Ο ΕΒΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ

Η Παναγία η Κοσμοσώτειρα, Φέρες Έβρου (φωτoγραφία από radio maximum)

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Ενώνω την προσευχή μου με την προσευχή όλων των Ελλήνων και εύχομαι τη γρήγορη απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας, οι οποίοι κρατούνται στις τουρκικές φυλακές. Συμφωνώ με τους ταξιδιωτικούς πράκτορες της Θράκης και γενικότερα της Βορείου Ελλάδος, οι οποίοι σταμάτησαν τη διοργάνωση εκδρομών προς την Αδριανούπολη και την Κωνσταντινούπολη. Γιατί να αφήνουμε τα χρήματά μας σε μία χώρα, η οποία φέρεται επιθετικά και απειλητικά ενατίον μας;

Με την ευκαιρία αυτή πιστεύω ότι είναι εθνικώς επωφελές να πυκνώσουμε τις επισκέψεις μας στην ακριτική αυτή περιοχή. Όλοι οι Έλληνες, όπου κι αν κατοικούμε, να προγραμματίσουμε εκδρομές και επισκέψεις στον Νομό Έβρου. Σχολεία, Πανεπιστήμια, σωματεία, ενορίες, πολιτιστικοί σύλλογοι, όσοι μπορούμε. Να γνωρίσουμε τις φυσικές ομορφιές, να συνειδητοποιήσουμε το εύρος του πολιτισμού μας, να προσκυνήσουμε στα μοναστήρια, να μιλήσουμε με τους κατοίκους, να στηρίξουμε την οικονομία των πόλεων και των χωριών του Έβρου μας.

Να μάθουν τα παιδιά μας πόσο όμορφο είναι το Δέλτα του Έβρου, να θαυμάσουν το δάσος της Δαδιάς, να προσκυνήσουν την Παναγία την Κοσμοσώτειρα στις Φέρες, τον περικαλλή Ναό που έκτισαν οι Αυτοκράτορες Κομνηνοί. Να μάθουν για την παράδοση των μεταξωτών στο Σουφλί, να ακούσουν τον βίο και τα επιτεύγματα του Αγίου Βασιλέως Ιωάννου Βατάτζη, που γεννήθηκε στο Διδυμότειχο και κυβέρνησε τη Βυζαντινή μας Αυτοκρατορία με έδρα τη Νίκαια τον 13^ο αιώνα. Να θαυμάσουν τα βυζαντινά τείχη στο Διδυμότειχο και στο Πύθιο, να επισκεφθούν πόλεις ταχέως αναπτυσσόμενες όπως είναι η Αλεξανδρούπολη και η Ορεστιάδα.

Και να μην ξεχάσουμε τη Σαμοθράκη. Είναι το νησί του Νομού Έβρου. Με καταπράσινα δάση και με τη μνήμη των Πέντε Νεομαρτύρων να τονώνει το ελληνορθόδοξο φρόνημα.

Όποιος επισκέπτεται τον Έβρο εντυπωσιάζεται από τον πατριωτισμό, τη χριστιανική ευλάβεια και την εργατικότητα των κατοίκων. Στρατός και λαός συνυπάρχουν και συνεργάζονται αρμονικά. Ο μεγαλοπρεπής Ναός της Παναγίας Ελευθερώτριας στο Διδυμότειχο πανηγυρίζει τις εθνικές επετείους υψώνοντας μία τεράστια ελληνική σημαία. Ας προσευχηθούμε στην Ελευθερώτρια Παναγία να ελευθερωθούν το συντομότερο ο Ανθυπολοχαγός και ο Λοχίας που κρατούνται αδίκως.

Η αναδρομή στην Ιστορία φέρνει στον νου τον Ιούλιο του 1923. Κατά τη διαπραγμάτευση της Συνθήκης της Λωζάννης ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραχώρησε στον Τούρκο Ισμέτ Ινονού, συνεργάτη του Κεμάλ, το «Τρίγωνο του Κάραγατς», για να μην ζητήσει η Τουρκία πολεμικές αποζημιώσεις. Είναι το μονο σημείο όπου ο Έβρος παύει να αποτελεί σύνορο και εισέρχεται στο τουρκικό έδαφος. Είναι εκεί που συνελήφθησαν προ εβδομάδος οι δύο στρατιωτικοί μας.

