικὰ αὐτὴ ἡ συμμετοχὴ πρέπει νὰ γίνεται μὲ διάκριση καὶ ἀσφαλῶς σὲ κάποιες ἀπὸ τὶς δράσεις τῆς ΦΧΕΙ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει συμμετοχή (ὅπως στὴν ἐβδομάδα προσευχῆς γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν Ἐκκλησιῶν). Αὐτὸ ἔχει ἤδη συζητηθεῖ καὶ ἀπομένει νὰ ἐφαρμοστεῖ. Τώρα στὶς ὑπόλοιπες συναντήσεις πρέπει νὰ ὑπάρχει συμμετοχή, ἀλλὰ δίχως κατάκριτες συμπροσευχές καὶ τελετουργίες. 
Οἱ φωτογραφίες στιγμιοτύπων ποὺ δημοσιεύσατε προσφάτως ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις τῆ Ἐθνικῆς Ἑορτῆς τοῦ Πάσχα στὸ νησὶ Σουλαέσι, πρέπει νὰ διερευνηθοῦν σύμφωνα μὲ τὶς εὐρύτερες συνθῆκες τῶν διαδραματιζομένων τὴν στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐλήφθησαν. Δηλαδὴ σὲ ποιὲς τὰ εἰκονιζόμενα πρόσωπα στάθηκαν μαζί ἁπλῶς γιὰ κοινὴ φωτογράφιση, σὲ ποιὲς στέκονταν ἀναμένοντας κάτι ἢ κάποιον καὶ σὲ ποιὲς γινόταν ὄντως κάποια κοινὴ προσευχή. Ἤδη ἔχει ἀρχίσει νὰ διερευνᾶται τὸ θέμα, ἀλλὰ πρέπει νὰ διασταυρωθοῦν κάποια στοιχεῖα καὶ ἀσφαλῶς θὰ κληθεῖ Ἱερὰ Σύνοδος νὰ τὰ ἀξιολογήσει. Κατὰ τὴν διαδικασία αὐτὴ ἡ συνεργασία σας θὰ ἦταν πολύτιμη.
Σὲ κάθε περίπτωση πάντως ἤδη αἰτοῦμαι συγγνώμη γιὰ τὸν σκανδαλισμὸ ὁ ὁποῖος προεκλήθη, διότι κατανοῶ ὅτι οἱ κοινὲς φωτογραφήσεις Όρθοδόξων Κληρικῶν μαζὶ μὲ αἱρετικούς, ἀκόμη καὶ στὴν εὐμενέστερη ἐκδοχὴ ἐκτὸς προσευχητικῆς συνάφειας, δημιουργοῦν δυσμενεῖς ἐντυπώσεις. 
Τελειώνοντας ἀναφέρω ὅτι παραμένω στὴ διάθεσή σας γιὰ νὰ ἀπαντήσω καὶ σὲ κάθε ἐπιπλέον ἐρώτημά σας.

Σας ευχαριστούμε, Σεβασμιώτατε, για τον χρόνο και τις διευκρινίσεις που μας παραχωρήσατε. Χριστός Ανέστη!

πηγή https://entoytwnika1.blogspot.com/2026/05/blog-post_9.html

Πατήρ Βασίλειος ο θαυματουργός (Δ’)

Πατήρ Βασίλειος ο θαυματουργός (Δ’)

 

Τα πολλά θαύματα που ενεργούσε ο Θεός μέσω του παπα-Βασίλη έγιναν γνωστά σε όλη την Καππαδοκία και έτρεχαν πολλοί κοντά του να θεραπευθούν. Αυτό όμως έγινε αιτία να τον φθονήσουν μερικοί, γιατί νόμιζαν ότι πλούτησε, ενώ αυτός δεν έπαιρνε χρήματα. Πήγαν λοιπόν και τον διέβαλαν στον Μητροπολίτη Καισαρείας κατηγορώντας τον ότι είναι μεγάλος φακίρης και κάνει μάγια στους αρρώστους. Ο Μητροπολίτης δεν εξέτασε ακριβώς αν ευσταθούν αυτές οι συκοφαντίες, τις πίστεψε και τιμώρησε με αργία τον παπα-Βασίλη. Έπαυσε πλέον να λειτουργή και να διαβάζη ευχές σε αρρώστους. Η Εκκλησία του χωριού τους, ο ναός του αγίου Γεωργίου, τις Κυριακές και εορτές έμενε αλειτούργητη. Η αργία κράτησε τρεις μήνες και λύθηκε ως εξής:

 

Την εποχή εκείνη στο γειτονικό χωριό Ρουμκαβάκ, σε απόσταση 5,5 χιλιομέτρων από το Τασλίκ, είχε κτιστή καινούργιος ναός και ήρθε ο Δεσπότης για να κάνη τα εγκαίνια. Με την ευκαιρία έκανε και περιοδεία στα χωριά της Επαρχίας του. Ενώ βρισκόταν στο Ρουμκαβάκ πήγε επιτροπή από το Τασλίκ με τον πρόεδρο Αβραάμ Κιαγιά και άλλα μέλη, να παρακαλέσουν τον Δεσπότη να λύση την αργία του παπα-Βασίλη. Ο Δεσπότης δέχθηκε να έρθη στο Τασλίκ και να εξετάση επί τόπου την υπόθεση. Έφθασε με τον διάκο του πάνω στα άλογα, ως συνήθως, και κατέλυσε στο σπίτι του Χατζή-Ονυμφίου που ήταν ο πλουσιώτερος άνθρωπος του χωριού και επίτροπος της Εκκλησίας. Τον Δεσπότη υποδέχθηκε όλο το χωριό, του φίλησαν το χέρι, αλλά έδειχναν το παράπονό τους που τιμώρησε τον ιερέα τους. Από την υποδοχή έλειπε ο πατήρ ο οποίος ως τιμωρημένος απέφευγε τις εμφανίσεις και παρέμενε στο σπίτι του.

 

Ενώ γίνονταν οι ανακρίσεις, ειδοποίησαν τον Δεσπότη ότι το άλογό του είναι ξαπλωμένο κάτω, βογγάει, τρέμει ολόκληρο και κινδυνεύει να ψοφήση. Προσπάθησαν να το περιποιηθούν, του έδωσαν να φάη, έφεραν πρακτικούς γιατρούς αλλά χειροτέρευε. Ο Δεσπότης ανήσυχος στέλνει τον διάκο να διαβάση ευχή, αλλά δεν συνήλθε το άλογο. Κατεβαίνει και ο ίδιος ο Δεσπότης, διαβάζει ευχή αλλά η κατάσταση του ζώου χειροτέρευε.

 

Οι κάτοικοι του Τασλίκ ήξεραν ότι τέτοιες αρρώστιες θεραπεύονταν εύκολα από τον παπα-Βασίλη και πρότειναν στον Δεσπότη μέσω του Προέδρου να τον καλέσουν, αλλά ο Δεσπότης δεν δέχθηκε. Ο Πρόεδρος του λέγει τότε: «Ακούστε, Δέσποτα. Από τότε που ήρθε εδώ ο άνθρωπος αυτός ούτε τα ζώα μας ψόφησαν ούτε άνθρωποι πέθαναν από αρρώστιες. Η ευχή του όλους τους κάνει καλά».

 

 

Ο Δεσπότης συγκατατέθηκε να τον καλέσουν, αλλά ο πατήρ δεν πήγε λέγοντας στον απεσταλμένο: «Μπροστά στον Δεσπότη ευλογάει ο παπάς;». Στέλνουν άλλον άνθρωπο αλλά πάλι αρνήθηκε. Ο Δεσπότης τον περίμενε πλέον με αγωνία, γιατί έβλεπε τον κίνδυνο που διέτρεχε το άλογό του. Τότε πήγε ο ίδιος ο πρόεδρος Αβραάμ Κιαγιά και τον παρακάλεσε να έρθη· να δη ο Δεσπότης με τα μάτια του ότι ο παπα-Βασίλης υπηρετεί τον Θεό και όχι τον διάβολο, και να ανοίξη την Εκκλησία που παραμένει κλειστή και ο κόσμος αλειτούργητος.

