Πνευματική Διαθήκη του οσίου Θεοφίλου του μυροβλήτου.

 

 (απόδοση αυτόγραφης σημείωσης έτους 1518)

Επειδή όλη μου η ζωή δαπανήθηκε σε κάθε αμαρτία και ασωτία και έργα που δεν αρέσουν στο Θεό∙ και δεν θυμούμαι ούτε μία ημέρα ή ώρα να έχω κάνει το άγιο θέλημα του Θεού, αλλά συμπεριφέρομαι ως εντελώς αιχμάλωτος στα σαρκικά θελήματα και επιθυμίες, και γλυκαίνομαι και είμαι υποδουλωμένος στα πάθη της ατιμίας και των ρυπαρών λογισμών, και στην κενοδοξία και την υπερηφάνεια και την ανθρωπαρέσκεια και την φιλαυτία και την υποκρισία, και στο ψεύδος, και στην καταλαλιά και την κατάκριση των πλησίον μου και την εντύπωση ότι εγώ γνωρίζω καλύτερα και άλλα μιαρά σαρκικά και ψυχικά πάθη, τα οποία παραλείπω από ντροπή και για να μην σκαδαλίσω τους πολλούς. Επειδή λοιπόν ακόμη δουλεύω και υποτάσσομαι, όχι εν αγνοία, αλλ’ εν γνώσει, και από την συνείδησή μου βασανίζομαι ως μυρίων ταλάντων χρεωφειλέτης, για τον λόγο αυτό, έκρινα για τον εαυτό μου ότι ίσως έτσι θα έπρεπε να μου συμβεί για να ανακουφιστώ από τις επερχόμενες κολάσεις ∶ μετά από τον ελεεινό μου θάνατο, να τυλιχθεί πρόχειρα το πολυαμάρτητο και άθλιο σώμα μου∙ τα πόδια να δεθούν με σχοινί και όπως το ψόφιο σκυλί που σύρεται πάνω στο έδαφος, έτσι και το βρωμερό μου σώμα να πεταχτεί πρόχειρα στον τάφο, χωρίς καμία ψαλμωδία, ούτε θυμίαμα, ούτε κερί, επειδή έπραξα έργα άξια του σκότους. Και όποιος μου ανατρέψει την εντολή…, να είναι ασυγχώρητος. Ακόμη παρακαλώ την αγιοσύνη σας, εάν είναι δυνατόν να μην αξιωθώ της ταφής, αλλά να με ρίξετε τροφή στα σκυλιά και τα όρνεα και τα άλογα θηρία, επειδή, αν και λογικός, έπραξα τα έργα των αλόγων ζώων.