Μήπως θα ήταν καλύτερα να είχε υψωθεί εκεί φράκτης με συρματόπλεγμα; Εάν υπήρχε δεν θα μπορούσαν οι Τούρκοι να συλλάβουν τους δύο Έλληνες.

Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 11.3.2018

Ἀπό τήν Πνευματικήν Κρίσιν εἰς τήν Γενικήν Παρακμήν

Ἀπό τήν Πνευματικήν Κρίσιν
εἰς τήν Γενικήν Παρακμήν

ὑπό
Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου
Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

.           Ἡ ἀκμή καί ἡ πνευματική ἄνοδος τοῦ Μεσαιωνικοῦ (Βυζαντινοῦ) Ἑλληνισμοῦ ἔφθασεν εἰς ὕψιστον βαθμόν καί τήν δόξαν του ἀποκαλύπτουν τά θρησκευτικά μας μνημεῖα, ἡ Ἁγία Σοφία, τό Ἅγιον Ὄρος, ἡ Ἐκκλησιαστική μας ὑμνογραφία, τά θεολογικά μας γράμματα, οἱ Ἅγιοί μας καί αἱ Οἰκουμενικαί Σύνοδοι, τάς ὁποίας διωργάνωσε διά τήν ἐξασφάλισιν τοῦ ἀπαραβιάστου τῆς θείας ἀποκαλυφθείσης καί μοναδικῆς ὀρθῆς πίστεώς μας. Ἡμεῖς, σήμερον, ὡς ἀνάξιοι ἀπόγονοι τούτων ἀπεδέχθημεν ἁπάσας τάς ψευδο-φιλοσοφίας καί αἱρέσεις τῆς πεπτωκυίας Δύσεως καί ἐφθάσαμεν εἰς τήν τρέχουσαν κρίσιν, τήν γενικήν παρακμήν καί τήν ἀναμενομένην ὑπό πλείστων ἀπώλειαν. Ἀνάγκη ἐστίν ἑνώσεως, ὁμονοίας καί ἀγάπης πάντων τῶν Ἑλλήνων ἐν ἀληθείᾳ, πίστει καί παραδόσει.
.           Οἱ βάρβαροι αἱρετικοί τῆς Δύσεως ἐφθόνησαν τό πνευματικόν τοῦτον μεγαλεῖον καί ἐξαπέλυσαν τάς ἀντιχρίστους καί ἀπανθρώπους Σταυροφορίας (1096-1270)[1] κατά τῶν Ὀρθοδόξων Βυζαντινῶν. Κατόπιν οἱ βάρβαροι ἐκ Μογγολίας, οἱ Μουσουλμάνοι Τοῦρκοι, συνεχίζουν τάς ἐπιθέσεις των καί αἱ Ἀνατολικαί Ἐπαρχίαι τοῦ Βυζαντίου ἐάλωσαν ὑπό τούτων. Ὁ Βυζαντινός αὐτοκράτωρ Ἰωάννης Ε΄ ὁ Παλαιολόγος (1341-1391) ἀπώλεσε τήν πίστιν του πρός τόν Θεόν καί τήν Ὑπέρμαχον Στρατηγόν καί φοβηθείς τήν ἐπέλασιν τῶν Τούρκων ὑπετάχθη εἰς τόν πάπαν. Κατέφυγον, κατόπιν, οἱ πτωχοί τῇ πίστει πρόγονοί μας εἰς τήν Σύνοδον ἐν Φερράρᾳ καί εἶτα ἐν Φλωρεντίᾳ (1438-1439), ὥστε νά λάβουν βοήθειαν ἀπό τούς ἀνθέλληνας Δυτικούς.[2] Ἐγκατέλειψαν τόν Θεόν, τήν Ὀρθόδοξον πίστιν των καί ἠνώθησαν μέ τήν πλάνην ἐλπίζοντες εἰς τήν σωτηρίαν των, ἀλλά τό ἀντίθετον συνέβη. Ἀπώλεσαν τήν πατρίδα των διότι ἔχασαν τήν θείαν Χάριν καί συνεπῶς, τήν προστασίαν των ἀπό τόν Θεόν καί τήν Ἁγίαν Σκέπην.