 

Ο πατήρ πείσθηκε πλέον, πήρε το πετραχήλι, το Ευχολόγιο του ερημίτου και ακολούθησε τον Πρόεδρο. Πήγαν κατευθείαν στον σταύλο, ενώ το πλήθος του κόσμου περίμενε με αγωνία και, χωρίς να χαιρετήση, φθάνει στο άρρωστο άλογο. Άρχισε να διαβάζη την ευχή. Ο Δεσπότης περίεργος πηγαίνει πίσω από τον παπα-Βασίλη να δη τι ευχή διαβάζει. Ο παπάς κατά την διάρκεια της αναγνώσεως της ευχής διακόπτει τρεις φορές και σταυρώνει το άλογο ακουμπώντας το ελαφρά με το πόδι του.

 

Στο τέλος το άλογο τινάχθηκε όρθιο και μετά άρχισε να τρώη. Ο παπάς είπε “περαστικά” και έφυγε για το σπίτι του. Ο Δεσπότης από την χαρά του ξέχασε να τον ευχαριστήση. Όταν συνήλθε έτρεξε πίσω του και τον παρακάλεσε να τον ακολουθήση· τον έπιασε από το χέρι και τον ωδήγησε στο σπίτι που εφιλοξενείτο, ενώ ο κόσμος περίμενε έξω. Στην συνέχεια βγαίνει στον εξώστη μαζί με τον παπά και απευθυνόμενος στο πλήθος των Χριστιανών λέγει: «Αδελφοί μου, την ευχή που διάβασε ο παπα-Βασίλης την διάβασα και εγώ, την διάβασε και ο διάκονος. Ο Θεός τις δικές μας προσευχές δεν τις άκουσε. Άκουσε όμως τις προσευχές του παπα-Βασίλη. Κάτι πρέπει να συμβαίνη και οι προσευχές του γίνονται δεκτές από τον Θεό. Αυτόν λοιπόν εγώ θα τον εξομολογήσω». Βγάζει τους άλλους έξω και, αφού έκανε διάφορες ερωτήσεις στον παπα-Βασίλη και τον εξωμολόγησε, βγαίνει και λέγει στον κόσμο που περίμενε: «Ακούστε, αγαπητοί μου. Τώρα ο παπα-Βασίλης δεν θα ζητήσει συγχώρεση από εμένα. Εγώ θα ζητήσω συγχώρεση απ’ αυτόν, γιατί πίστεψα στις συκοφαντίες και τον τιμώρησα με αργία. Το χάρισμα τού έχει δοθή από τον Θεό και κανείς δεν μπορεί να το πάρη πίσω».

 

Μετά του διάβασε ευχή και τον έλυσε από την αργία. Την επόμενη ημέρα άνοιξαν την Εκκλησία του χωριού και όλοι μαζί ετέλεσαν την θεία Λειτουργία.

 

 

Αυτά είναι λίγα από τα πολλά θαύματα που έκανε ο παπα-Βασίλης ο Καππαδόκης σε Χριστιανούς και Τούρκους.

 

Κατά τους υπολογισμούς από τις μαρτυρίες των συγγενών του και των συγχωριανών του που ζουν σήμερα, εκοιμήθη γύρω στο 1900 και ετάφη εκεί στο χωριό που εφημέρευε, στο Τασλίκ της Καππαδοκίας.

 

Αιωνία του η μνήμη. Την ευχή του να έχουμε και οι πρεσβείες του να βοηθήσουν να λειτουργηθή και πάλι ο ναός του αγίου Γεωργίου στο Τασλίκ, που τώρα είναι τζαμί. Αμήν.

 

Από το βιβλίο: Ασκητές μέσα στον κόσμο, τ. Α’, Άγιον Όρος 2009, σελ. 33.

https://paterikos.blogspot.com/2026/05/blog-post_971.html