Άγιον Όρος. Δέκα έξι ταινία: "Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας". Παραγωγή: "Μιρ ...

The Little Convent | An Orthodox Christian Documentary

ΠΗΓΗ: 

Saint Photios Orthodox Theological

Τα Άγια Μετέωρα. Μεταξύ ουρανού και γης. Ελλάδα.

Άγιον Όρος. Δέκατη πέμπτη ταινία: "Ἱερὰ Μονή Καρακάλλου". Παραγωγή: "Μιρ...

Λυκόβρυση 1967 - Μονή Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

ΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΧΗ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

 

Ιερός ναός Αγίου Δημητρίου στα Χάνια Αυλωναρίου- Μνημείο του 11ου αιώνα.

 

Γράφτηκε από την  Έφη Ντίνη

Γιορτάζει στις 26 Οκτωβρίου ο Επισκοπικός Ναός Αγίου Δημητρίου που βρίσκεται στα Χάνια Αυλωναρίου, στη Δ.Ε Αυλωναρίου του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου.

Πρόκειται για ένα τρισυπόστατο ναό με τρία κλίτη αφιερωμένα στην Αγία Θέκλα, τον Αγίο Ελευθέριο ή Άγιο Σεραφείμ. Το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο και είναι ο παλαιότερος Ναός στην περιοχή. Η κατασκευή του χρονολογείται στον 11ο αιώνα.

Ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού της Αρτέμιδος. Τρεις οικοδομικές φάσεις παρατηρούνται στο συγκεκριμένο μνημείο:

Η πρώτη αφορά παλαιοχριστιανικό κτίσμα. Παρατηρείται στα ερείπια που φαίνονται στη κόγχη του Ιερού.

Η δεύτερη φάση είναι ο νάρθηκας του σημερινού ναού, με οκτάπλευρο τρούλο.

Το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο

Το κλίτος του Αγίου Ελευθερίου

Το κλίτος της Αγίας Θέκλας

Είσοδος προς το κλίτος του Αγίου Ελευθερίου

Είσοδος προς το κλίτος της Αγίας Θέκλας

Στην τρίτη οικοδομική φάση, ο κύριος ναός ο οποίος ανήκει σύμφωνα με τον Αναστάσιο Ορλάνδο, στον τύπο του σταυρεπίστεγου βυζαντινού Ναού τύπου Α1.

Το Ιερό του Ναού διαθέτει ημιεξαγωνική κόγχη και ένα τρίλοβο παράθυρο.

Ο οικοδομικός συνδυασμός των δύο τελευταίων αυτών φάσεων συνιστά ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο ιστορικό αλλά και αρχιτεκτονικό στοιχείο στην ναοδομία για την περιοχή.

Ο Ναός υπήρξε έδρα της «Επισκοπής Αυλώνος». Εμφανίζεται κατά την Ε’ Οικουμενική Σύνοδο του 553 μ.Χ. όπου έλαβε μέρος και ο επίσκοπος «Αυλώνος Σωτήρ».

Αριστερά τιμάται ο Αγιος Ελευθέριος ή Αγιος Σεραφείμ, 
δεξιά η Αγία Θέκλα και στο κεντρικό κλίτος ο Αγιος Δημήτριος

Αγιος Προκόπιος

Η φιλοξενία του Αβραάμ

Μυστικός Δείπνος στην κόγχη του ιερού

Ο Παντοκράτορας στον τρούλο του πρόναου. Υποστηρίζουν ότι μοιάζει με τον Παντοκράτορα της Μονής Δαφνίου

Οι Άγιοι Ανάργυροι στον Πρόναο

Αξιοθαύμαστα και εντυπωσιακά στοιχεία του ναού αποτελούν οι επιβλητικές βυζαντινές τοιχογραφίες των οποίων ο δημιουργός μας είναι άγνωστος μέχρι σήμερα.