.           Τά ἀποτελέσματα τῆς ἀπιστίας καί τῆς ἀποστασίας των ταύτης εἶναι γνωστά εἰς πάντας ἡμᾶς. Ὑπετάχθησαν εἰς τούς βαρβάρους τῆς Ἀνατολῆς, τούς Ὀθωμανούς, χωρίς νά λάβουν τήν παραμικράν βοήθειαν ἀπό τούς Δυτικούς βαρβάρους. Κατόπιν τετρακοσίων χρόνων δοκιμασιῶν, ἀπανθρώπου δουλείας καί μετανοίας, ἀνέδειξεν ὁ ἐγκαταλειφθείς ὑπό τοῦ Θεοῦ Ἑλληνισμός νέους Ἁγίους, μάρτυρας καί ἥρωας, Κοσμᾶδες, Κολοκοτρώνηδες, Μακρυγιάννηδες, Καποδίστριες καί λοιπούς καί ἤρχισαν μέ τήν πίστιν των καί τήν θείαν βοήθειαν νά ἐπανακτοῦν τήν πνευματικήν ἀνάκαμψιν καί ἐδαφικήν των ἐλευθερίαν.[3]
.           Δυστυχῶς ὅμως, εἰς τάς ἀρχάς τοῦ 20^ου αἰῶνος ἤρχισε καί πάλιν ἡ ὑποταγή τῆς πνευματικῆς[4] καί πολιτικῆς ἡγεσίας μας εἰς τούς ἐχθρούς τῆς πίστεως μας καί τῆς πατρίδος. Ἀσπάζονται τάς πλάνας τῆς Δύσεως (οὐσιαστικῶς, τάς ἀρχάς τοῦ Καμπαλισμοῦ), ἡ ὁποία εἶναι ὑπό κατοχήν ἀπό τό 1640 μέ τήν Ἀγγλικήν Ἐπανάστασιν.[5] Αἱ ἀρχαί τῆς ἀντιχρίστου ταύτης πλάνης εἶναι: (1) Πίστις εἰς τήν ἐπιστήμην (εἰς τήν θεοποίησιν τῶν ψευρο-ἐπιστημῶν), (2) Πίστις εἰς τήν πρόοδον καί ἐξέλιξιν τοῦ ἀνθρώπου (εἰς τήν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Παραδόσεως) καί (3) Ἐπιβολή τοῦ πλουραλισμοῦ καί τῆς ἀνεκτικότητος (ἀποδοχή ὅλων τῶν ψευδο-θρησκειῶν, Μουσουλμάνων, Ἑβραίων, κ.λπ. καί ἑνότητα πάντων ἐντός τῆς ἀθέου ταύτης διαφορετικότητος).[6] Ὡς εἶναι ἐμφανές πλέον, αἱ Καμπαλιστικαί αὗται ἀρχαί ἐπιβάλλουν τήν παγκοσμιοποίησιν, τήν πολυπολιτισμικότητα, τόν οἰκουμενισμόν, τάς διαθρησκειακάς συναντήσεις, τάς ἀντικανονικάς συμπροσευχάς (αἱ ὁποῖαι ἀπαγορεύονται ρητῶς ὑπό τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας), τήν ἀθεΐαν, τήν διαφθράν, τήν τρομοκρατίαν, τήν κατάργησιν τῶν κρατῶν, τήν δουλείαν καί τήν ἀποδοχήν τοῦ ἀντιχρίστου. Διά τῆς Μασονίας, αἱ σκοτειναί δυνάμεις ἐπέβαλλον τάς ἀντιχρίστους ταύτας ἀρχάς εἰς ἅπαντας τούς ψευδο-ἡγέτας ἀκολούθους των.
.           Οἱ πτωχοί πνευματικῶς ψευο-ἡγέται μας (φιλοδυτικοί καί οἰκουμενισταί) συναγωνίζονται ποῖος θά φανῇ ἀρεστός εἰς τούς ἐχθρούς μας, τούς Δυτικούς καί προδίδουν πίστιν καί πατρίδα. Οἱ Δυτικοί μᾶς δημιουργοῦν τήν κρίσιν τοῦ 1924, μέ τήν ἐπιβολήν τοῦ παπικοῦ καλανταρίου, τήν καταστροφικήν Εὐρωπαϊκήν μας προσχώρησιν, τήν ἀνάδειξιν τῶν ἀνθελλήνων καί ἀντιχρίστων κυβερνήσεων ἀπό τό 1980 ἕως σήμερον, τούς παρανόμους λαθρομετανάστας, τήν ἐνθάρρυνσιν τῶν Τούρκων κατακτητῶν τῆς πατρογονικῆς μας γῆς (τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τῆς Βορείου Κύπρου) ὥστε νά δημιουργοῦν καθημερινάς παραβιάσεις καί νά ἐξαπολύουν ἀπειλάς κατά τῆς Ἑλλάδος.