"Δύσκολη συνάντηση"

Έλαβε γράμμα κάποτε, από τα αδέρφια του, ο διάκο Αγαθόνικος (κατόπιν π. Ακάκιος) που έγραφε πως ασθενεί βαρέως ο παπα Χρήστος, ο εφημέριος του χωρίου του στην Εύβοια την Οκτωνία και πως νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό στην Αθήνα.

Πήρε άδεια από τον δεσπότη του και το μοναστήρι το Μέγα Σπήλαιο για να πάει να δεί τον παπα Χρήστο και να δεί μήπως χρειάζεται κάτι.

Όταν έφτασε στον Ευαγγελισμό και προχωρούσε στους διαδρόμους για να πάει στο δωμάτιο του παπα Χρήστου, είδε έναν ιερομόναχο   με μακριά γενειάδα να τον κοιτάζει και πήγε να τον χαιρετήσει και να πάρει την ευχή του. Αλλά εκείνη την ώρα άρχισε να πηγαίνει προς το μέρος του ο ιερομόναχος υψώνοντας την φωνή και λέγοντάς του:

«Εσύ δεν είσαι αυτός ο κλέφτης και μοιχός και μέθυσος…» και συνέχιζε να απαριθμεί κατηγορίες εναντίον του διακο Αγαθονίκου μπροστά σε όλο των κόσμο καθώς πήγαινε κατά πάνω του. Ο κόσμος γύρο κοιτούσε και ο καημένος ιεροδιάκονος κοκκίνησε κατέβασε το κεφάλι και ζάρωσε, ενώ ο παπάς τον κατσάδιαζε. Στην τρομάρα του επάνω ο διάκος θυμήθηκε τον Αββά Αγάθωνα[1] από το Γεροντικό, που όταν τον κατηγορούσαν όλα τα δεχόταν και έλεγε πως έτσι είναι πράγματι, εκτός αν τον κατηγορούσαν για αίρεση δεν το δεχότανε επειδή η αίρεση σε χωρίζει από τον Θεό έλεγε. Οπότε άρχισε να λέει στον ιερομόναχο ναι έχετε δίκιο έτσι είναι.

Τον πλησίασε ο ιερομόναχος και του λέει «θύμισέ μου το όνομά σου» και του απαντάει ο διάκος «ιεροδιάκονος Αγαθόνικος». Τότε τον αγκαλιάζει και γελώντας ο ιερομόναχος  του λέει «έτσι μπράβο διάκο μου, να είμαστε ταπεινοί και πάντα σε ετοιμότητα».

Ήταν ο ηγούμενος της Μονής Πετράκη ο πολύς παπα Χαράλαμπος  Βασιλόπουλος.

Ο ηγούμενος της Μονής Πετράκη αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος  Βασιλόπουλος.

Αφού τα είπαν για λίγο, χαιρετήθηκαν και πήγε βρήκε τον παπα Χρήστο που όπως του είπαν έπασχε από καρκίνο. Του βρήκε ιερέα για να εξομολογηθεί αν είχε κάτι και να κοινωνεί όσο επέτρεπε ακόμα ο Κύριος.   

---

[1]  Έλεγαν για τον Αββά Αγάθωνα, ότι πήγαν μερικοί σ’ αυτόν, έχοντας ακουστά ότι ήταν στολισμένος με μεγάλη διάκριση. Και θέλοντας να τον δοκιμάσουν αν οργίζεται, του λένε: «Συ είσαι ο Αγάθων; Ακούσαμε για σένα ότι είσαι ακόλαστος και περήφανος».

Και εκείνος τους λέει: «Ναι, έτσι είναι».

Και του λένε: «Συ είσαι ο Αγάθων ο φλύαρος και φιλοκατήγορος;».

Και τους αποκρίνεται: «Εγώ είμαι».

Του λένε πάλι: «Συ είσαι ο Αγάθων ο αιρετικός;».

Και αποκρίθηκε: «Δεν είμαι αιρετικός».

Τον παρακάλεσαν λοιπόν, λέγοντας: «Πες μας, γιατί τόσα σου είπαμε και τα παραδέχθηκες και το τελευταίο δεν το άντεξες;».

Τους λέει: «Τα πρώτα τα παίρνω επάνω μου. Γιατί χρέος είναι για την ψυχή μου. Αλλά το αιρετικός είναι χωρισμός από τον Θεό και δεν θέλω να χωρισθώ από τον Θεό».

Και εκείνοι, ακούγοντας τον, θαύμασαν τη διάκριση του και έφυγαν οικοδομημένοι.