Στον Κυρίως Ναό, κυριαρχούν τοιχογραφίες από το Χριστολογικό Κύκλο, ενώ σημαντικές είναι οι υπερφυσικές απεικονίσεις των Αρχαγγέλων στους τοίχους του κεντρικού κλίτους, η Ένθρονη Θεοτόκος, η Κοινωνία των Αποστόλων, οι Τέσσερις Ιεράρχες, η Ανάληψη, η Φιλοξενία του Αβραάμ κ.α.

Επίσης, η περίτεχνη κεραμοπλαστική διακόσμηση του πρόπυλου και ο σημαντικότατος κεραμοπλαστικός διάκοσμος με ψευδοκουφικά στοιχεία της ανατολικής όψης. Αποτελεί και ένα ιδιαίτερο στοιχείο για την χρονολόγηση του ναού.

Απεικόνιση του Αγίου Δημητρίου στον πρόναο

ΠΗΓΗ:  http://www.eviakosmos.gr/

"Παναγία η Χρεολύτρια"

Τη θεομητορική εικόνα με την επωνυμία «Η Χρεολύτρια» την τιμούσαν στο Βυζάντιο από τον 7^ο αιώνα. Την επωνυμία αυτή την πήρε, όταν προσευχήθηκε μπροστά της για σαράντα τρία ημερονύκτια ο μετανοημένος οικονόμος της επισκοπής των Αδάνων Θεόφιλος, που είχε αρνηθεί εγγράφως τον Χριστό. Η Παναγία άκουσε τη θερμή του παράκληση και του έφερε πίσω το χειρόγραφο που ο ίδιος είχε υπογράψει, σώζοντάς τον έτσι από τον διάβολο και την αιώνια κόλαση.

Ο πιστός ρωσικός λαός εξαρχής έδειξε ξεχωριστή ευλάβεια σ’ αυτή την εικόνα. Έτσι, στη Ρωσία φιλοτεχνήθηκαν πολλές εικόνες της Θεοτόκου με την παραπάνω κατανυκτική επωνυμία. Ιδιαίτερα γνωστή έγινε μία απ’ αυτές, ίσως η παλαιότερη, στην οποία θ’ αναφερθούμε στη συνέχεια.

Στα μέσα του 18^ου αιώνα, στο χωριό Μπόρ της επαρχίας Καλούγκα υπήρχε ένας ταπεινός ξύλινος Ναός του Αγίου Νικολάου. Τον φτωχό αυτό ναό βοηθούσε, όσο μπορούσε, ο Θεόδοτος Αλεξέγεβιτς Ομπούχωφ, που κατοικούσε στο κοντινό χωριό Βιάζοφσκ.

Ο Ομπούχωφ πήγαινε συχνά στην πόλη Μπόλχοβο της επαρχίας Ορλώφ, απ’ όπου περιόδευε στα γύρω χωριά για ν’ αγοράσει και να μεταπουλήσει κορμούς δένδρων. Μια φορά, χειμώνα καιρό, ταξιδεύοντας με το έλκηθρο, έπεσε σε φοβερή χιονοθύελλα και έχασε τον δρόμο. Το άλογό του σύντομα εξαντλήθηκε και στάθηκε ανήμπορο στην άκρη μιάς χαράδρας. Στο μεταξύ, η θύελλα όλο και δυνάμωνε. Ο Ομπούχωφ, χάνοντας κάθε ελπίδα για τη ζωή του, παρακάλεσε από τα βάθη της καρδιάς του τη Θεομήτορα να τον σώσει και έταξε ν’ αφιερώσει στον Ναό του Αγίου Νικολάου του Μπόρ ένα αντίγραφο της εικόνας της Παναγίας της Χρεολύτριας, που βρισκόταν στον Ναό του Αγίου Γεωργίου του Μπόλχοβο. Έπειτα ξάπλωσε στο έλκηθρο και κουκουλώθηκε με όσα σκεπάσματα είχε. Άρχισε σιγά-σιγά να παγώνει και να χάνει τις αισθήσεις του. Ο θάνατος ήταν πιά κοντά του, όταν η Υπεραγία Θεοτόκος, την οποία με πίστη είχε επικαλεστεί έκανε το θαύμα της: Το έλκηθρο με το ζευγμένο άλογο, που στεκόταν στην άκρη της χαράδρας, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά στην πόρτα ενός σπιτιού του κοντινού χωριού! Ήταν σπίτι ενός φίλου του χωρικού, που έμενε εκει με την οικογένειά του. Ο χωρικός άκουσε κάτω από το παράθυρό του μια φωνή: “Ελάτε!”. Ανοίγοντας την πόρτα βρήκε το άλογο δεμένο και τον Θεόδοτο Αλεξέγεβιτς παγωμένο πάνω στο έλκηθρο. Τον έβαλαν στο σπίτι, τον ξάπλωσαν δίπλα στη σόμπα, τον έτριψαν, τον περιποιήθηκαν και τον συνέφεραν.