[7] Τό ἴδιον ποιοῦν οὗτοι οἱ δοῦλοι τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, οἱ Δυτικοί καί μέ τούς βορείους ἐχθρούς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τούς καταπατητάς τῆς Βορείου Ἠπείρου, τούς Μουσουλμάνους Ἀλβανούς καί τούς σφετεριστάς τοῦ Ἑλληνικοῦ ὀνόματος καί τοῦ πολιτισμοῦ τῶν προγόνων μας τῆς Μακεδονίας,[8] τούς Σλαβο-αλβανούς ἄνευ πατρίδος καί Ἱστορίας, τούς Σκοπιανούς, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν στηριζόμενοι εἰς ψεύδη καί εἰς τήν κλοπήν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἱστορικοῦ παρελθόντος νά δημιουργήσουν κράτος καταφερόμενοι κατά τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.[9] Ἅπαντα ταῦτα εἰσί δάκτυλος τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας, τῶν δούλων τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τῆς ὑπό κατοχήν Δύσεως.
.           Ὀφείλομεν ὡς λαός Ἱστορικός, θεοσεβής καί γνῶσται τῆς Ἀληθείας νά εἴπωμεν ΟΧΙ εἰς ἅπαντας τούς ψευδο-ἡγέτας μας, τούς ὁδηγοῦντας τό Ἔθνος μας εἰς τήν παρακμήν τῆς σήμερον. Νά ἀχθοῦν ὅλοι οὗτοι ἐκτός ἐξουσίας καί ἄς ὑπάγουν εἰς τάς Εὐρώπας φιλοξενούμενοι ὑπό τῶν καθοδηγητῶν των καί ἄλλοι εἰς τά Μοναστήρια διά τήν μετάνοιάν των. Ἡ Ἑλλάς δέν ἠμπορεῖ νά συνεχίσῃ μέ τήν ἀπιστίαν, τήν ἀποστασίαν, τήν ἐγκατάλειψιν τῶν ἀρχῶν καί ἀξιῶν μας, τόν ἀνθελληνισμόν τῶν ψευδο-πολιτικῶν μας, τόν ἐπάρατον οἰκουμενισμόν, τήν πνευματικήν κρίσιν καί ὅλην τήν διαφθοράν τῶν τελευταίων ἐτῶν. Ἀνάγκη ἐστίν ἡ ἐπιστροφή εἰς τήν πνευματικήν ἡμῶν παράδοσιν, πολιτισμόν καί παιδείαν, μακράν τῶν ψευδο-φιλοσοφιῶν τῆς πεπτωκυίας Δύσεως. Δέν ἠμπορεῖ νά ὑπάρχῃ τίποτε ὀρθόν προερχόμενον ἀπό τούς αἱρετικούς καί ἀθέους τῆς Δύσεως καί ἀσφαλῶς, θά ἐξακολουθοῦν οὗτοι νά εἶναι πάντοτε κατά τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Αὗται εἶναι αἱ ἐντολαί, τάς ὁποίας ἐκτελοῦν. Τό ἀποδεικνύουν ἀπό τό 1054 ἕως τήν τρέχουσαν ἐπιβαλλομένην οἰκονομικήν κρίσιν ἐπί τῆς χώρας μας. Ἐάν δέν ὑπάρξῃ παντελής μετάνοια ἅπαντος τοῦ Ἑλληνισμοῦ, αἱ νέαι δοκιμασίαι καί παιδαγωγίαι μας θά εἶναι μεγαλύτεραι τοῦ παρελθόντος, διότι ἡ θεία Δικαιοσύνη θά ἀποκαταστήσῃ τήν πνευματικότητα καί ἀκμήν τῶν παραπεπλανημένων πολιτῶν μας,[10] τῶν ἀκολουθούντων τούς αἱρετικούς καί δουλοπρεπεῖς ψευδο-ἡγέτας μας.