Λίγο αργότερα, όταν έγινε τελείως καλά, ο Ομπούχωφ, εκπληρώνοντας το τάμα του, φρόντισε να παραγγείλει σ’ έναν εικονογράφο, στο Μπόλχοβο, μιάν εικόνα της Θεοτόκου με την επωνυμία «Η Χρεολύτρια». Όταν αυτή φιλοτεχνήθηκε, τη μετέφερε στο σπίτι του και από ‘κεί, τοποθετώντας την ευλαβικά στο κεφάλι του, στον ναό του Μπόρ

Στην εικόνα αυτή δόθηκε από τον Κύριο και την πανάχραντη Μητέρα Του η χάρη της θαυματουργίας. Πολλοί άρρωστοι, προσκυνώντας την με πίστη και ζητώντας τη βοήθεια της Παναγίας, βρήκαν τη θεραπεία. Έτσι, σε λίγα χρόνια, με τις προσφορές της ευγνωμοσύνης τους, στη θέση του ταπεινού ξύλινου ναού υψώθηκε ένας μεγαλόπρεπος πέτρινος, όπου κάθε χρόνο, στις 5 Φεβρουαρίου, εορταζόταν πανηγυρικά η θεομητορική εικόνα.

Κατά την μπολσεβικική επανάσταση του 1917 η εικόνα χάθηκε. Ο Ναός του Αγίου Νικολάου κλείστηκε από τις σοβιετικές αρχές το 1937 και κατεδαφίστηκε τριάντα χρόνια αργότερα. Πρόσφατα, το 2015, οι κάτοικοι του χωριού Μπόρ ξεκίνησαν την ανοικοδόμηση νέου ναού πάνω στα θεμέλια του γκρεμισμένου.

Θαυματουργά αντίγραφα της εικόνας υπάρχουν στον Ναό της Αναστάσεως της Μόσχας, στον Ναό της Αγίας Σκέπης της Σαμάρα, στον Ναό της Αναστάσεως της Τβέρ, στη Μονή Βισότσκι του Σερπούχωφ κ.α.

 

ΠΗΓΗ: «Θαυματουργές εικόνες της Παναγίας στη Ρωσία» Εκδ. Ι.Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Ο τόπος ασκήσεως τού π. Σεραφείμ (Rose) Φωτογραφικό οδοιπορικό

 

    

150 χρόνια μετά τον θάνατο τού Οσίου Σεραφείμ τού Σαρώφ, στην άλλη πλευρά της γης, στην Καλιφόρνια, ένας μοναχός αποφάσισε να αφοσιωθεί στον Κύριο προσπαθώντας να μιμηθεί τα κατορθώματα τού Γέροντα τού Σαρώφ. Είχε δε, λάβει στην τελετή τής κουράς το όνομα τού Γέροντα.