Καλόν ὑπόλοιπον Τεσσαρακοστῆς καί ἡ Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου καί Μοναδικοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἴθε νά ἀναστήσῃ ἅπαντας ἡμᾶς ἀπό τήν πνευματικήν ἀποστασίαν καί τήν Ἐθνικήν προδοσίαν.

——————————–

[1] Ὅρα, Ἀρχιμ. Βασιλείου Κ. Στεφανίδου, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία, Ε΄ Ἔκδοσις, Ἐκδοτικός Οἶκος «ΑΣΤΗΡ» Ἀλ. & Ε. Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1990.

[2] Ἀλλ’ «Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅς τήν ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον καί στηρίζει σάρκα βραχίονος αὐτοῦ ἐπ’ αὐτόν, καί ἀπό Κύριον ἀποστῇ ἡ καρδία αὐτοῦ.» (Ἰερ. ΙΖ΄ 5).

[3] Καθ’ ὅτι, «Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καί ἡττᾶσθε˙ ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός». (Μέγα Ἀπόδειπνον).

[4] Καθ’ ὅτι, «Οὐδένα δέδοικα ὡς τούς ἐπισκόπους πλήν ὀλίγων.» (= Κανένα λοιπόν δέν φοβοῦμαι πλέον ὅσον τούς ἐπισκόπους ἐκτός ὀλίγων). (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος).

[5] Ὅρα, Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, « Ἐπαναστάσεις, Κρίσεις καί Ἑνώσεις», Christian Vivliografia, 2 Δεκεμβρίου 2016, σσ. 1-6. https://christianvivliografia.wordpress.com/2016/12/02/%e1%bc%90%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%af-%e1%bc%91%ce%bd%cf%8e%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/

[6] Ὅρα, Πρωτοπρεσβ. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου, «Δευτέρα Διαθρησκειακή Σύνοδος εἰς Ἀθήνας», Ἅγιος Ἀγαθάγγελος Ἐσφιγμενίτης, Ἔτος ΜΗ΄, Τεῦχος 284, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2017, σσ. 11-13.

[7] Ἀλλ’ «… Ἐάν φυλάξωμεν τάς ἐντολάς τῶν πατέρων ἡμῶν, ἐγώ ἐγγυῶμαι ὑμᾶς πρός τόν Θεόν, ὅτι βάρβαροι οὐκ ἔρχονται ὧδε˙ εἰ δέ μή φυλάξωμεν, ἐρημωθῆναι ἔχει ὁ τόπος οὗτος.» (Ἀββᾶς Μωϋσῆς).

[8] Ὅρα, Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, . «Μακεδονία ἡ Κοιτίς τοῦ Βυζαντινοῦ καί Παγκοσμίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ», Ὀρθόδοξος Τύπος, Ἀρ. Φύλ. 2199, Ἔτος ΝΗ΄, 9 Φεβρουαρίου 2018, σσ. 1 & 7.  http://www.orthodoxostypos.gr/pdf/2199.pdf

[9] Ἀλλ’ «Ἕλληνας ὁμοφρονέοντας … χαλεπούς εἶναι περιγίγνεσθαι.» (Ἡρόδοτος ΙΧ, 2). Βεβαίως, οἱ Σκοπιανοί, ὡς μή Ἕλληνες καί μή Μακεδόνες δέν γνωρίζουν τί λέγει ὁ Ἡρόδοτος διά τούς Ἕλληνας.

[10] «Λύτρωσαι, ὁ Θεός [τόν Ἑλληνισμόν], ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ.» (Ψαλμ. 24).

πηγή 

Ο Πέτρος Μπότσης μιλάει για τον Άγιο Ιερώνυμο της Αίγινας

Πατήρ Νεκτάριος Μαρμαρινός Ομιλία Περί του Αγ. Ιερωνύμου της Αίγινας
Μαρτυρία Αγιότητας για τον Άγιο Ιερώνυμο της Αίγινας

Τρόφιμα Α.Ε. - Τί τρώμε και πώς παράγεται;

Είπε γέρων Αγιοβασιλειάτης

Έξω απο το κελί του παπα-Μάξιμου του Αγιοβασιλειάτη. Οι ζηλωτές πατέρες απο αριστερά προς τα Δεξιά: Όρθιοι +π. Καλλίνικος, +π. Παντελεήμων, +π. Αρτέμιος, +π. Βασίλειος. Καθιστοί: π.Χρύσανθος, +π. Μάξιμος, π. Ακάκιος