Δεν ήταν πολλοί οι ασκητές τού εικοστού αιώνα που είχαν τέτοιον αντίκτυπο στην εκκλησία των συμπατριωτών μας στη Σοβιετική και στη μετα-Σοβιετική Ρωσία, όσον είχε ο ιερομόναχός Σεραφείμ (Rose).

Ο ασυνήθιστος, αλλά τόσο στενός και αναγνωρίσιμος σε μάς δρόμος του στην Εκκλησία, η υψηλού επιπέδου ασκητική ζωή, η εκπληκτικά ζωντανή πίστη, η ευρυμάθεια, η βαθιά και χαρούμενη προσωπική ανακάλυψη τής δυνατότητας να εισέλθει στην εν Χριστώ ζωή, ενέπνευσαν και έδωσαν δύναμη σε πολλούς από αυτούς που αναζητούσαν/αναζητούν τον Θεό.

Ο νεαρός Αμερικανός Ευγένιος Ρόουζ (Rose), ο οποίος απροσδόκητα έγινε ορθόδοξος μοναχός και εγκαταστάθηκε σε ένα μικρό ορεινό μοναστήρι στην ερημική Πλατίνα τής Καλιφόρνιας, μπόρεσε να εκπληρώσει απόλυτα, στην κυριολεξία, την τελευταία εντολή τού Σωτήρος στους μαθητές του: «πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει» (κατά Μάρκον 16:15). Ο Ιερομόναχός Σεραφείμ όχι μόνο ανακάλυψε για τον εαυτό του ολόκληρη την «ήπειρο» τής ορθόδοξης πατερικής κληρονομιάς, αλλά κατόρθωσε να μιλήσει περί αυτού με τέτοιο τρόπο ώστε να παρασύρει εκατομμύρια ανθρώπων από όλο τον κόσμο.

Η με ευγνωμοσύνη ανάμνηση αυτών για τον π. Σεραφείμ Ρόουζ, οι προσευχές τους περί αναπαύσεως τής ψυχής του, αυτά όλα είναι το ορατό και κατανοητό μέρος τής «ανταμοιβής», η οποία, πιστεύουμε, τον περιμένει στη Βασιλεία τού Θεού «δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι· τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται.» (Ησαΐας 3:10).

Προσκαλώ τούς αναγνώστες να γνωρίσουν από πιο κοντά, και με έναν ιδιαίτερο τρόπο, αυτόν τον σπουδαίο ασκητή τής εποχής μας. Πριν από μερικά χρόνια, επισκέφτηκα την Πλατίνα, προσευχήθηκα στον τάφο τού π. Σεραφείμ και ετοίμασα μια μικρή φωτοθήκη. Μπροστά σας ανοίγεται η θέα τού μοναστηριού, με τα βουνά τριγύρω, το κελί του, τα προσωπικά του αντικείμενα. Όλα εδώ μιλούν με ειλικρινή και αυστηρό τρόπο γι 'αυτόν, χωρίς περιττές λέξεις και εικασίες.

Ο Ιερομόναχός Σεραφείμ έζησε, εργάστηκε και αποδέχτηκε το τέλος του ως μάρτυρας και εξομολογητής τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πριν από το θάνατό του, υπέφερε τρομερά και για πολλές ώρες. Αλλά ο π. Σεραφείμ περπάτησε στον δικό του Γολγοθά χωρίς γογγυσμούς, με χριστιανική ευγνωμοσύνη, με θάρρος και υπομονή. Αυτή και ήταν η τελευταία και ήσυχη διδαχή του σε μάς όλους.

Ο δρόμος προς το μοναστήρι

Ο τάφος τού π. Σεραφείμ

Το κελί

Τυπογραφείο

Μοναστήρι Οσίου Γερμανού τής Αλάσκας

Μητροπολίτης Τύχων (Σεβκούνοφ)
Μετάφραση γιά το gr.pravoslavie.ru: Γρηγόριος Μάμαλης

ΠΗΓΗ: Pravoslavie.ru

12/24/2019