Είπε γέρων Αγιοβασιλειάτης: «Στον Άγιο Βασίλειο παλαιά δεν είχαν νερό οι πατέρες, ιδίως μετά τον Αύγουστο, και αναγκάζονταν να πηγαίνουν στην  Κερασιά ή στον Άγιο Πέτρο για να πλένουν τα ρούχα τους. Τα έπλεναν, έκαναν την ακολουθία τους, στέγνωναν τα ρούχα και τα έπαιρναν μαζί τους. Τον άλλο μήνα έκαναν πάλι το ίδιο. Ήταν πολύ δύσκολη η ζωή εδώ. Τα πράγματα έφθαναν με δυσκολία. Γι’ αυτό έλεγαν οι παλαιοί. ‘’Όποιος αφήνει τα κόκκαλά του στον Άγιο Βασίλειο, έχει ελπίδα σωτηρίας’’.

Έχει αλλάξει το Όρος, την αλλαγή την έζησα και εδώ στην συνοδεία. Μου λένε Τετάρτη να τρώμε δύο φορές, και τους λέω ‘’όχι, διότι ένας ενάρετος παλαιός Γέροντας έλεγε, αν θέλεις να τρως δύο φορές, την μία φορά θα τρως έξω από το σπίτι’’.

Όσο μπορείτε, οι νέοι να κόψετε το έξω, να μη βγαίνετε στον κόσμο. Τότε εξασφαλίζετε μία βασική αρετή. Λένε ότι, όταν βγή κάποιος έξω, χάνει την χάρι της Παναγίας. Εγώ δεν ήξερα πως χάνεται η χάρι της Παναγίας, αλλά μου είπε ένας άλλος Γέροντας. ’’Το έπαθα εγώ. Δεν έβγαινα έξω, αλλά με μπλέξανε με μία υπόθεση στην Αγία Άννα και με έβαλαν μάρτυρα. Πήγα στην Θεσσαλονίκη και πήρα νήματα για όλους τους πατέρες εδώ, για να μη βγαίνουν έξω. Είδα λοιπόν μετά που γύρισα ότι όσες παραστάσεις έφερα από τον κόσμο, πολλαπλασιάστηκαν, ενώ όταν ήρθα για να γίνω καλόγερος όσες παραστάσεις είχα από λαϊκός εξαφανίστηκαν. Αυτά που φέρνω τώρα σαν καλόγερος δεν φεύγουν. Αυτή είναι η φυγάδευση της χάριτος της Παναγίας’’.

Είχε πει παλαιά στη Νέα Σκήτη ένας Γέροντας σε μία ομήγυρη πατέρων που ήταν παρών και ο Επίσκοπος Μοσχονησίων, ότι η μόνη αρετή που θα μείνει στο Άγιον Όρος από τώρα και στο εξής θα είναι να μη βγαίνουν έξω οι μοναχοί. Και συμφώνησαν όλοι. Και ο κόσμος αναγνωρίζει ότι αυτό είναι αρετή. Λένε ότι ο τάδε έχει τόσα χρόνια να βγή έξω. Και ο παπα-Μόδεστος (ζηλωτής) ο μακαριστός από την Κερασιά είχε 50 χρόνια να βγει στον κόσμο και όταν βγήκε κάποτε, έπαιρναν για ευλογία τρίχες από τα γένια του και έκοβαν κομμάτια από τα ράσα του, γιατί θαύμαζαν που κάθισε 50 χρόνια στην έρημο και δεν βγήκε έξω.

Η απομάκρυνση του μοναχού από τον κόσμο και ο περιορισμός του στο Άγιον Όρος είναι ένα σιωπηλό κήρυγμα για τον κόσμο. Και να θέλει ο μοναχός να το κρύψει, να κλείσει το στόμα του με καλάϊ, αυτό διδάσκει σιωπηλά. Σκέφτονται ότι ο μοναχός άφησε τα πάντα και πήγε στο Άγιον Όρος για να μένη τόσα χρόνια κάτι βρήκε.

Όσο μπορούμε, να αντιγράφουμε τις παραδόσεις των παλαιών πατέρων. Αν δεν ξεκινάμε παραδοσιακά, δεν κάνουμε τίποτα. Βλέπω ότι σήμερα δεν ακολουθούμε τα χνάρια των παλαιών. Δεν μπορούμε να κάνουμε σήμερα μεγάλες ασκήσεις. Δυό πράγματα να κρατήσουμε. Την αγάπη μεταξύ μας και να μην ξεφύγουμε από την μοναχική παράδοση. Δεν αφήνει ο πειρασμός να έχει αγάπη μία συνοδεία. Και παλαιά είχαμε πειρασμούς, αλλά ο Γέροντας τους προσπερνούσε, τους έδιωχνε. Τώρα ούτε και ο Γέροντας μπορεί, γιατί οι σημερινοί μοναχοί έχουν μεγάλη γλώσσα και δύσκολα δέχονται ή δεν δέχονται τίποτε.

Ζηλωτές πατέρες μετά απο αγρυπνία στα Καυσοκαλύβια. Διακρίνονται ο +π. Ευθύμιος γέροντας απο το κελί του Αγ. Γεωργίου στην Κερασιά και ο π. Ακάκιος ακόμα τότε Καυσοκαλυβίτης.

Αυτό βέβαια ξεκινά απ’ έξω. Η σημερινή κοινωνία και η παιδεία δεν καταρτίζει υποτακτικούς αλλά αντάρτες. Σήμερα είναι πανέξυπνα τα παιδιά, αλλά τι να το κάνης. Είναι μακριά από τον Χριστό και οι μοναχοί μακριά από την παράδοση.

Οι παλαιοί είχαν άλλα μυαλά. Αυτοί έκαναν την αρετή και την σκέπαζαν. Εμείς προσπαθούμε να επιδειχθούμε.

Ήταν δύσκολα παλαιά εδώ στον Άγιο Βασίλειο. Ούτε ζάχαρη δεν είχαμε. Μία συνοδεία έτρωγε για δύο χρόνια μόνο πλιγούρι. Το έμαθε ένας γιατρός και είπε: ‘’Ή επιστήμη της ιατρικής φθάνει μόνο μέχρι την Δάφνη. Από κει και πέρα εσείς έχετε άλλη επιστήμη’’.

Οι παλαιοί είχαν αυταπάρνηση και εμπιστοσύνη στην Παναγία. Είχαμε μία αγρυπνία και είχε έρθει εδώ ο παπα-Ξενοφών από την Καψάλα. Δεν ήταν καλά και ανέβασε πυρετό. Του είπε κάποιος να βάλει θερμόμετρο. ‘’Όχι, δεν χρειάζεται’’, απάντησε, ‘’ξέρει η Παναγία πόσο πυρετό έχω’’. Τελείωσε η αγρυπνία και επέστρεψε στην Καψάλα με τα πόδια μαζί με τον υποτακτικό του. Τέτοιους ανθρώπους δεν βρίσκεις σήμερα. Η γενεά η σημερινή είναι αδύνατη. Οι καιροί μας είναι δύσκολοι. Δεν είναι καιροί για προκοπή. Τουλάχιστον να συντηρηθούμε εκεί που είμαστε, να μην πάμε παρακάτω. Δεν υπάρχουν αναστήματα.

Μέχρι το 1991 δεν υπήρχαν ζώα στον Άγιο Βασίλειο. Μας τα κουβαλούσαν οι Δανιηλαίοι μέχρι το Κελλί τους, και από κεί τα φορτωνόμεθα στην πλάτη. Μας έλεγε ο Γέροντας ότι, αν δεν γογγύζωμε, ο Θεός κουφίζει το βάρος και όντως το ζούσαμε. Ερχόμεθα εδώ, αλλάζαμε φανέλα και μας φαινόταν ότι είμαστε στην Βασιλεία των ουρανών. Τόση ευφροσύνη και χαρά είχαμε μέσα μας, και ιδιαιτέρως για τα πράγματα άλλων ηλικιωμένων πατέρων που κουβαλούσαμε.

Είχε κόπο η ζωή τότε. Όμως αυτός ο κόπος δημιουργούσε μία αγάπη, μία συμπόνια και με τους γειτόνους και με τους παραδελφούς. Ενώ τώρα, όπου υπάρχουν μουλάρια και ευκολίες, αυτή η ζεστασιά ελαττώνεται. Τρόπον τινά ο κόπος και οι δυσκολίες μας ενώνουν μεταξύ μας, ενώ οι ευκολίες μας απομακρύνουν».

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

Διαβάστε επίσης: Είπε γέρων Καρυώτης
Είπε Γέρων Αγιορείτης ...τι θα φυλάξουμε εμείς σήμερα...